399 Tita verveelt zich (dag 142)

Ik heb dus officieel geen zittend gat. Na 2 dagen op een stoel zitten, met mijn yeti-voet omhoog, verveel ik me dood. Eigenlijk was dat al het geval na 1 dag.

Ik dood de tijd achter de computer, zit de hele dag facebook te checken, blogs te lezen, tv-programma’s online te bekijken,… En verder probeer ik wat klusjes te doen die ik al zittend kan doen. Zo moet mijn computer al heel lang opgeruimd worden en komt dat er maar steeds niet van. Ook mijn foto’s van Stockholm moeten eens uitgeselecteerd worden. En ik heb hier een hele stapel tijdschriften liggen die ik nog grotendeels moet lezen voor ik ze kan weggooien.

Vanavond ben ik nog langs mijn huisarts geweest. Normaal gezien is die heel streng op gebied van ziekteverlof. Maar nu vond hij het, aangezien ik constant rondloop op mijn werk, noodzakelijk dat ik nog een hele week thuis rust voor ik er terug invlieg.

Ik ga dus nog wat aan bezigheidstherapie mogen doen. En ik voel mij eigenlijk ook een beetje schuldig tegenover mijn bazen (omdat zij dan extra werk hebben) en mijn collega (omdat zij naar het grootoudersfeest op de school van haar kleinzoontje wou).

Voor morgen ga ik in ieder geval een planning maken, zodat ik toch een beetje regelmaat heb. En zodat ik na deze week effectief wat dingen van mijn to do-lijst kan schrappen. Dan heeft die week op mijn stoel toch nog iets positiefs.

398 Tita en Twitter (dag 141)

Ondanks dat ik niet helemaal overtuigd ben van de sociale media overweeg ik toch om een twitter-account aan te maken. Ik merk namelijk dat sommigen onder jullie daar ook zitten en ik wil eigenlijk wel graag mee communiceren.

Ik ben er alleen nog niet over uit of ik het onder mijn echte naam of onder mijn nickname ga doen. En ik wil eigenlijk ook proberen om het zo beperkt mogelijk te houden, geen bv’s te volgen en zo. Want ik ken mezelf: als daar ’s avonds een hele lijst met berichten staat, dan wil ik die ALLEMAAL lezen. En eigenlijk zou ik wat minder achter de laptop willen zitten.

Bovendien snap ik ook niet wat hashtags enzovoort voor nu hebben, maar soit.

Iemand die me de voor- en nadelen van Twitter kan uit de doeken doen?

397 Tita en een extra dagje weekend (dag 140)

Deze morgen werd er toch maar naar spoed gegaan. Vannacht kon ik namelijk niet slapen omdat ik in mijn gemakkelijke houding te veel pijn had, en in de houding waarin ik geen pijn had lag ik niet gemakkelijk. Ik heb dus tussen 5u en 6u vanmorgen dan maar wat liggen lezen. En bovendien bleek vanmorgen dat steunen op mijn voet heel veel pijn deed.

Aan het ziekenhuis liet de Mams mij eerst nog de trap naar de spoed op hinkelen: volgens haar was er geen lift, maar die was er dus wel. Daarna ging ze een rolstoel halen om mij in te zetten. Die bleek nogal smal te zijn en moeilijk te rijden. Waarop de verpleger van de medische vorming zei dat het een kinderrolstoel was. 😉 “Voor uw mama zijt ge nog altijd haar kind”, zei hij.

Uiteindelijk bleek er niet meer aan de hand te zijn dan een verstuikte enkel. Mijn mankepootje zit nu in een steunverband en moet nu een paar dagen omhoog liggen met af en toe een zak ijs erop. En dinsdag mag ik een extra dagje thuis blijven. Vanaf woensdag mag ik dan weer kalmpjes aan beginnen werken, maar de Mams ziet dat eigenlijk nog niet gebeuren.

Het ergste van al vind ik eigenlijk dat ik anderhalve maand niet mag gaan joggen. Toeme toch!

396 Tita en dikke pech (dag 139)

Ik was daarstraks op weg naar een nieuw babysitadres, was bijna ter plaatse en toen plots deed er een auto een onorthodox manoeuvre, botste in achteruit tegen mij en sleepte me nog een paar meter (in vooruit) voort.

Toen hij gestopt was ben ik zelf (zonder hulp) recht gaan staan. Ik had onmiddellijk door dat mijn zadel van mijn fiets afgebroken was en blijkbaar zat er nog iets dat afgebroken was tussen mijn wiel. Pas daarna voelde ik mijn enkel, maar ik kon er nog op staan en vond het nogal meevallen. Dus na het uitwisselen van gegevens (’t is te zeggen: hij gaf zijn naam, adres en gsm-nummer, zijn nummerplaat vergat ik te vragen en heb ik in de haast niet gezien) ben ik gewoon gaan babysitten.

