132 Tita counts her blessings

Ik heb echt een superleuke week achter de rug! Weliswaar met een paar minpuntjes, maar over het algemeen heb ik er een heel goed gevoel over.

Op maandag deed ik iets waar ik eigenlijk een hekel aan heb: naar de kapper gaan. Het duurt altijd zo lang. Maar ondertussen ben ik al zo verstandig om een goed boek mee te nemen om de tijd te doden tijdens het wachten. En het gevoel achteraf is heerlijk: met een nieuw kapsel buiten stappen (alleen jammer dat het altijd zo gestyled is, wat nonchalanter zou van mij best mogen)! ’s Middags babbelde ik gezellig bij met een vriendin. En daarna slaagde ik er eindelijk in om een afspraak te maken voor mijn proefzangles bij een nieuwe leerkracht: morgen is D-day en ik kijk er al naar uit.

Op dinsdag had ik ’s avonds zangles en kregen we ons rapport. ’t Was een beetje minder dit jaar omdat ik mezelf niet durf prijsgeven. Ik vind het echt ontzettend moeilijk om dingen en emoties uit te beelden als er iemand toekijkt. Eigenlijk ben ik gewoon veel te veel bezig met wat iemand van mij denkt. In mijn ogen is mijn publiek alleen maar bezig met het bekritiseren van mijn uiterlijk. En ik weet wel dat dat niet zo is, maar op het moment dat ik daar sta nemen de emoties het over van het verstand. Maar ik kreeg wel het compliment van mijn medeleerlingen dat ik mijn liedjes geweldig goed zong. En dat deed me echt veel plezier. Wat me minder plezier deed was dat ik te horen kreeg dat de directrice van het muziekschooltje heel ziek was.

Woensdagavond was ik heel tevreden over mezelf. Ik had de hele week veel piano gespeeld en kon eindelijk een stuk afronden. En ik kon de leraar vertellen dat ik er eigenlijk hoe langer hoe meer plezier in kreeg. Ik schreef me ook ineens in voor het volgende schooljaar.

Op zaterdag kreeg ik van een klant het compliment dat ik een mooi handschrift heb. En ’s middags ging ik shoppen. Ik had namelijk een paar maanden geleden een heel leuk kleedje gepast. Maar mijn moeder vond dat ik dat toen niet mocht kopen, want ze vond het nog wat te duur (€44,90). Maar nu deden ze daar al wat aan kortingen. Dus hoopte ik het toch al iets goedkoper te kunnen kopen. In de eerste winkel hadden ze het alleen nog in een te grote maat. In de tweede winkel hing het in een te kleine maat, een te grote maat en er hing nog welgeteld 1 exemplaar in mijn maat. Uiteindelijk heb ik het nog maar €31,43 betaald. En het is echt een leuk stofje en een leuk model. Alleen onder de armen is het wat laag waardoor je net ietsje te veel van mijn bh ziet langs opzij, maar misschien valt dat nog wel op te lossen. En anders trek ik me er lekker niets van aan, want verder zit het als gegoten. Jep, ik ben er helemaal weg van, van dat kleedje. Dat gaat hier veel gedragen worden.

Op zondag moest ik nog eens voor publiek zingen. En dus was ik weer eens lekker zenuwachtig. Maar ik kreeg complimentjes van mijn medeleerlingen. A. zei dat hij vond dat ik dit jaar erg vooruit was gegaan en dat ik een mooie stem heb. En I. kwam zeggen dat ze het prachtig vond dat ik rekening had gehouden met de aanwijzingen van de leerkracht ivm stiller en luider zingen afwisselen, waardoor mijn liedje haar ontroerd had. Zo fijn! Ook kreeg ik leuke complimentjes over mijn kleedje (jep, dat van gisteren).

Nu loop ik toch al een beetje zenuwachtig rond voor mijn proefzangles van morgen. En ik kijk uit naar het einde van de week want dan vertrekken mijn ouders op vakantie en heb ik het huis voor mij alleen. En ik heb plannen voor die 2 weken, jaja!

