312 Tita is terug in het kikkerlandje (dag 55)

Hey lieve bloggertjes,

Ik ben terug in ons kikkerlandje. Stockholm was gewoonweg fenomenaal fantastisch! Ik heb er een dagboekje over bijgehouden dat ik hier de komende dagen zal posten. Maar nu ben ik te moe en ik moet nog een douche nemen want heb juist mijn eerste jogrondje op Belgische bodem gelopen (flink, hè).

Het is hier trouwens wel koud, zeg.

Advertenties

311 Tita in Stockholm (dag 54)

Normaal gezien ben ik nu (als alles goed gaat) in Stockholm en ingecheckt op mijn kamer. Hoe de reis verlopen is kan ik jullie nog niet vertellen, want dit postje schreef ik gisterenavond om jullie toch 1 berichtje te lezen te geven.

Gisterenavond was ik best een beetje zenuwachtig. Stilletjes aan begon het door te dringen dat ik dit (voor mij toch wel een) avontuur alleen zou aangaan. En ik ben geen held in dingen alleen doen (zoals alleen een café binnenstappen). Maar ik wou (en wil) het per sé dus ik ga mijn best doen om er iets tofs van te maken en kijk er ook wel enorm naar uit. En toch… spannend hoor!

Ik werd gisterenavond trouwens ook wel eventjes ambetant omdat ik een “goede reis”-smsje kreeg van de Verschrikkelijke Bomma, de Verschrikkelijke Peter en de Tante-uit-Spanje. Van mij moesten ze niet echt weten dat ik naar Stockholm ging, maar ja. Gelukkig heb ik het later op de avond wel achter mij kunnen laten.

Van dat inpakken ben ik trouwens ook weer geschrokken: zoveel werk en het duurde zo lang. Oef! Ik was blij dat het gedaan was. Eigenlijk had ik gepland klaar te zijn rond 20u en nog rustig een filmpje te kijken. Maar uiteindelijk was het ongeveer 22u30 en zal die film voor na mijn reisje zijn.

Mag ik trouwens nog even stoefen? De weegschaal wijst ondertussen 4 kg minder aan. En ik heb uiteindelijk besloten om mijn loopoutfit mee te nemen, want ik zou het doodjammer vinden om na Stockholm terug van 0 te moeten beginnen terwijl ik nu zo goed bezig ben.

Misschien post ik deze week nog wel eens vanuit Stockholm, wie weet. En anders lezen jullie mij terug op 31 juli/1 augustus.

310 Tita pakt in (dag 53)

Inpakken. Niet echt het leukste werkje dat aan op reis gaan vooraf gaat. Maar ja, het moet gebeuren natuurlijk. Ginder in mijn onderbroek gaan rondlopen, vind ik geen optie. Ocharme die Zweden dan! 😉

Wat ik er niet leuk aan vind is vooral het feit dat ik altijd ongelooflijk veel rommel maak terwijl ik in pak: kleren uit de kast halen en niet onmiddellijk terug op hun plaats leggen en zo van die dingen. En in die chaos heb ik vaak zelf geen zin meer om te zoeken.

Deze keer had ik wel een lichtpuntje. Op zoek naar t-shirts kwam ik plots tot de conclusie dat een blouse terug pastte. Ik vond ze wel niet meer mooi en gooide ze weg. Maar toen viel mijn frank/euro dat de Mams vorig jaar een leuk knalgroen t-shirtje voor mij had genaaid (voor bij een leuk rokje), maar dat dat totaal niet bleek te passen. Dat t-shirtje lag daarom ergens onder in een doos, maar ik kon toch niet weerstaan aan de zin om het nog eens een keertje te proberen. En ja hoor, het zit nog wel niet als gegoten, maar het past ongeveer. Voldoende om mee naar Stockholm te mogen.

Overigens had ik beloofd om voor ik naar Stockholm vertrok een paar postjes te schrijven en in te plannen zodat jullie hier elke dag wel iets kunnen komen lezen. Helaas ben ik daar tot nu toe niet in geslaagd en ik weet niet of ik er straks nog tijd voor ga hebben (ik ga het alleszins nog wel proberen te doen). Dus als het me niet lukt, post ik misschien toch wel iets vanuit Stockholm (ik heb gratis Wifi in het hostel) en anders doe ik erna een inhaalmanoeuvre.

309 Tita plakte heel wat af (dag 52)

Ik wou heel goed voorbereid naar Stockholm vertrekken. Met een schriftje vol aantekeningen over de dingen die ik wou zien en een stapel boeken over Stockholm die ik al van a tot z gelezen had.

Vol enthousiasme begon ik er aan. Zowat ergens in mei. Ruim op voorhand dus. Maar de ene avond kwam er iets tussen en de andere avond had ik toch weer iets belangrijkers te doen. En dus werd het hele voorbereidingsprojectje op de lange baan geschoven. Hoewel het op mijn to do-lijstje aangeduid stond met de hoogste prioriteit.

Het gevolg was natuurlijk dat ik dit weekend plots besefte hoe slecht ik er voor stond. Ik ben dan ook als een gek beginnen lezen en werd heel wat wijzer. En ik realiseerde me dat ik echt wel wat orde in de chaos moest brengen als ik efficiënt Stockholm wil bezoeken en zoveel mogelijk wil meepikken.

