229 Tita en de crisis (2)

Om eventjes te reageren op al jullie reacties.

Uiteraard is een relatie niet noodzakelijk om te huren, maar het maakt het wel allemaal een stuk gemakkelijker doordat je de kosten kan delen. En in mijn geval is alleen wonen bijna niet haalbaar. Door mijn lage loon. Doordat ik iets zoek in een dure omgeving (omdat ik daar werk en van daar afkomstig ben). En door het feit dat ik iets zoek waar er ook een plekje is om mijn fiets te stallen (dat maakt een appartement al gauw duurder). Eigenlijk is het min of meer een beetje zo dat ik doordat ik geen auto heb (die je overal kan parkeren zo lang je hem maar op slot doet) geen appartementje vind maar dat als ik een auto had ik zeker het geld niet zou hebben voor een appartementje want ik zou niet allebei kunnen betalen. Ik moet wel toegeven dat ik een beetje jaloers ben op de situatie van mijn zus: ze werkt deeltijds (ze heeft nooit voltijds gewerkt) maar heeft ongeveer hetzelfde loon als ik terwijl ik voltijds werk, ze heeft een vriend met een goede job, ze heeft samen met die vriend vorig jaar een (redelijk groot en modern) huis gekocht en nu heeft ze een kind. Ik gun het haar, maar tegelijk vind ik het ook niet helemaal eerlijk. En ja, ik weet dat dat egoïstisch van mij.

Ik ben momenteel op een leeftijd waarop ik geen zin meer heb om in een studio te gaan wonen. Het lijkt me verschrikkelijk om elke avond je zetel te moeten openplooien en op te dekken en elke morgen je beddengoed af te halen. “Samenhuizen” zoals door Kathleen werd voorgesteld is niet echt iets voor mij: ik hang nogal aan mijn privacy en ik ben daar niet sociaal genoeg voor. Eigenlijk wil ik gewoon graag mijn eigen plekje hebben, ingericht met meubeltjes en accessoires naar mijn smaak (en dat hoeft daarom niet duur te zijn) en bezoek kunnen ontvangen zonder dat ik bang moet zijn dat mijn nestje nog naar slaap ruikt of dat er iemand voor de deur staat terwijl mijn bed nog niet opgedekt is.

Die auto is geen echte noodzaak op dit moment. Ik ben op 10 minuutjes met de fiets op mijn werk. Mijn wekelijkse hobby-afspraken (zangles, pianoles, koor) bevinden zich op maximum 25 minuten fietsen van thuis. Als ik eens ergens verder naar toe wil, neem ik het openbaar vervoer. Maar anderzijds word ik wel in mijn vrijheid beknot door het gebrek aan auto. Ik kan namelijk niet zomaar eventjes in de auto springen en naar de zee rijden. En ik heb een vriendin die wat verder weg woont en als ik haar wil zien moet dat overdag want ’s avonds rijden de treinen niet laat genoeg (zij heeft geen rijbewijs), maar een dag vinden waarop wij allebei vrij zijn is vaak geen sinecure. Vele leuke dingen doe ik niet (of heel zelden) omdat ik geen auto heb en omdat ik niet altijd van andere mensen afhankelijk wil zijn.

Dat dat diploma belangrijk is besef ik nu eindelijk wel en vooral dat het mij waarschijnlijk een toffere job en een gelukkiger gevoel zou geven. Alleen is er meer dan 1 MAAR. 1) Mijn ouders zouden me niet financieel ondersteunen omdat ze vinden dat ik het onderhand wel genoeg geprobeerd heb en ik mezelf nooit bewezen heb. En ze hebben gelijk. 2) Studeren met een voltijdse job: als ik er alleen nog maar aan denk zie ik het bos door de bomen al niet meer. Ik heb een fysieke job en ben ’s avonds echt wel moe als ik thuiskom. 3) Ik moet zowel mijn middelbaar diploma (laatste graad) als mijn hoger diploma nog halen. Dat betekent dus een jaar of 4 studeren. 4) Ik had en heb geen zelfdiscipline en ik ben een ongelooflijke uitsteller. Om jullie een idee te geven: momenteel probeer ik daar een beetje aan te werken en gebruik ik mijn timer om dingen te doen: 5 minuten (!) werken, 5 minuten ontspannen (lezen of iets anders), 5 minuten werken, 5 minuten ontspannen,… Ik kan mijzelf dus niet lang concentreren op iets wat ik niet graag doe maar gedaan moet worden. Hoe moet ik dan in godsnaam aan  een hele studie beginnen. 5) Ik heb helemaal geen idee wat ik zou willen studeren. Ik zou graag iets met kindjes doen, denk ik. Leerkracht lager onderwijs misschien? Maar het lijkt me ook wel leuk om in een bibliotheek te werken. Of om radiopresentatrice te zijn. Of om iets met schrijven te doen.

