223 Tita counts her blessings

maandag 20 februari 2012: Ik ging op bezoek bij vriendin S. en haar zoontje van 3 maanden: lekker bijbabbelen en lachen om de lachjes en geluidjes van dat klein ventje. Daarna kocht ik rode neuzen bij de Flor en 1 kg heerlijke melkchocolade-eitjes met biscuit.

dinsdag 21 februari 2012: Ik slaagde er in om het welgeteld 26 uur vol te houden voor ik de zak paaseitjes opende en er een paar at. Trots op mezelf! (Later in de week iets minder trots, want toen was de zak plots helemaal leeg!)

woensdag 22 februari 2012: Hoewel ik weinig tv kijk, belandde ik woensdagavond bij een programma over jongeren die een week van gezin wisselden. En ik heb daar ongelooflijk mee gelachen. Eén van die gastjes was namelijk nogal proper op zichzelf. Hij trok foto’s van de vlekken op zijn kleren zodat hij kon checken hoe andere mensen die vlekken zien en dan kon hij zo weten of hij zich op zijn gemak kon voelen of niet.

donderdag 23 februari 2012: Wééral boeken meegebracht van de bibliotheek, terwijl de vorige stapel nog niet uitgelezen is. Maar zalig dat dat is.

vrijdag 24 februari 2012: Prachtige oorbellen online gekocht (Ja, dat past niet echt in mijn plan van consuminderen, maar ja)! Onverwacht gaan babysitten op de kindjes van mijn zangleerkracht. Leuke kindjes en lekker samen gegiecheld tijdens het voorlezen van “Pippi Langkous gaat naar het cirkus/surkus”.

zaterdag 25 februari 2012: Lieve mensen op bezoek gehad: de nonkel en tante van de Paps.

zondag 26 februari 2012: Ik kan het niet genoeg zeggen: dat koor is zooooo zalig! Ik krijg telkens weer de kriebels als een moeilijk stukje plots lukt en ontzettend mooi klinkt. En sommige mensen daar hebben een geweldige humor: “Dirigent, Els zit nog niet in hare overgang” (vertaling: “Els kan de overgang van dat stukje (in een lied) naar dat stukje nog niet helemaal volgen”). ’s Avonds nog lekker gekletst met een vriendin aan de telefoon.

Advertenties

221 Tita en liedjes

Geïnspireerd door de Flair!

Voor elke gelegenheid heb ik wel een liedje. Want bij elke gelegenheid hoort een andere sfeer. En vaak ook een ander humeur.

Tijdens het poetsen luister ik graag naar mijn oude cd’s van Laura Pausini. Dan stel ik mij voor dat ik Italiaans kan en zing ik dat fonetisch mee. 😉  En ik moet dringend nog eens op zoek gaan naar muziek van de dwarsfluitiste Berdien Stenberg, want daarop poetste ik vroeger vaak (toen ik nog een cassettedeck had aan mijn muziekinstallatie).

Tijdens het sportenYeah right! Ik sport dus nooit, maar ik fiets wel vaak en onderweg heb ik wel graag wat muziek. Soms iets up tempo en dan luister ik graag naar Anouk. Soms iets rustiger en dan beland ik vaak bij Celtic Woman of Amelie Poulain of andere muziek van Yann Tiersen.

Op een boe-hoe-baaldag luister ik naar meezingers zoals “Black Horse and the Cherry Tree” van KT Tunstall. Daarna ben ik echt al een stuk vrolijker.

Een echt cruiseplaat heb ik niet, maar ik probeer meestal iets rustigers op te zetten omdat ik anders te hard op mijn gaspedaal durf te duwen. Oeps! Elbow, Gabriel Rios,…

Mijn partyknaller is “Eye of the tiger”. Op dit moment. Morgen kan het al weer een ander nummer zijn, hoor.

Mijn favoriete Lazy Sunday-muziek is die van Agnes Obel. Of de muziek van de film “The piano”. Ik heb het sowieso nogal voor pianomuziek.

Een romantische song vind ik “You do something to me” van Paul Weller. Daar zwijmel ik helemaal van weg.

