#wijvenweek 236 Tita over stoefen en multitasken

Volgens mij is iedereen wel een schuldig aan stoefen. Ik betrap er mezelf alleszins af en toe wel eens op. Zoals begin deze week toen ik op bezoek was bij een vriendin waarvan ik weet dat ze vaak moeite heeft om haar oudste zoontje in de hand te houden. Dat komt eerst en vooral omdat ze hem te strenge regels oplegt zoals dat hij met zijn speelgoed op ZIJN speelplek moet blijven (terwijl iedereen weet dat kinderen de nabijheid van hun mama opzoeken en daar komen spelen) en dat hij telkens hij met iets gespeeld heeft dat onmiddellijk moet opruimen (dat kind is volgens mij een hele dag aan het opruimen). Uiteraard wil haar zoontje liever spelen dan opruimen en gehoorzaamt hij niet. Tot ik hem deze week vroeg of hij sneller kon opruimen dan ik tot 10 kon tellen. En ja, hoor. Hij ruimde in een wip op en zijn mama en papa zaten met hun mond open te kijken. En ik was vanbinnen enorm trots op mezelf. ’t Was een subtiele manier van stoefen, van “kijk eens, ik krijg dat WEL gedaan van hem omdat ik trucjes ken door mijn babysitervaring”.

Op gebied van multitasken ga ik dan weer zeker NIET stoefen, want ik ben eigenlijk niet zo’n multitaskend topwijf zoals i. en Lilith dat zo mooi omschrijven. Ik raak niet verder dan lezen tijdens het eten en strijken tijdens het tv kijken. Voor de rest moet ik alles apart ondernemen. Maar dat heeft grotendeels met mijn chaotische kantje te maken waarschijnlijk. Ik ga nu trouwens NOG wat multitasken: een goed muziekje opzetten en terwijl een opruimactie houden. Want vanaf morgen wil ik nog eens van goede voornemens doen en mij weer eens (de zoveelste poging) aan een planning houden.

Advertenties

4 thoughts on “#wijvenweek 236 Tita over stoefen en multitasken

  1. Pingback: #wijvenweek 236 Tita over stoefen en multitasken | Wijvenblogs

  2. Multitasken reikt bij mij ook niet verder dan 2 eenvoudige dingen tegelijk doen zoals strijken of haken gecombineerd met tv kijken. Anders ontploft er iets in mijn hoofd 🙂
    Je kan echt wel goed met kinderen omgaan; ik wist niet wat iedereen weet volgens jou haha, maar ik denk over zulke dingen dan ook niet na.

    • Ik pak het heus niet altijd goed aan met kinderen, hoor. Zo heb ik gisteren zeker 5 minuten staan discussiëren met Anders. Hij had zijn broer serieus pijn gedaan, maar zei dat hij moest stoppen met wenen want anders kon hij de tv niet horen. Die arrogantie schoot bij mij in het verkeerde keelgat, dus ik stuurde hem voor straf naar de gang. Hij weigerde, ging naast de open haard tegen de muur staan en zei dat het daar beter was. Wel, ik heb volgehouden tot ik mijn goesting kreeg en hij 5 minuten later effectief op de gang stond. Daar heeft hij 3 keer met de deur geslagen en toen is hij gewoon terug gekomen. Mijn mama zei achteraf dat ik hem gewoon had moeten oppakken en buiten dragen want dat hij het volgende keer nog eens probeert. En ze heeft waarschijnlijk gelijk.

      Wat ik wel goed heb gedaan is hem totaal negeren toen hij binnenkwam. Tot Thor tegen mij zei dat hij terug was gekomen. Toen antwoordde ik tegen Thor dat ik niet praat met kindjes die niet luisteren en geen sorry zeggen. En toen kwam er plots een koppige “sorry” uit Anders zijn mond. 1-0 voor mij! 😉

      • Dat heb je toch weer goed aangepakt……. Ik ga nooit met kinderen om en voel me dan zo ongemakkelijk als ik bv met mijn neefje of nichtje moet communiceren!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s