De ouders van mijn babysitkids waren heel bezorgd (de bestuurder van de bewuste wagen en zijn gezelschap trouwens ook, hoor): ik kreeg onmiddellijk een zak ijs voor op mijn voet en er werd me op het hart gedrukt dat ik hen moest bellen als ik me niet goed voelde. Achteraf bracht de papa mij thuis (ah ja, kapotte fiets) en mijn fiets mag er nog een nachtje (of 2 of langer als het moet) blijven logeren in de garage.

Mijn eerste zorg was dat ik nu even niet kan gaan joggen. Mijn tweede dat ik zo moeilijk op het koor of de zangles geraak. Mijn derde dat ik deze week misschien niet kan gaan werken. Mijn vierde dat ik eigenlijk bij de Bomma en de Bompa op bezoek wou gaan.

Ondertussen heb ik internetgewijs de gegevens van de bestuurder gecheckt en die blijken gelukkig te kloppen. Ik heb hem trouwens ook op facebook op gezocht en herken zowel hem als zijn vrouw op foto. Verzekeringengewijs zal het dus wel in orde komen.

Ikzelf dacht dat mijn enkel verstuikt is, de Mams denkt dat hij gebroken is. Ook dat kon ik niet laten te googelen. Bij een enkelverstuiking, kan je pas na 1 á 2 weken terug gaan werken (afhankelijk van je job), kan je pas na 6 tot 8 weken weer normaal functioneren en mag je pas na 8 tot 12 weken weer sporten (daar gaat mijn joggen). Bij een gebroken enkel vlieg je tot 6 weken in de gips en dan zit werken er ook niet in, want je mag daar de eerste weken niet op steunen en ik loop op het werk de hele dag rond.

Zucht! Dat wordt morgen geen koorrepetitie, maar een bezoekje aan spoed, vrees ik.

394 Tita en haar slaapkop (dag 137)

Doordat ik gisterenavond zo moe was en al zo lang bezig was met die Liebster-award, vergat ik inderdaad mijn eigen vragen te bedenken. Tja, ’t kan iedereen overkomen, zeker. Maar ondertussen heb ik er toch eens mijn kopke over gebroken. Lieve award-winnaars, laat u vooral gaan! 😉

1) Moest Tita een dessert/koekje/snoepje zijn, wat zou ze dan zijn?
2) Welk liedje moet Tita absoluut leren kennen? Waarom? En welke herinnering hangt er voor jou aan vast?
3) Welke eigenschappen van je ouders herken je bij jezelf? En ben je er blij mee?
4) Je beleeft een one night stand: met wie? Laat je fantasie de vrije loop (nationaal, internationaal).
5) Wat is je hoogste intellectueel genot?
6) Dierentuin of pretpark?
7) Wat is jou privacy-beleid? Ben je fan van de sociale media? En waar ligt jou grens oftewel welke dingen vind je te privé om te delen op facebook of twitter?
8) Zou je jezelf nuchter noemen of eerder een dromer?
9) Hoofd of hart? Verstand of gevoel? Welke volg je? Waarom?
10) Je mag een vakantiebestemming kiezen. Ga je naar het warme Zuiden (Spanje, Griekenland, Italië,…), trek je naar het koele Noorden (Zweden, Ijsland,…) of blaast de wind je naar een ander continent?
11) In welk boek zou je wel eens willen figureren?

 

Eén der dagen zal ik mijn eigen vragen ook eens beantwoorden. Succes ermee!

393 Tita en de Liebster-award (dag 136)

Deze award kreeg ik van Carrie en ik ben er heel blij mee.