131 Tita counts her blessings

Vorige week maandag stond ik op met een superleuk gevoel wetende dat ons vriendinnendagje eindelijk zou doorgaan. ’t Was dan ook een heerlijk middagje met bijbabbelen, lachen, cava, schattige en grappige kindjes, een man die zijn vrouw op handen draagt en alles voor haar doet, frietjes, singstar en nog meer lachen. Zalig!

Dinsdagavond een leuke en efficiënte vergadering gehad met lekkere chocomoussetaart. Om daarna thuis te komen en mijn ouders met een hele groep een lied te horen zingen onder mijn raam. Ze waren aan het oefenen voor een surprise. En hun movekes waren supergrappig!

Woensdagavond had ik een goed gevoel over mijn pianoles want ik had best wat kunnen oefenen en ik had een goede babbel met de pianoleraar. De beslissing om volgend schooljaar van leraar te veranderen is helemaal van de baan geschoven. Wat bezielde mij toch 2 weken geleden?

Donderdag ging ik bh’s kopen en sloeg er zo maar even bijna 300 euro door. Waarom zijn bh’s zo verrekte duur? Maar ik ben wel content met de aankopen.

Vrijdagavond legde ik de kletterende ruzie met mijn moeder weer bij, na er een hele nacht en dag van onder de voet te zijn geweest. De rest van de avond had ik voor mij alleen. Rust in huis: zalig!

Zaterdag lag ik dubbel van het lachen om een klant. Hij begon in zijn verstrooidheid de boodschappen van een andere klant in zijn tas te laden. Tot mijn grote verbijstering waren dat net de boodschappen van de zuurste klant ever! Maar de verstrooide professor kreeg met zijn charmes de zure dame toch aan het lachen. En even later vond ik een kaft terug, die mijn bazin al 3 weken kwijt was. Ze was achter de bierbakken gesukkeld. Ik had dus ook weer mijn goede daad van de week gedaan.

Zondag was het geen weer om buiten te komen dus deed ik maar van luieren en een beetje poetsen. En vooral van veel lezen want ik ben in een heerlijk meeslepend boek bezig waardoor ik alles om me heen vergeet.

En over het algemeen heb ik deze week superveel pianogespeeld waardoor ik eindelijk een stuk zal kunnen afronden woensdag in de pianoles.

 

Het volgende “Tita counts her blessings”-postje zal alvast ook goed gevuld zijn met leuke dingen: nice things on my to do-list!

130 Tita en sjakossen

Ik ben WEL en GEEN echte sjakossenmadam.

WEL: Ik sleep altijd een heleboel rommel mee. Buiten de hoogstnodige dingen zoals mijn portefeuille, sleutels, gsm,… zijn er nog een heleboel dingen waarvan ik blijkbaar vind dat die in mijn handtas thuishoren. En nee, dan heb ik het niet over een rolleke muntjes en een pakske kauwgum. Of over een lippenbalsem, deodorant, vochtige doekjes en een flesje parfum.

Nee, dan heb ik het over:
– een boek (liefst zo dik mogelijk, ge weet namelijk nooit dat ge eens 5 minuutjes tijd hebt om te lezen)
– een agenda (liefst zo groot mogelijk)
– een pakje koekjes (voor het hongertje tussendoor, beter gekend als het snoepgoestingske)
– een drankje
– een tijdschrift
– soms ook nog een kaft met partituren (vermits ik al zingend en pianospelend door het leven dartel)
– mijn fototoestel (dat ik overigens zelden gebruik, maar ge weet maar nooit dat ge het eens nodig hebt en het niet bij hebt)
– een bandopnemertje (voor in de zangles, maar het komt ook van pas op momenten dat ik iets moet onthouden en niets om te schrijven heb)
– een stemvork (weeral zanggerelateerd)
– …

Zoals jullie wel al begrijpen, heb ik dus een enorm grote sjakos nodig om dat allemaal mee te slepen. Daarom ben ik meestal dan ook op stap met 1 sjakos en een grote draagtas. Geen zicht: ik weet het! Maar ik kan het niet laten.

