396 Tita en dikke pech (dag 139)

Ik was daarstraks op weg naar een nieuw babysitadres, was bijna ter plaatse en toen plots deed er een auto een onorthodox manoeuvre, botste in achteruit tegen mij en sleepte me nog een paar meter (in vooruit) voort.

Toen hij gestopt was ben ik zelf (zonder hulp) recht gaan staan. Ik had onmiddellijk door dat mijn zadel van mijn fiets afgebroken was en blijkbaar zat er nog iets dat afgebroken was tussen mijn wiel. Pas daarna voelde ik mijn enkel, maar ik kon er nog op staan en vond het nogal meevallen. Dus na het uitwisselen van gegevens (’t is te zeggen: hij gaf zijn naam, adres en gsm-nummer, zijn nummerplaat vergat ik te vragen en heb ik in de haast niet gezien) ben ik gewoon gaan babysitten.

De ouders van mijn babysitkids waren heel bezorgd (de bestuurder van de bewuste wagen en zijn gezelschap trouwens ook, hoor): ik kreeg onmiddellijk een zak ijs voor op mijn voet en er werd me op het hart gedrukt dat ik hen moest bellen als ik me niet goed voelde. Achteraf bracht de papa mij thuis (ah ja, kapotte fiets) en mijn fiets mag er nog een nachtje (of 2 of langer als het moet) blijven logeren in de garage.

Mijn eerste zorg was dat ik nu even niet kan gaan joggen. Mijn tweede dat ik zo moeilijk op het koor of de zangles geraak. Mijn derde dat ik deze week misschien niet kan gaan werken. Mijn vierde dat ik eigenlijk bij de Bomma en de Bompa op bezoek wou gaan.

Ondertussen heb ik internetgewijs de gegevens van de bestuurder gecheckt en die blijken gelukkig te kloppen. Ik heb hem trouwens ook op facebook op gezocht en herken zowel hem als zijn vrouw op foto. Verzekeringengewijs zal het dus wel in orde komen.

Ikzelf dacht dat mijn enkel verstuikt is, de Mams denkt dat hij gebroken is. Ook dat kon ik niet laten te googelen. Bij een enkelverstuiking, kan je pas na 1 á 2 weken terug gaan werken (afhankelijk van je job), kan je pas na 6 tot 8 weken weer normaal functioneren en mag je pas na 8 tot 12 weken weer sporten (daar gaat mijn joggen). Bij een gebroken enkel vlieg je tot 6 weken in de gips en dan zit werken er ook niet in, want je mag daar de eerste weken niet op steunen en ik loop op het werk de hele dag rond.

Zucht! Dat wordt morgen geen koorrepetitie, maar een bezoekje aan spoed, vrees ik.

Advertenties

3 thoughts on “396 Tita en dikke pech (dag 139)

  1. In principe kan je op een gebroken enkel totaal niet staan. Je kan je daar niet recht op houden.
    Misschien is het wel een barstje? Dat doet meer pijn dan een verstuikte enkel, maar je kan er nog wel een beetje op steunen.

    Je hebt echt je maandje niet he meid! Hopelijk krijgen we gauw nieuws dat het allemaal nog wel meevalt.

  2. amai, dat had slechter kunnen aflopen voor jou, Tita
    Al ben je nu toch wat beperkt in je gaan en staan, maar dat komt wel weer goed
    Ik wens je een snelle genezing toe!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s