471 Tita en een financiële meevaller (dag 214)

In december (en het begin van januari) heb ik veel uurtjes gedraaid op de ijspiste. Omdat het leuk is, maar vooral omdat ik de centjes goed kan gebruiken. Die centjes gingen integraal naar tandartsbezoeken gaan, want de laatste tijd liet ik mijn gebit helemaal in orde maken. Door omstandigheden (de ene tandarts stopte wegens een depressie, de andere ging op pensioen en een nieuwe tandarts vinden is blijkbaar geen sinecure omdat de helft maar deeltijds werkt) had ik lang geen tandarts en dat had gevolgen voor mijn tanden.

Maar in september vond ik dus eindelijk een tandarts en liet ik die er eens serieus werk van maken om alles weer in orde te krijgen. Ik wist dat het veel ging kosten en die laatste maanden van 2012 waren dan ook krap qua budget. De centjes van de ijspiste waren dus zeer welkom.

Vorige keer vertelde mijn tandarts al dat vandaag voorlopig het laatste bezoek zou zijn (veel eerder dan ik had verwacht) en daardoor hou ik nu €360,45 over van mijn ijspiste-centjes. Leuk bedragje, hè. Het gaat rechtstreeks naar mijn spaarrekening om er later nog iets leuks/nuttigs mee te doen.

470 Tita counts blessings (dag 213)

De voorbije week was echt een positieve week.

Maandag 21 januari:

Ik keek de laatste aflevering uit van Clan. En die serie liep helemaal anders af dan ik verwacht had. Ik vond ze ook beter dan wat ik er vooraf van verwacht had.

Dinsdag 22 januari:

Ik had een vergadering, maar was moe. Ik was dan ook dubbel zo blij dat die vergadering vroeg was afgelopen en ik snel naar huis kon. Eens thuis gekomen had ik weer wat meer energie waardoor ik toch nog wat klusjes kon afwerken.

Woensdag 23 januari:

Ik las mijn 2e boek uit van dit jaar en toen ik ging slapen stelde de Mams voor om de volgende middag te gaan shoppen!

Donderdag 24 januari:

De Mams en ik hebben nog nooit zo snel geshopt: we hadden maar 2,5 uur tijd! Maar de schoenen voor het werk heb ik, mijn nieuwe parfum ruikt heerlijk en ik heb er een mooie halsketting bij. Toen we thuiskwamen belde de buurman om te vragen of ik nog op mijn werk was, want ze waren eitjes vergeten te kopen en hadden die nodig om een traktatie te maken voor op school (de tweeling was jarig). Nu hadden wij zelf nog voldoende eitjes in huis, dus ben ik die gauw even gaan brengen. Livje wou ze in ontvangst nemen. Maar eitjes en kleine meisjes van 2 vormen een gevaarlijke combi, dus gaf ik ze toch maar aan de buurman. Toen ik terug naar huis wou gaan, riep Livje plots heel luid “Tita!” (oftewel mijn echte naam, maar dan in haar peutertaaltje want ze krijgt hem nog niet uitgesproken). Ik draaide me weer om naar haar en toen tuitte ze haar lipjes en gooide met haar handje kusjes naar mij. Superschattig! Ik heb haar er gauw eentje teruggegooid.

Vrijdag 25 januari:

’s Avonds ging ik mee langs de Lieve Bomma. Ze was bij momenten nogal verward. Zo vertelde ze wie er op bezoek geweest, maar diegenen die ze noemde konden onmogelijk op bezoek zijn geweest omdat ze moesten werken. Zelf zij ze ook dat ze niks meer kan onthouden. En even later was ze maar bezig over “dat zakske” terwijl ze een servet vast had. En toen we uitgelegd hadden dat het een servet was, vroeg ze hoe dat dan heette voor ziektes (een zakdoek dus). De Mams vroeg haar of ze een kruiswoordraadsel wou oplossen (tot mijn verbazing, want ik dacht niet dat ze dat nog kon), maar daar had ze geen zin in. Even later zei ze plots dat ze kruiswoordraadsels zag die verdwenen. De Mams stelde mij dan voor om toch maar met haar een kruiswoordraadsel op te lossen. Dus begonnen we er aan en plots rolden woorden als “epos” en “omen” er vlotjes uit! Ik stond versteld!

Zaterdag 26 januari:

Ik keek via Iwatch naar “Afvallen en opstaan” en kreeg veel bewondering voor die mensen. Zelf hoop ik nooit zo veel te wegen. En het gaf me een beetje de moed om weer wat op mijn eten te gaan letten.

Zondag 27 januari:

Vanmorgen zette eindelijk de dooi in! Weg met die sneeuw!

Op het koor bleek ik de enige hoge 1e sopraan te zijn die aanwezig was. Toen de dirigent dat ook ontdekte zei hij: “Nou ja, ze zingt ten minste.” De lagere 1e sopranen hadden namelijk een beetje twijfels over hun partij en zongen veel stiller, terwijl ik mijn partij kende en door zong en me dus niet inhield (wat meestal gebeurt als je helemaal alleen zit, uit verlegenheid).

’s Middags en deze avond deed ik een heleboel klusjes. Dat gaat me de komende week hopelijk heel wat schelen. Hopelijk hadden jullie ook een fijne week.

