356 Tita en samenleggen met de zussen (dag 99)

De zussen, die zoals jullie weten niet overeen komen, zijn er in geslaagd om samen een cadeau te regelen voor de huwelijksverjaardag van onze ouders. En daar ben ik best trots op.

Ik moet bekennen dat ik een ramp ben in het onthouden van verjaardagen enz. ’t Is te zeggen: ik vergeet die nooit, maar ik denk meestal heel laat aan een cadeau of zelfs een kaartje. Vaak zelfs pas de avond ervoor. En ik moest dus al meerdere keren in paniek vragen aan anderen of ik mocht bijleggen. Wat door de zussen niet echt geapprecieerd wordt. En dat begrijp ik ook wel.

Enkele weken geleden zag ik een reclame passeren op het internet van iets waar ik zelf ook heel graag eens naar toe wou gaan. Maar waar ik ook van dacht dat onze ouders dat wel leuk zouden vinden. En vermits zij volgende maand 30 jaar getrouwd zijn, leek mij dat het ideale cadeau. Alleen kan ik dat op mijn eentje niet betalen.

Dus mailde ik de zussen en vroeg om samen te leggen voor de cadeau. En overtuigde ik hen door te zeggen dat de Mams en de Paps dat graag zouden hebben. Maar hoewel ik mijn idee echt fantastisch vond, wou ik hen toch ook niet overbluffen en mijn idee opdringen. Dus bedacht ik ook nog een alternatief en vroeg ik ook of zij andere en eventueel betere ideeën hadden.

Uiteindelijk hebben ze helemaal niet nagedacht over een alternatief en vonden ze blijkbaar mijn eerste idee goed. Ik moet bekennen dat ik er ook nog altijd helemaal wild van ben.

Toen kwam het cadeau in gevaarlijk vaarwater terecht, want toen bleek dat je de tickets (voor Stomp overigens) kon afprinten en dat het dan ietsje goedkoper was. Maar ikzelf kan niet afprinten en Lune (de middelste zus) ook niet, dus zou Helle (de jongste) dat doen. Helle is altijd een beetje de “mooi-weer-spelen-zus” geweest en overbluft Lune en mij graag met haar cadeau’s voor de Mams en de Paps (het hele huis vol ballonnen leggen als de Mams en de Paps van verlof thuis komen en dan ook nog een paar bangelijk mooie tekeningen maken bijvoorbeeld) en de Mams en de Paps trappen daar altijd in.

Oorspronkelijk hadden we het idee om een datum te zoeken om samen het cadeau af te geven. Maar Helle gaf aan dat ze geen enkele datum uit de doodle die ik opmaakte kon en dat de Mams en de Paps op 1 dag daarvan sowieso al bij haar op bezoek zouden komen. Dus zij zou dan wel die cadeau afgeven. Met alle tierlantijntjes erbij waarschijnlijk. Hoewel Lune en haar gezinnetje en ik ook vrij waren. Maar dus niet uitgenodigd bij Helle.

Gelukkig nodigden toen toevallig de Mams en de Paps Helle en haar vriend en Lune en haar gezinnetje bij ons thuis uit voor diezelfde dag. En daardoor zitten we dus toch allemaal samen om het cadeau af te geven. Eind goed al goed dus. Enfin, zolang Helle er geen spel van maakt om dat cadeau af te geven. Ze probeert een beetje de lakens uit te delen in de hele kwestie, maar tot hier toe houdt ze zich toch redelijk goed in.

Advertenties

7 thoughts on “356 Tita en samenleggen met de zussen (dag 99)

  1. Nog even afwachten wat Helle ervan maakt, is het niet net leuk als er wat tierlantijntjes rondzitten? Of vind je het niet leuk dat de andere zussen er niet bij worden betrokken? Want dan is het idd alsof zij alle moeite doet, en jullie niets…

    • Ik heb inderdaad vooral een probleem met het feit dat Helle de dingen graag naar zich toe trekt. In dit geval heb ik de ideeën aangebracht, de informatie verzameld zodat ze maar op wat linkjes hadden te klikken om te zien waar het over ging, een doodle opgesteld,… Het enige wat Helle nog moet doen is de reservering doen, betalen en de tickets afprinten en die samen met Lune en mij afgeven aan de Mams en de Paps. Het hele organiseerwerk heb ik dus voor mijn rekening genomen, maar Helle is er nogal goed in om te laten uitschijnen dat zij dat allemaal gedaan heeft. En daar ben ik een beetje allergisch aan.

  2. Maar wat logisch dat je het niet leuk vindt dat Helle zo steeds de aandacht naar zich toezuigt. Maar, op zich wel mooi, deze ‘toenaderingspoging’ tussen jullie drie, die toch een beetje lijkt te werken…

  3. Je verhaaltje is ongeloofelijk herkenbaar :-),…….maar sinds ik en mijn zus beide wat ouder zijn gaat het stukken beter en lijkt het een beetje te keren, mijn zus was altijd de mooie, geweldige zus en ik de slimme ernstige,…….die nog steeds ervoor zorgt dat alles in goede banen wordt geleid. Maar mijn zus blijft met de pluimen gaan lopen 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s