 

Waarom ik dan GEEN echte sjakossenmadam ben:
Ik vind zelden mijn goesting. Ik hou van grote sjakossen, maar niet van de blingbling en de grote gespen. En ik heb liefst een kleurrijke sjakos. Zo eentje dat er heel erg vrolijk uitziet. Eentje dat bij mijn persoonlijkheid van zonnige meid en zotte doos past. Eentje dat wel lief staat bij mijn leuke kleurrige rokjes en kleedjes. En dat vind ik dus niet in de winkels. De oplossing is dan maar een sjakos die op de kleurtjes na redelijk aan mijn wensen voldoet. Tja, een mens kan niet alles hebben in het leven, zeker.

Maar nu zie ik dat Oontje van weggeeffeest doet en dat ze daar echt een prachtige reversible bag weggeeft. Ik ben al aan het dromen wat ik daar in zou kunnen steken. En hoe ik daar mee zou kunnen stoefen. Dus fingers crossed!

129 Tita needs your help

Binnen dik 14 dagen verjaart mijn mama en de paps, de zussen en ik zijn nog steeds op zoek naar een cadeau. Een bon voor de sauna, een juweel, een ballonvaart,… dat hebben we allemaal al eens gegeven. Een plantenbon is zo saai. En een huishoudapparaat is zooooo FOUT! Dus zoeken we iets originelers of leukers. Iemand een ideetje? Waar scoorden jullie enorm mee op jullie moeders verjaardag? Of op moederdag?

Ook ben ik op zoek naar een “to do on your birthday”-list. Mijn mama zal namelijk op reis zijn op haar verjaardag. En ik wil haar verrassen met een kaart (of briefjes) met daarop 53 dingen (ja, ze wordt 53) die ze mag doen op haar verjaardag. Zoals ontzettend veel chocolade eten, cadeautjes krijgen, sms-jes met verjaardagswensen lezen,… Maar ook met originelere dingen. Of stapelgekke dingen. Iemand ideetjes? Of is er iets wat jij altijd ontzettend graag doet op je verjaardag?

Alvast bedankt voor jullie hulp!

128 Tita counts her blessings

Een beetje verlaat wegens te moe en weinig tijd en zo.

Maandag: Een leuk middagje babysitten op weliswaar een zieke buurjongen (die uiteindelijk nogal levendig bleek), maar ook op een vrolijk buurmeisje.

Dinsdag: Het begin van de bioweek. De dag vloog voorbij en dat is altijd leuk. ’s Avonds had ik een leuke, ontspannen vergadering met wijn en koekjes,… Tot HET onderwerp aan bod kwam, helaas.

Woensdag: Mijn pianoles bleek geweldig leuk te zijn. Net nadat ik beslist had dat ik van pianoleraar wil veranderen. Hmm, dat brengt me natuurlijk weer aan het twijfelen. Nadien kreeg ik geweldig goed nieuws over HET onderwerp van de vergadering van de dag voordien.

Donderdag: Onverwachts ’s avonds nog gaan babysitten. Helaas werd Thor wakker door een nachtmerrie en was helemaal over zijn toeren. De oplossing bleek mama opbellen zodat hij haar stem kon horen en hem daarna in het bed van mama en papa te leggen. Door het gehuil van Thor schrok Liv dan weer wakker en begon ook te huilen. Ze viel even later superschattig terug in slaap in mijn armen. 10 minuten later was de rust weergekeerd en ik was best tevreden over mezelf.

Vrijdag: ’s Avonds vierden we mijn zus Lune haar 25e verjaardag met superlekker eten (koninginnehapjes met frietjes en een speciaal dessertje met lasagnebladeren, platte kaas, honing, chocolade en noten).