Als ik al het geld van de wereld had, dan nam ik onmiddellijk ontslag op mijn werk en ging terug voltijds studeren om een diploma te hebben en mijn droomjob (alleen ben ik er dus nog niet uit welke dat dat is) te kunnen doen. Helaas is het niet zo simpel.

Advertenties

7 thoughts on “229 Tita en de crisis (2)

  1. Pingback: 229 Tita en de crisis (2) | Wijvenblogs

  2. Ik vind het erg dat je, hoewel de drang groot is om door te gaan met je leven, toch niet genoeg motivatie vindt om wat aan je situatie te doen. Kan je er niet een keer met je ouders over praten? Als je echt echt echt wil, dan kan je alles aan, daar ben ik zeker van. Je moet je echt niet verschuilen achter excuses om het NIET te doen, je moet zoeken naar redenen om het WEL te doen! Wat wil jij van het leven? Wat wil je bereiken? Welke job wil je uitoefenen? Ik zie jou wel als kleuterjuf ook denk ik 🙂 Bibliothecaresse als je dat wil worden kan je eens gaan kijken bij een andere blogster, zij is het aan het studeren: http://valiesetje.blogspot.com

    En o ja ik had een tweepersoonsbed op mijn studio hoor! En bed opmaken duurt 1 minuut: laken rechttrekken en klaar 😀 En een grote kleerkast, een grote eettafel + bureautafel, een kitchenette, een tv, een zeteltje… allemaal op 25m² en dat voelde ruim genoeg aan.
    Zoals nog iemand in de reacties voorstelde, vind ik ook niet dat je moet vasthouden aan je job enkel en alleen omdat je ze leuk vindt. Je kan idd elders een job zoeken in een buurt die minder duur is zodat je daar wel een studiootje of flatje kan huren. Ik geef toe ik zou het niet durven om ineens van job te veranderen want de zoektocht kan moeilijk zijn maar ik herhaal: als je iets ECHT wil, dan kom je er wel.

    • Je hebt gelijk, LJ! Absoluut! En ik wil het ergens echt wel, maar het is gewoon ook niet zo simpel. Vooral doordat ik niet weet wat ik wil. Kleuterjuf zou ik verschrikkelijk vinden: ik haat knutselen!!! Mijn zus is kleuterjuf en ik heb gezien wat ze allemaal moest doen: echt niks voor mij. Ik zou dan liever lager onderwijs doen. Ik ga dat blog lezen trouwens: wie weet brengt het me op ideeën.

      Ik wil me niet per sé vasthouden aan mijn job. Zo leuk is die niet, hoor. En ik ben het er bij momenten echt ontzettend beu (daar blog ik nog wel eens over). Maar de jobs liggen niet echt voor het rapen als je geen diploma hebt. Iets goedkopers om te wonen vind je alleen in de stad en ik ben echt geen stadsmens: na een dagje Antwerpen ben ik blij dat ik naar huis mag en niet alleen omdat ik moe ben van het rondlopen. In ieder geval bekijk ik elke avond de immo-sites en houd ik mijn ogen open in de hoop dat er toch eens iets uit de bus zal komen.

      • Da’s waar, een vriendin van me (Afrodite de stewardess) heeft haar diploma kleuteronderwijzeres gehaald maar die moest idd heeeel veel knutselen…. Bah 🙂
        En zoals de andere zeggen: doe het stap voor stap, je hoeft dat nu nog niet te beslissen, ga eerst al voor je middelbaar diploma. Je kan het!!! 😉

  3. Ik heb nu niet veel tijd, maar als ik het goed heb is leerkracht lager onderwijs een knelpuntberoep, wat wil zeggen dat je dit kan studeren met behoud van dop. Zeker eens voor informeren. Succes!

    • Studeren voor een knelpuntberoep met behoud van uitkeringen kan enkel als je ontslagen bent. en om je werkgever zo gek te krijgen……

      Wat je wel al zou kunnen doen is enkel al dat middelbaar diploma behalen. Dan krijg je ineens veel meer mogelijkheden, ook qua inkomsten. Ik kan je vertellen dat de lonen voor iemand met een middelbaar onderwijs diploma bij ons op het werk tussen de 1300 en de 1400 euro netto liggen. M. heeft ook alleen zijn middelbaar onderwijs diploma en hij brengt maandelijks 1.900 euro naar huis (natuurlijk wel omdat hij shiften werkt en binnen in zijn bedrijf allerlei opleidingen volgt.) Maar dat zijn ook mogelijkheden. Ook bij ons op het werk komen heel wat mensen die starten met enkel middelbaar en wij betalen dan hun verdere studies. Dus ik denk dat het belangrijk is dat je eerst die stap naar middenjury of zo zet en dat diploma binnenhaalt. Daarna ligt de weg veel meer voor je open.

      • Ik sluit me aan bij wat Alice hierboven zegt. Haal eerst je diploma middelbaar onderwijs bij de middenjury, dat is alvast een eerste stap en daarna zie je wel.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s