187 Tita en 2011

Ook van mij een overzichtje.

2011 was het jaar waarin …

– ik enorm ontroerd werd door de “Een leven met boeken”-aflevering van Friedl Lesage op radio 1 met Roel Verniers. Ik kende de mens van haar noch pluim, maar zijn verhaal raakte mij enorm.
– ik Elbow ontdekte en Agnes Obel, ik mij realiseerde dat ik Selah Sue heel goed vind, ik nog meer weg was van de stem van Adele als voorheen, ik een prachtig liedje hoorde van Raymond Van het groenewoud (“Jouw liefde”) en ik meer en meer naar Studio Brussel ging luisteren
– ik alleen vloog met het vliegtuig
– ik voor het eerst naar Spanje trok
– ik voor het eerst sinds mijn 18e op vakantie ging
– ik mij voornam om mij niet meer tegen te laten houden door het feit dat ik single ben en bepaalde leuke dingen die ik daarvoor om die reden niet deed TOCH te doen
– het mij opviel dat Siska Schoeters vaak “Zoetje toch” zegt
– er weer veel babytjes geboren werden rondom mij
– ik zeer weinig tv keek en daardoor wat meer las: heerlijk!
– ik meerdere keren een verkoudheid had en zelfs de buikgriep terwijl ik anders NOOIT ziek ben
– ik mijn ondergoed bijna over het perron zag vliegen in my hometown dankzij mijn schattige buurjongen
– ik de hele dvd-reeks van Sara op een paar weken uitkeek
– ik eindelijk voor lenzen ging: beste beslissing sinds jaren!
– ik voor een asymmetrisch kapsel durfde gaan en nog altijd heel blij mee ben
– ik vriendin Ella veel vaker zag en dat juich ik alleen maar toe
– ik van vriendin Ella te horen kreeg dat ik tot haar échte vriendinnen behoor
– ik een tijdje aan mijn conditie werkte door vaak te gaan wandelen, maar na anderhalve maand was ik het beu
– ik vriendin Paz voor de gek hield samen met vriendin Ella door te doen alsof ik een lief had terwijl ik als verrassing Ella wou meebrengen naar een date
– ik mij realiseerde dat mijn vaders kant van de familie mij echt niet meer interesseert en dat ik eigenlijk zelfs een grote hekel heb aan die mensen
– ik tot het besef kwam dat de ouders van mijn mama mij ongelooflijk nauw aan het hart liggen en dat ik echt bang ben om hen te verliezen
– een groot deel van mijn achtertuin (de Kalmthoutse Heide) in vlammen stond
– ik de Ben & Jerry-ijsjes van denaldi ontdekte: lekker!
– ik veel smoothies maakte in de zomer
– ik te horen kreeg dat ik in 2012 tante word
– ik mijn blog naar hier verhuisde en daar heb ik nog steeds geen spijt van
– ik toch wel geshockeerd was door het overlijden van Amy Winehouse, het drama op Pukkelpop, de moorden in Noorwegen en de schietpartij in Luik
– ik een paar keer ging tappen in het Sportpaleis en zo enkele geweldige concerten zag (Marco Borsato en de Night Of The Proms)

Advertenties

186 Tita en de update van de lijst boeken die je moet gelezen hebben

Ook hier geen grote evolutie.

Voorheen gelezen: 13

Catcher in the Rye – JD Salinger
Anna Karenina – Leo Tolstoy
The Kite Runner – Khaled Hosseini
The Da Vinci Code – Dan Brown
One Hundred Years of Solitude – Gabriel Garcia Marquez
Lord of the Flies – William Golding
Atonement – Ian McEwan
Sense and Sensibility – Jane Austen
The Shadow of the Wind – Carlos Ruiz Zafon
The Secret History – Donna Tartt
Le petit prince – Antoine De Saint-Exupery
Jane Eyre – Charlotte Bronte
The Bible

Gelezen in 2011:

Emma – Jane Austen
Pride and Prejudice – Jane Austen

Ja, in het begin van het jaar had ik een Jane Austen-periode.

Voor deze lijst staat de teller dus op 15. What will bring next year?