Zaterdag: Een heavy dag. Normaal gezien had ik om 14u gedaan met werken. Maar door de drukte (wegens de bioweek) kon ik pas stoppen om 17u (had ik zelf aangeboden en werd enorm geapprecieerd) en was er zelfs geen tijd om even te gaan zitten om iets te eten. Dan maar af en toe iets uit het vuistje eten. De dag vloog voorbij.

Zondag: Relax-ochtendje met douche en potjes crème: zalig genieten! En ook uitkijken naar de middag, want dan stond een mini-vriendinnen-reunietje gepland. Helaas ging dat last minute niet door wegens een ziek babysitkindje dat we eigenlijk gingen meenemen, maar 40° koorts was te veel van het goede. Wel dan nog een gezellig babbelmiddagje gehad met 1 van de vriendinnen en ons reunietje werd verzet naar de volgende dag. ’s Avonds begon ik ook te kijken naar de afleveringen van “Dat zal ze leren! De Zeevaartschool” op iwatch: ik heb me redelijk kreupel gelachen.

Voilà, ik hoop dat jullie ook zo’n fijne week hadden.

127 Tita wordt gevraagd aan kassa 1

Als verkoopster beland ik af en toe ook wel eens achter de kassa.

En mijn ideale klant…

1) heeft altijd zijn klantenkaart bij (zodat hij geen parafke moet vragen om de puntjes later op zijn kaart te laten zetten)
2) heeft nooit zijn klantenkaart op de verkeerde plaats weggestoken in zijn portefeuille (zodat hij geen half uur moet staan zoeken terwijl ik wortel sta te schieten)
3) heeft goede ogen zodat hij gemakkelijk al die muntjes kan ontcijferen (zodat ik het niet moet doen in zijn plaats)
4) betaalt niet met maaltijdcheques (want dat kost mijn bazen te veel, geeft altijd gezaag (“Nee, wij mogen daar niet op weergeven, madam”) en vraagt een langere procedure: andere knopkes, cheques één voor één checken op datum en bedrag én stempelen)
5) betaalt liefst met bancontact of gepast (het minste werk)
6) vraagt niet bij het minste om korting of stelt geen domme vragen
7) stinkt niet (alcohol- en sigarettegeuren zijn degoutant en zeker als die mensen dan zo nog een beetje over u heen komen hangen)
8) hangt niet met zijn/haar beste vriend(in) aan de lijn en behandelt mij dus ook niet als een stuk decor
9) staat niet met zijn lief voor mijne neus te smossen
10) is beleefd (“’t Is niet omdat ik MAAR een verkoopsterke ben en gij uwen dag niet hebt, dat ge dat op mij moet uitwerken”)
11) en staat VOORAL altijd met de glimlach tegenover mij en heeft geduld (“Ik ben dan wel een vrouw én kan dus multitasken, maar mijn kassa kan dat NIET”)

Maar als ge zondigt op puntjes 1, 2, 3, 4 en 5 én ge zijt beleefd én vriendelijk, dan kan ik u uw fouten wel vergeven en ben ik de vriendelijkheid zelve.

Ah ja, ik heb ook een hekel aan die kassarolletjes: waarom hebben die eigenlijk een einde en waarom zijn ze altijd op op de verkeerde moment?

126 Tita counts her blessings

Weer een weekje gepasseerd vol leuke dingen:

Maandag was ik heel tevreden over mezelf omdat ik het ganse weekend (= zondag en maandag in mijn geval) goed had opgeruimd. Opgeruimd staat netjes en dat voelde zeer goed.

Dinsdagavond genoot ik eens van een vrij avondje. Meestal heb ik dan zangles ’s avonds en na een lange werkdag is dat soms heel vermoeiend. Vandaar dat ik er deze keer extra van genoot.

Woensdag smaakte mijn boterhammetje me tussen de middag plots heel erg goed. Ik had er namelijk voor een keertje wat schijfjes tomaat tussen gelegd (samen met een schelleke kaas) en bij dat warme weer was dat echt heerlijk. Bovendien kregen we een reusachtige levering binnen op het werk (9 containers en 1 palet) en kon ik die vitamientjes wel gebruiken om dat allemaal weg te werken.