Hier volgen de regels :-):
Het is de bedoeling dat je 11 random dingen over jezelf vertelt, 11 vragen beantwoord, 11 nieuwe vragen opstelt en vervolgens 11 andere blogs tagt
11 dingen over Tita:
1. Tita is zot van dieren en kan uren naar dierenprogramma’s kijken op tv (zelfs naar heruitzendingen) zonder die beu te worden.
2. Tita komt uit een halve Von Trapp-familie: zowel de Paps, als de zussen, als Tita speelden ooit een muziekinstrument waarvan een tijdje te samen (wel met nog een paar andere mensen bij). We waren wel niet hip, want we speelden in de kerk. 😉
3. Eén van Tita’s mooiste jeugdherinneringen zijn de avonden waarbij de Paps na het avondeten zijn gitaar bovenhaalde en liedjes begon te zingen à la Cowboy Billie Boem.
4. Tita is gek op chocolade, maar niet op chocomelk, pudding en chocoladesaus.
5. Tita is een buikslapertje.
6. Tita had ooit een superschattig bruin konijntje met 3 hele poten en een halve. Zijn naam was Pluisje en af en toe laat Tita nog steeds een traantje om hem, ook al stierf hij bijna 12 jaar geleden.
7. Op haar 23e kon Tita een half jaar bijna niet praten en eten. De hel voor een babbelkous en snoepkont, maar wel goed voor de lijn. Hoewel Tita het niet nog eens over wil doen.
8. Ooit volgde Tita een paar maanden klankgeoriënteerd zingen bij een logopediste en op een dag kon ze haar stem voelen trillen tot in haar schaambeen. Effe schrikken maar wel een leuke ervaring!
9. Tita zingt het liefst klassieke liederen.
10. Tita is een hoge sopraan.
11. Tita is slecht in kleurencombinaties: volgens Tita passen alle kleuren wel bij elkaar.
11 vragen om te beantwoorden:
1. Wat vind je jouw beste eigenschap als persoon? Ik ben een vrolijk iemand, bijna altijd in een goed humeur. En als het dan toch eens het geval is, duurt dat nooit lang.
2. Wat vind je het mooiste lichaamsdeel aan jezelf? Mijn haar. Behalve wanneer ik dringend naar de kapper moet, zoals nu het geval is. Maar buiten de natuurlijke kleur van mijn haar (koud bruin, maar ik laat er een warme chocoladekleur opzetten), mag ik er echt niet over klagen. Over het algemeen valt het mooi, het is dik, er zit een klein beetje een slag in en het valt elke dag anders. Als het kort is, heb ik er geen werk aan. Als het lang is moet ik het minstens 2 keer per dag borstelen om het te ontwarren, wat dan weer de reden is waardoor ik het plots beu ben en het laat afknippen.
3. Wat zou je graag aan jezelf veranderen? Veel, maar vooral mijn onzekerheid. En ik zou ook graag wat meer gestructureerd zijn omdat ik mij daar eigenlijk ook al wat zekerder door voel.
4. Wat zou je graag aan de wereld veranderen? Eigenlijk meer aan de maatschappij: meer rust. Rust in onze hoofden en harten. Ik ben er van overtuigd dat er dan ook op andere vlakken dingen anders zouden zijn. Mensen die niet gestresseerd zijn reageren anders en nemen andere beslissingen omdat ze  meer tijd nemen om over de dingen na te denken. En vermits de natuur bijdraagt tot die rust, hoop ik dan ook op een beter behoud van de natuur.
5. Wat lijkt jou een droomjob? Die vraag stel ik me al meer dan 10 jaar en ik ben er nog steeds niet uit.
6. Hoe belangrijk is je uiterlijk voor je? Aan de ene kant ben ik heel erg bezig met hoe de mensen over mij denken. Vinden ze mij niet te dik? Vinden ze mijn borsten niet te groot? Enzovoort. En ik ga tegenwoordig nooit zonder basic make-up (lijntje onder mijn ogen en mascara) de deur uit. Aan de andere kant heb ik nog altijd niet doorgezet om iets aan mijn lijn te doen, heb ik nog altijd niet geleerd welke kleuren en kleren het beste combineren en ben ik ook geen schminkpop.
7. Wat is jouw favoriete feestdag en waarom? Diegene waarop ik een extra vrije dag heb. De meeste loop ik namelijk mis omdat ze op een maandag vallen (Paasmaandag, Pinkstermaandag,…) en de winkel dan sowieso gesloten is. Bovendien is het lastig als ze op een maandag vallen, want dan kan je bij officiële instanties en zo niet terecht, terwijl ik meestal alleen op maandag tijd heb om daar naar toe te gaan.
8. Wat wil je in dit leven nog graag leren? Zweeds. Ik vind dat een prachtige taal! Heel zangerig en warm. En goed leren piano spelen staat ook op mijn lijstje.
9. Wat is het geheim/betekenis achter je blognaam? Tita is het hoofdpersonage uit het boek “Rode rozen en tortilla’s” van Laura Esquivel. Een boek vol emoties en zintuiglijke ervaringen. En ikzelf ben een vat vol emoties en ga vaak heel erg voort op mijn gevoelens/intuïtie. Hoewel ik af en toe beter wat meer naar mijn verstand zou luisteren. “tastisch” komt dan weer van “fantastisch” (een positief woord om mijn positivisme te omschrijven) en “fantasie” (als in dromen en wensen en gedachten die ik hier op mijn blog op jullie loslaat). En samen klonk “titatastisch” wel leuk door al die t’s, a’s en i’s. Ik ontdek trouwens net ook dat er ook “tast” inzit, weer iets zintuiglijks.
10. Wat vind je het leukst aan bloggen? Dat het helemaal van mezelf is en dat ik ermee kan doen wat ik wil. Maar ook het interactieve vind ik heel leuk. Het geeft me soms een andere kijk op de dingen en dat is gezond.
11. Welke geur doet jou denken aan je jeugd? De geur van regen doet me denken aan die zomerse middagen waarop mijn zussen en ik “moederke en vaderke” speelden, ik de “grote zus” was en zij de “mama’s” en ik ging werken in de bibliotheek om dan stiekem te kunnen lezen en niet te veel mee met de poppen te moeten spelen. Lavendel doet me dan weer denken aan vakantie’s in Frankrijk. Zuurdesembrood doet me nog altijd soms (minder sinds ik in een biowinkel werk omdat ik het elke dag tegenkom) aan de vakantie in Tsjechië denken (net als de muziek van The Kelly Family trouwens). Eigenlijk link ik eerder liedjes aan herinneringen.
Wie tag ik voor de award???
Ik heb eigenlijk maar een greep gedaan in mijn bloglijst. Sorry als ik iemand vergeten ben: ook jij hebt het verdiend!