185 Tita en een update van de Blufboeken

Tja, ik zal het hier toch maar meedelen. Ook al is het met grote schaamte. In 2011 heb ik veel gelezen, maar deze lijst heeft niet hoog op mijn prioriteitenlijstje gestaan.

Voor juni 2009 las ik al:
80 Ian McEwen: Atonement
25 Tom Lanoye: Kartonnen dozen
24 Michel Faber: Lelieblank, scharlaken rood
21 Donna Tartt: De verborgen geschiedenis

In 2009 las ik:
45 Haruki Murakami: Spoetnikliefde
18 Harry Mulisch: De ontdekking van de hemel

In 2010 las ik:
11 J.D. Salinger: The catcher in the rye
5 Patrick Süskind: Het parfum
101 William Golding: Lord of the flies/Heer der Vliegen
98 Sarah Waters: Vingervlug
54 Milan Kundera: De ondraaglijke lichtheid van het bestaan
88 Gabriel Garcia Marquez: Honderd jaar eenzaamheid

In 2011 las ik enkel:
17 Jeroen Brouwers: Bezonken rood
48 Michel Houellebecq: Elementaire deeltjes

De teller staat nu dus op 14. Ondanks dat het in 2011 niet lukte, wil ik er in 2012 toch graag minstens 5 gelezen boeken aan toevoegen.

184 Tita en haar oude goede voornemens

De voornemens voor 2011. Hoeveel zou ik daarvan terecht hebben gebracht?

– 10 kg afvallen: 2,5 kg, telt dat ook?
– een poncho haken (liefst een rode met een kap à la Roodkapje): nooit aan begonnen
– alleen wonen: nog steeds niet mijn eigen nestje gevonden wegens te duur en nooit plaats om een fiets te stallen
– een planning maken en me daar ook aan houden: sinds begin december wil dat redelijk lukken
– op mijn centjes letten en ze niet door ramen en deuren naar buiten gooien: viel dit jaar ook best mee
– 52 boeken lezen (wat neerkomt op 1 boek per week): 60 boeken astemblieft: mijn record verbroken en heel erg genoten!
– meer achter mijn piano kruipen zodat we kunnen spreken over “piano spelen”: shame on me, maar ik had als excuus dat ik een slechte leraar had (die ondertussen ontslagen én vervangen is)
– een nieuwe zangleerkracht vinden: check! Alleen moeten we nog wat regelmaat vinden in de lessen.
– een beetje zelfzekerder worden (nog geen idee hoe ik dat ga aanpakken): moet nog heel hard aan gewerkt worden
– al mijn “gekochte maar nog niet gelezen”-boeken lezen: Huh, hoe kwam ik op dat idealistische en compleet onhaalbare idee?

4/10: Een beetje gebuisd dus!

182 Tita en haar meter

Gisteren op het kerstfeest werd het overduidelijk: het gaat niet goed met Oma, mijn meter.

Oma is 89 jaar, in maart word ze 90. Ze woont nog altijd samen met Opa (die 93 is) in hun huis. Een deel van hun (ooit enorme) tuin is verkocht omdat ze het niet meer kunnen onderhouden.

Opa is op zijn 85e gevallen met de fiets en sindsdien fietst hij met een driewieler en is hij moeilijk te been. “Ik ben een oude duvel. Aan mij is niet veel goeds meer aan.“, zegt hij. Zijn ogen en vooral zijn oren zijn serieus achteruit gegaan en hij heeft een pacemaker. Maar verder doet hij het super. Hij is nog bij de pinken, vertelt heelder verhalen, kijkt naar de koers op tv en leest stapels boeken.

Met Oma ging het lange tijd heel erg goed, maar nu gaat ze zienderogen achteruit. Ze ziet en hoort niet goed meer, is niet goed meer ter been en ze kan haar huishouden niet meer aan maar wil per sé nog zoveel mogelijk zelf doen. Vorige week op de hartcontrole is duidelijk geworden dat het niet goed gaat met haar hart: verkalking en vernauwing en zo. Maar er kan niets meer aan gedaan worden omdat ze zo oud is: ze zou de operatie niet overleven. We wisten wel al een tijd dat het niet goed ging want ze was bij de minste inspanning compleet buiten adem.