Die vrije donderdag deed enorm deugd. De week werd zo gebroken en daarmee ook een beetje de sleur van alledag. Ik heb er echt van genoten. Mede dankzij een leuk ontspannend boek. Het beste van die dag: op de maandelijkse weging bleek ik zowaar 1,1 kg te zijn afgevallen. Geen idee hoe ik het geflikt heb, but I did!

Vrijdag lag ik op het werk dubbel omwille van mijn bazin. Die merkte plots op dat het haar al enkele maanden opviel dat ik soms met een franse r spreek. Of ik soms iets aan mijn tanden had laten doen of een brug droeg? Niet dus. Ik heb dat al van kleins af aan. Soms spreek ik met de Vlaamse r, maar vaak verval ik in de franse r. Die ligt mij namelijk veel beter en voelt veel relaxter aan. Ik krijg de Vlaamse r niet altijd zo goed uitgesproken.

Vrijdagavond genoot ik van een babysitavondje. Eerst 2 kadeekes in bed steken en daarna spelen en lachen met kraaiende Liv (die zich sinds kort trouwens ook op haar zij kan draaien). En het zaligste moment van de avond: Livje die in mijn armen in slaap viel tijdens het drinken van haar flesje.

Grote broer Anders deed trouwens een geweldige uitspraak. Hij was een yoghurtje aan het eten en blijkbaar had hij gemorst op zijn broek op een moment dat ik het even niet zag (grote broer Thor vind het heerlijk om zijn kleine zusje te knuffelen, maar knuffelt haar meestal plat dus moet je hem wat afremmen). Hij sloop de keuken in om een vochtig doekje te pakken en begon dan van daaruit “Tita, jij mag niet komen kijken” te roepen. Dan weet een mens al hoe laat het is, hè. Dus ik ging met Liv op mijn arm kijken en zag dat hij zijn broek aan het proper maken was.
Ik: Anders, heb je gemorst?
Anders (pokerface): Nee, ik heb niet gemorst.
Ik: Maar waarom ben je je broek dan aan het proper vegen?
Anders (pokerface): Nee Tita, ik heb niet gemorst. Ik heb echt niet gemorst. Ik heb niet gemorst hoor. Echt niet.

Zaterdag was dan weer een leuke dag op het werk. De reusachtige levering was op tijd in de rekken geraakt en daar hoefden we ons dus niet meer druk in te maken. Ik was wel een beetje in de war door een telefoontje van een klant. ‘ t Is nogal een spontane kerel en altijd aan het grapjes maken en zo. Nu vroeg hij aan de telefoon toen hij belde om iets te bestellen of ik “vriend” wou zijn. Of alleszins: dat heb ik toch verstaan. Bovendien herhaalde hij nog eens zijn vraag en zei daarbij dat ik wel wist wat hij bedoelde. Moet ik daar nu iets achter zoeken? ’s Avonds genoot ik van de rust in huis en tuin en installeerde me met een goed boek aan de tuintafel. En last but not least… ontdekte ik dat er Ben & Jerry-ijs (maar dan wel de Aldi-versie) in huis was: het was een heerlijk brownie-ijsje.

Zondag kwamen mijn jongste zusje en haar vriend even langs voor ze aan hun fietstocht begonnen. Daarna ging ik nog wat opruimen, maar ik vond het algauw te warm en bombardeerde deze dag dan maar tot relax-dagje. Ik las mijn boek uit en rommelde wat op de computer. En ik at een bananenijsje met walnoten en chocolade-aapjes. Maar dat was een beetje een tegenvaller: bananenijs blijkt toch niet helemaal mijn ding te zijn. Ik sloot mijn avondje dan maar af met een broodje met mozarella, tomaatjes en pesto in de oven. En daarna keek ik op iwatch naar “All you need is love”: lekker verstand op nul en genieten.

Ik hoop dat jullie ook een fijne week hadden.