Sweet memories heb ik aan “Iris” (The Goo Goo Dolls), “Het is een nacht” (Guus Meeuwis),…

En de meest foute schijf waar ik stiekem nog heel erg van kan genieten is de muziek van Steps met die foute danspasjes (die ik nooit kon). Zalige muziek! 😉

 

Iemand zin om dit lijstje ook eens in te vullen? Feel free!

#wijvenweek 220 Tita en wijvenweek

Als rasecht wijf (o, ik haat het woord!) schrijf ik al vaak over wijfse dingen. Maar wijven zijn naar het schijnt goed in overdrijven, dus doen we er maar een schepje op en houden van 12 t.e.m. 18 maart wijvenweek. Dit blog (en vele andere) verandert dan voor even in een wijvenblog. Ik ga me niet inhouden die week, want het thema is “maskers af”. Hoewel ik er van overtuigd ben dat de mannen de wijven daarna nog steeds niet gaan begrijpen, maar kom.

 

 

219 Tita voelt zich in de steek gelaten door haar buikgevoel

Als mensen mij komen vertellen dat ze zwanger zijn…
1) had ik dat meestal al door of voelen aankomen
2) zegt mijn buikgevoel mij vaak welk geslacht de baby zal hebben.

En over dat laatste. Ik zit er echt vaak boenk op! Zelfs 1 keertje voelde de mama in spé aan dat het een jongen ging zijn en toch dacht ik eerder aan een meisje. En ’t werd… een meisje.

Maar nu mijn eigen zusje (hoog)zwanger is twijfel ik. In het begin dacht ik jongen, dan weer een poosje meisje, om terug jongen te denken. En toen waren ze met kerst bezig over dat als het een meisje zou zijn er sprake zou zijn van een viergeslacht. Toen zat zus zo te glunderen dat ik toch weer ben gaan denken dat het een meisje wordt. En nu… zegt mijn gevoel dat het toch een jongen wordt.

We zullen meer weten binnen ongeveer 2 weken.

218 Tita en bibliotheekreserveringen

Ik heb een hekel aan de werking van de reserveringen in de bibliotheek (alleen de onze of overal?).

Als ik een stapel boeken heb uitgeleend en ik ben een goed (en eventueel ook dik) boek aan het lezen vlak voor de uitleentermijn verloopt, dan durf ik dat wel eens te verlengen. Daar dienen die verlengingen nu toch eenmaal voor. Maar als er dan een andere ontlener dat boek heeft gereserveerd, mag ik het niet verlengen en dus ook niet uitlezen zodat die ander het WEL kan lezen.

Zo’n idiote regeling vind ik dat. Ik ben van mening dat je het gewoon zoals altijd 1 keer mag verlengen en dat pas DAARNA die ontlener zijn gereserveerde boek kan krijgen.

Ik ben daar dan ook heel koppig in, want ik lees rustig mijn boek uit en breng het pas daarna terug. Het gevolg is natuurlijk ook voor mij: boete!

Daarom probeer ik online mijn uitgeleende boeken in de gaten te houden. Van zodra dat ik zie dat er een boek gereserveerd is, leg ik het bovenaan op mijn te-lezen-stapeltje. Zo krijg ik het soms toch op tijd uit.

217 Tita en lieveheersbeestjes

Lieveheersbeestjes.
Lievevrouwebeestjes.
Ladybirds.
Des coccinelles.
Mariquitas/Coccinelas.

Schattige beestjes, niet? Vroeger als kind telden we de stipjes om te weten hoe oud ze waren. En de rode vond ik veel mooier dan de gele (of soms zelfs bruine: te lang in de zon gelegen? 😉 ).

Maar nu zit ik hier met een heuse plaag. Ze zitten op mijn boek terwijl ik aan het lezen ben, op het scherm van de laptop, in mijn haar, in alle hoekjes van het plafond, in de voren van het raam, op mijn nachtkastje, in het putteke van de lavabo, aan de kraan (en ja, ik verzuip die dan),… Daarstraks zat er zelfs eentje op mijn wang te kriebelen en eentje in mijn decolleté. Help!

De enige oplossing zou zijn om ze op te zuigen met de stofzuiger. Maar zelfs dan blijven er nieuwe bijkomen. Zucht!