Gisteren installeerde ik me dan ook met de laptop (om “Met 4 in bed”-afleveringen te kunnen kijken), de boekjes over Stockholm, een schaar, post-it-notes in verschillende kleurtjes en een balpen. En ik plakte en plakte: lichtroze voor allerhande informatie, blauw voor Gamla Stan (de oude stad), oranje voor Södermalm (het zuidelijke gedeelte van de stad, waar ik overigens ook logeer), rood voor Norrmalm (het Noorden, maar dat had je waarschijnlijk al geraden), geel voor Djürgarden (met bolletje op de a maar dat vind ik even niet, een groen eiland in het Oosten),… Het ziet er nu een heel kleurrijke boel uit en ik ga alles heel vlotjes kunnen terugvinden.

’t Is te zeggen: ik heb nog 1 boekje te gaan, maar dat is voor straks.

308 Tita ging nog eens shoppen (dag 51)

21 juli. In België zijn veel winkels dan gesloten. Maar daar wisten wij wel een oplossing voor: hup naar Nederland!

Deze ochtend shopten we in Tilburg. Waar ik een paar loopschoenen rijker werd voor € 18 (70% korting!). Ik vond er een superschattige Nijntjes-pyjama voor het tussenseizoen. En ik kocht er ook nog 3 paar oorbelletjes voor een kleine € 6.

Daarna aten we gauw een paar droge pistoletkes en reden we voort naar Breda. Daar kocht ik allereerst een leuke rode handtas (iets Kipling-achtigs maar dan van een ander merk dat ik niet kende) met 7 vakken en nog 2 vakjes voor iets kleins (ik ben zot van handtassen met veel vakjes want anders vind ik daar nooit iets in terug). In de Six (juweeltjes) kregen we het aan de stok met een franke Hollandse die vond dat zij eerst oorbellen mocht kiezen, hoewel wij er vóór haar naar oorbellen stonden te kijken. Ik kookte bijna over! Even was voor mij de fun vergald, maar ik kocht er toch een leuke houten bloemetjesring. In de Hema werd ik een paar werk-/loop-t-shirts rijker en naadloze slipjes. In nog een andere winkel kocht ik weer slipjes. En dan nog ergens blauwe houten hartjesoorbellen. En bij Bijou Brigitte (de naam klinkt belachelijk, maar ik vind er altijd leuke dingetjes) kocht ik nog kattenoorbellen en oorbellen met witte steentjes die perfect passen bij een ring die ik heb. Van de Mams kreeg ik trouwens een groen t-shirt met een mooie hals cadeau.

Achteraf stapten we nog snel even de Albert Heijn binnen voor kaas, tomaatjes en peperkoek. En een heerlijke lat chocolade waar ik af en toe een blokje mag afbreken en opsmullen van mezelf! Ik verdien dat! Zeker na het jogrondje dat ik sewwes nog ga lopen!

307 Tita heeft eindelijk vakantie (dag 50)

Gisteren nog een zware dag gehad op het werk. Hoewel ik pas om 9u30 moest beginnen werken en de ochtend eigenlijk goed meeviel. Maar vanaf 14u ben ik in de sopkes gevlogen: rekken afwassen. Overigens had ik nog even een grappig momentje met een klant: ik stond op een trapje om het bovenste schap van een rek af te kuisen en die klant dacht dat ik écht zo groot was.

Vanaf 17u ben ik dan in de afwas gevlogen. En daar ben ik mee bezig geweest tot 20u! 3 uur rekken afwassen dus én 3 uur afwassen: ik kan jullie verzekeren dat mijn handjes daarna een verwenmomentje nodig hadden. Maar zelfs daarvoor was ik te moe.

Ik heb me dan maar geïnstalleerd met mijn Stockholm-boekjes en me gerealiseerd dat ik dringend met post-it’s aan het werk moet. Tijd te kort!

306 Tita en blij zijn voor een ander (dag 49)

Vroeger had ik een paar pennevrienden. Allemaal jongens (geen idee waarom overigens). En het waren overigens alle 3 romanticussen. Ze droomden van de ideale vrouw en zo en vertelden mij daarover. Een zalige tijd was het!

Eentje van hen wou ooit voor een meisje vanaf het station tot aan haar huis aan elke lantaarnpaal een rode ballon hangen. Cute, niet?

Awel, die jongen staat nu op trouwen (niet met dat ene meisje overigens). Nog een dikke maand en het is zover. En ik vind dat echt iets voor hem. Ik hoop dan ook dat hij ontzettend gelukkig wordt met zijn vrouw!

We hebben allang geen hecht contact meer. Enkel via facebook en daar zit hij zeer zelden op. Ik weet zelfs niet waar hij woont en ben ook niet uitgenodigd op zijn huwelijk. Maar ik denk dat ik hem in augustus nog eens een brief ga schrijven, zo’n heerlijk ouderwetse, op het adres van zijn ouders om hem heel veel geluk te wensen en zijn vrouwtje te zeggen dat ze goed voor hem moet zorgen.