260 Tita zingt in een koor (dag 3)

Sommigen weten dat natuurlijk, dat zingen mijn ding is. Nog meer zelfs, mijn leven. Ik kan echt niet zonder. Een dag zonder zingen is geen goede dag.

Ik volgde al een jaar of 8 (de tel ben ik al lang kwijt, ’t is dus een schatting) zangles: van kleinkunst, over pop naar klassiek. Maar samen zingen vind ik zooooooo’n geweldige uitdaging. Maar ik vond geen format waar ik mij goed bij voelde. In een bandje zingen brengt optredens met zich mee waarbij je de frontvrouw moet zijn en ik zou het liefst in de coulissen wegkruipen. In een koor zingen leek me heerlijk, maar ik wou het liefst dingen zingen die ik zelf ook graag hoor en het niveau mocht niet te laag zijn. En dan was er ook nog het praktische aspect: ik moest er met de fiets naar toe kunnen gaan en het moest op een moment zijn dat ik nog geen andere activiteiten had.

Toen kwam plots, begin januari, een vriendin af met de vraag of ik geen zin had om eens mee te gaan proberen in een nieuw koor in mijn Hometown. Op 10 minuten fietsen van huis. Het ging om een pop- en rockkoor en de repetities gingen door op zondagmorgen.

Al na het eerste nummer dat ik te horen kreeg, wist ik dat dit het was waar ik al zo lang naar zocht. Ik heb daar echt met kippenvel op mijn armen gestaan. En ik stond te springen om die melodieën te leren. Ik ben er dan ook helemaal voor gegaan.

Ondertussen hebben we een eerste groot concert achter de rug. Twee eigenlijk: eentje ’s middags (dat nog niet helemaal van een leien dakje liep) en eentje ’s avonds (dat wel de 7e hemel leek, zo zalig!). We deden nog een mini-optredentje op een evenement waarvan we achteraf vonden dat we daar heel veel lef voor hadden nodig gehad, want het was allereerst voor een nogal elitair volkje én in buitenlucht zonder elkaar voldoende te horen (wat eigenlijk essentieel is). En binnenkort staat er nog een optredentje op de planning.

Verder hebben we ook een hele toffe groep waarmee we ook nevenactiviteiten doen. Zoals een film kijken waar 1 van onze liedjes in voorkomt. Of samen gaan eten, karaoke gaan zingen, naar een muscical gaan…

Binnenkort hebben we een zomerstop en de meesten zijn al aan het zeggen dat ze het zingen zo gaan missen. En onze bende. Dus waarschijnlijk worden er wel nog wat redenen gevonden voor een feestje of zo.

 

3 juni: Blote benen of niet? De regen die naar beneden gutste en het feit dat ik daar met de fiets in een regenpak door moest, maakte dat ik vanmorgen toch maar snel in mijn jeans sprong. En omdat ik het nogal koud had, heb ik die dan de rest van de dag ook maar weer aangehouden. Nog steeds 1/30 op de vrouwelijkheidscurve dus.

Advertenties

2 thoughts on “260 Tita zingt in een koor (dag 3)

  1. Ja ’t weer werkt niet mee voor de rokjes he!
    Leuk dat je jezelf in het zingen hebt gevonden, en echt jammer dat ik niet kan komen kijken volgende keer…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s