Gisteren was het plots overduidelijk. Ze zat maar te zitten in de zetel of op een stoel en zag lijkbleek. Doodmoe zag ze er uit. Ze lachte met onze grapjes als ze kon volgen, maar verder nam ze geen deel aan het gebeuren.

We denken allemaal dat ze zich sterk probeert te houden totdat mijn zus bevallen is. Ze kijkt daar namelijk heel erg naar uit, wat logisch is. En als de baby een meisje is, zal ze helemaal in haar nopjes zijn want dan vormen zij, de Mams, Lune en de baby een viergeslacht.

Maar we vrezen dus allemaal dat ze daarna fel achteruit zal gaan en dat 2011 het laatste volledige jaar met Oma zal zijn geweest. En dat dit haar laatste kerst was.

Ik hoop zo hard van niet want ik zie haar graag, mijn Oma, mijn meter! En ik ga mijn best doen om er wat vaker langs te gaan want ik weet dat ze daarvan geniet. Koesteren ga ik ze, zolang ik haar nog heb.

181 Tita counts her blessings

maandag 19 december 2011: Eindelijk was mijn zware verkoudheid bijna over. Alleen jammer dat mijn stem er altijd zo van afziet. Dat laatste lokte van buurjongetje Thor de volgende grappige reactie uit: “Gij praat niet fatsoenlijk”. Tja, het kind krijgt altijd naar zijn voeten als hij in zijn enthousiasme te snel spreekt en zo lettergrepen overslaat.

dinsdag 20 december 2011: In de winkel stond ik te babbelen met een vaste klant. Plots vroeg die aan haar 4-jarige dochtertje of ze haar kerstliedje niet eens voor mij wou zingen. Want “Tita kan ook goed zingen, hè. Die volgt zangles bij buurvrouw Lies.” Dus die schattige kleine Kaat aan het zingen, heel stilletjes en heel verlegen met blinkende oogjes. Ik kreeg er kippenvel van!

woensdag 21 december 2011: Mijn wireless adapter die ik de week ervoor had gekocht loste mijn internetprobleem op, dus ging ik er mee terug naar de winkel. Centjes kreeg ik er niet voor terug, maar wel een waardebon van hetzelfde bedrag. En vermits de accu van mijn laptopje versleten is, komt die bon binnenkort zeker van pas. Ik kreeg ook kippenvel van Agnes Obel die zong op het dak van het Glazen Huis (Music for Life).

vrijdag 23 december 2011: Toen ik ’s avonds thuiskwam bleek het internetprobleem eindelijk te zijn opgelost: de router was kapot! (Ondertussen blijkt helaas dat het internetprobleem toch nog niet opgelost is, weliswaar al ietsje beter, maar nog altijd zeer lastig.)

zaterdag 24 december 2011: Ik lag strijk met de Mams die aan het zappen was op tv: van Il Divo, naar Frank Sinatra, terug naar Il Divo, een tijdje later naar een klassiek concert op één. En niks was naar haar zin. De gezichten die ze erbij trok waren hilarisch!

zondag 25 december 2011: De Mams vertelde mij dat Opa had gezegd dat hij mij de laatste tijd zo weinig zag. En dat is eigenlijk waar. Vandaag ging ik samen met de Mams de tafel dekken voor het kerstfeest (dat die late middag volgde). Ik zei hem dat ik van Mams maar eens op zijn schoot moest komen zitten, want dat hij had gezegd dat hij mij zo miste. Hij: “Ja, wij zien u zo weinig.” Een tijdje later kreeg ik het heel warm omdat de verwarming zo hoog stond en ik trok mijn trui uit en zei dat ik alles wel kon uittrekken, waarop hij reageerde met een droge “Das ni nodig”. Even later ging ik mijn handen insmeren met handcrème, maar ik nam wat te veel dus vroeg ik Opa zijn hand en smeerde die mee in. Toen zijn frank viel over wat ik aan het doen was, sloeg hij lachend naar mij en zei dat ik toch een plaagstok was. By the way, mijn Opa is 93 and I love him! 😉