245 Tita en vakantie (2)

Na het vorige zaagbericht (’t moest even van mijn lever, sorry) even MIJN vakantieplannen.

Net zoals de Mams had ik voor mezelf niet bepaald een luilekkervakantie op het oog. Ik wil deze week eigenlijk heel graag even komaf maken met wat zaken die al een hele tijd blijven liggen zijn. Ja, daar hoort ook opruimen bij. En onder andere ook het poetsen van mijn schoenen. De Mams haar gebeden worden verhoord.

Maar er zijn ook nog een paar andere zaken die ik van mijn to do-lijstje zou willen schrappen tegen het einde van de week:
– nieuw fietszadel gaan kopen
– fietszakken uitmesten
– mijn administratie verder ordenen
– de stapel Flairs op mijn bureau sorteren
– mijn mails in mappen onderverdelen
– mijn “favorieten” uitpluizen
– mijn feedreader ordenen
– mijn Birkenstocks een sopje geven zodat ze er weer tegen kunnen tegen de zomer (voor het geval die er ooit nog eens aan komt)
– langs de vakbond gaan voor mijn eindejaarspremie (ja, die van vorig jaar, de plaatselijke vakbond is gesloten en nu moet ik een uur fietsen om er langs te gaan)
– de gegevens van op mijn oude gsm overzetten naar mijn nieuwe (ook al heb ik die al bijna 5 maanden)
– mijn vakantie boeken (hoogdringend)

Genoeg bezigheden dus.

En ik ga mijzelf verwennen met elke dag minstens een half uurtje piano te spelen en veel te lezen.

O, en ik heb een goed voornemen voor deze week. Ik wil een beetje minderen met alle sociale media en het achter mijn computer plakken. Dus heb ik me voorgenomen dat ik vanaf morgen nog maar 1 keer per dag mijn mails, facebook en feedreader ga checken (’s avonds dus) en dat gedurende de hele week (ik maak mezelf geen illusies dat ik het langer zal volhouden).

Advertenties

244 Tita en vakantie

Sinds woensdag weet ik dat ik eindelijk de komende week vakantie heb. 9 vrije dagen nog wel! Zalig! Dacht ik. Want de Mams is roet in het eten aan het strooien. Zij denkt namelijk dat ze mijn vrije tijd mag volstoppen met allerlei rotklussen. Aargh! Ik ga hier echt moeten zorgen dat ik niet thuis ben deze week, want anders heb ik het zitten.

Daarstraks begon ze al te zagen dat ik gisterenmiddag mijn schoenen niet had gepoetst (klopt, maar moet ik dat net per sé doen op de eerste momenten van mijn verlof?) en dat ze dat al een hele tijd geleden gevraagd (lees: gecommandeerd) had (klopt, maar op de moment dat ik dat moest doen, moest ik onverwachts gaan babysitten en daarna ben ik gewoonweg niet meer thuis geweest buiten om te slapen en te eten).

De laatste tijd staat ze in zaagmodus. Vrijdagavond heb ik haar eens eventjes laten doen: ze heeft een monoloog van 7 minuten gehouden zonder dat ik ook maar 1 woord heb teruggezegd. Allemaal over dat ik niet goed bezig ben, dat ik moet opruimen en dat ik daarna niet weer alles moet terug volleggen (euh, ik ben een chaoot en zo gaat dat nu eenmaal met chaoten), dat als ik het niet opruim ze het allemaal gaat meegeven met het groot vuil (ik waande mij plots terug in mijn pubertijd), dat ik maar alleen moet gaan wonen als het hier niet naar mijn goesting is maar dat ik dat toch niet zal kunnen alleen wonen want dat ik daarvoor te marginaal ben omdat ik niet opruim,…

Zucht! En zij is dus ook de hele week thuis. Ik ga nog staan springen om terug te mogen gaan werken.

243 Tita en nagellak

Als 12-jarige kocht ik mijn eerste potje nagellak: doorschijnend oranje. Ik vond het prachtig toen, maar later besefte ik dat mijn nagels vooral een nicotinekleurtje kregen terwijl ik helemaal niet rookte. Dat potje is dus in de vuilbak beland.

Uiteindelijk heb ik nooit veel nagellak gedragen want ik ben eigenlijk niet zo goed in make-up-toestanden en dus ook niet in nagels lakken. Het grappige is dat mijn nagels van mijn rechterhand altijd beter gelakt zijn dan die van mijn linkerhand. Ik ben namelijk linkshandig.

Tot voor kort had ik, buiten doorschijnende, alleen een potje zachtroze nagellak (links op de foto). Deze winter kocht ik een potje knalrode nagellak (2e van links), maar die bleek zo moeilijk van mijn nagels te gaan (oftewel: ik had toen geen geduld) dat ik het lakken weeral eens opgaf.

Maar toen trokken de trendy kleurtjes in ’t Kruidvat mijn aandacht en bleken die flesjes ocharme maar € 1,29 ’t stuk te kosten. En toen leek het me toch maar weer eens het proberen waard. Ik liet me verleiden tot donkerpaars (potje 7), roze (potje 6), turquoise (potje 5) en groen (potje 8).

En dus liep ik een heel weekend (ik werk met voeding dus op het werk mag ik geen nagellak dragen) met paarse nagels rond en kreeg ik complimentjes. Het weekend erop droeg ik de turqoise nagellak, maar ik moest voor het koor een blauw kleedje aan doen en dat turqoise vloekte daar toch wat bij. Daarom ging ik gisteren op zoek naar het juiste blauw (potje 3) voor op dat kleedje. En toen vond ik limoengroen (potje 4) eigenlijk ook heel tof, dus nam ik dat ook mee.

’t Zijn allemaal kleurtjes die bij mijn kleding passen, want ’t is ook niet de bedoeling dat het een “mannekesblad” wordt natuurlijk. En ik word gewoon ontzettend happy alleen al door naar die kleurtjes te kijken.

Maar allé, ik ga u laten want ik moet dat turqoise nog van mijn nagels halen voor ik binnen een uurtje ga werken.

240 Tita en the good old babysit-times

Nee, ik ben niet gestopt met babysitten, hoor. Dat zou ik helemaal nog niet over mijn hart kunnen krijgen.

Maar in “the good old babysit-times”, toen ik 17-18 jaar was, ging ik ontzettend vaak babysitten. 3 keer per week was zowat de regel, 4 of 5 keer per week was GEEN uitzondering.

En deze week doe ik nog eens van dat. Maandag heb ik 2 uurtjes gebabysit. Maar vanavond (donderdagavond) ben ik aan een werken-babysitten-slapen-werken-babysitten-slapen-werken-babysitten-slapen-endanEINDELIJKWEEKEND-rushke begonnen. Vanavond was het al redelijk laat (voor in de week toch), morgen zal het ook zoiets worden (en ik heb zaterdag een pokkelange werkdag voor de boeg) en zaterdag wordt het ook nog eens laat. Gelukkig heb ik zondagmorgen eens geen koorrepetitie en kan ik dus nog eens uitslapen. En maandag is dan een luilekker-en-opruimdagje. O ja, en dinsdag heb ik een extra vrije dag: zalig!

239 Tita en uitkijken

Ik kijk enorm uit naar de zomer. Naar de lange dagen. Naar de warme dagen.

En vooral naar die dagen waarop ik eindelijk ’s avonds onder een fleecedekentje in mijn tuinzetel kan kruipen met een goed boek. En dan lezen met op de achtergrond de geluiden van mekkerende geitjes, fluitende vogeltjes,…

Zucht!