469 Tita en milieuvriendelijke bespaartips (dag 212)

Consuminderen was één van mijn goede voornemens dit jaar. Maar hoe ik het moest aanpakken wist ik niet helemaal. Daarom leende ik een boek uit de bibliotheek (“Het bespaardagboek” (Marieke Henselmans) en volg ik een paar consuminderblogs. Zo ontdekte ik een aantal besparingstips die ik wel met jullie wil delen.

1) Ik zorg dat ik zo weinig mogelijk cash geld in mijn portefeuille heb zitten. Zo heb ik minder de neiging om het uit te geven. Daarom haal ik regelmatig alle briefjes uit mijn portefeuille en alle muntstukken die groter zijn dan 20 cent. Het gevolg is ook dat ik sneller die kleine koperen muntjes uitgeef, die anders een eeuwigheid in de weg blijven zitten.

2) Ook al heb ik geen huishouden te runnen, af en toe moet ik toch wel eens iets gaan kopen. Shampoo, douchegel, batterijen,… of knutselbenodigdheden. Ik probeer ze op een lijstje te zetten (dat ik trouwens in mijn gsm zet, zodat ik het zeker bij heb in de winkel). Zo vergeet ik in de winkel niet wat ik nodig heb, ben ik minder geneigd om extra dingen te kopen en moet ik maar één keer naar de winkel voor meerdere dingen (ook tijdsbesparing dus).

3) De fiets nemen in plaats van de auto bespaart ook veel centjes. Ik heb geen auto, dus ik neem sowieso de fiets. Het feit dat ik geen auto heb is ook een besparing op verzekering en belastingen.

4) Ik probeer in de winkel te vermijden om plastic zakjes mee te nemen. Eerst en vooral moet je er vaak extra voor betalen. Maar het is ook vervuiling en je hebt er vaak een heleboel van in huis. Ik heb altijd een opplooibaar tasje in mijn handtas zitten, lekker handig. Maar ik probeer ook vaak plastic zakjes te hergebruiken door ze in de vuilbak als vuilzak te gebruiken. Papieren broodzakken kan je trouwens ook een paar keer hergebruiken: gewoon in de bakker vragen of ze je brood in je zelf meegebrachte zak willen doen.

5) Doe de lichten uit in ruimtes waar zich niemand bevindt. In de hal moet geen licht branden als er niemand is. Ikzelf loop thuis vaak in het donker door de gang. En als het schemert in de badkamer wanneer ik ga douchen, laat ik het licht ook nog even uit.

6) Als je boodschappen gaat doen, gaan winkelen met een mandje in plaats van met een kar. Dat mandje kan je veel minder vol doen en zo heb je minder de neiging om overbodige dingen te kopen.

7) In de goedkopere winkels (Aldi bijvoorbeeld) hebben ze even lekkere koekjes als in de duurdere, maar voor veel minder geld. En dingen als wc-papier en papieren zakdoekjes moeten ook niet van het duurste merk zijn, of wel?

8) Als je ’s ochtends de verwarming pas opzet wanneer je opstaat en eerst goed ingeduffeld gaat ontbijten, is het huis opgewarmd tegen dat je je gaat wassen en aankleden. Dan moet je niet de verwarming laten aanspringen een half uur voor je opstaat. Op jaarbasis scheelt dat heel veel. Alleen ontbijt ik niet als ik vroeg moet opstaan.

9) Producten als tandpasta echt helemaal tot het einde opgebruiken en helemaal uitknijpen. Eventueel zelfs de tube doormidden knippen zodat je beter aan dat laatste restje kunt.

10) Elektrische toestellen zet je beter volledig af in plaats van ze stand-by te laten staan. Ik probeer er tegenwoordig echt wel op te letten om alles volledig af te zetten en zelfs uit het stopcontact te trekken. Ik maak enkel een uitzondering voor mijn nachtlampje en mijn muziekinstallatie (omdat die anders de voorgeprogrammeerde zenders kwijt is).

11) Ik ontdekte vorig jaar de Kringwinkel en kocht zo al heel goedkoop goede boeken. Maar ik vond er ook al leuke cadeautjes voor weinig geld.

12) Tijdens het tanden poetsen en het handen wassen de kraan niet zomaar laten lopen.

13) Maar de helft allesreiniger (of andere schoonmaakproducten) gebruiken dan voorgeschreven staat op de verpakking. Bedrijven schrijven meer voor zodat je product sneller op is en je sneller een nieuw moet kopen: kassa kassa!

14) Zelf een lunchpakket maken in plaats van een broodje te gaan kopen. In je lunchpakket kan je trouwens nog lekkere extraatjes steken.

15) Als cadeau kan je ook gewoon een taart of koekjes bakken en ze origineel verpakken. Lekker, persoonlijk en niet duur. En de ontvanger apprecieert de tijd die je er in hebt gestoken om iets voor hem/haar te maken.

16) Neem een picknickmand (of steek de lunch in een rugzak) mee tijdens een daguitstap. Zo moet je geen geld uitgeven aan een restaurantbezoekje. Je middageten opeten op een bankje op een mooi plekje is ook heel gezellig. En bovendien win je er tijd mee, die je kan gebruiken om iets anders leuks te doen tijdens je uitstap.

17) Douche zo kort mogelijk. Voor mijzelf maakt dit financieel op dit moment niet uit omdat die kosten voor mijn ouders zijn. Maar je kan dus perfect amper 5 minuten je douche laten lopen. Eerst je haar en lichaam nat maken, douche uit, haar en lichaam inzepen, afspoelen. Eventueel nog scheren (douche staat uit) en daarna afspoelen. In de zomer (bij warm weer) moet je je water zelfs niet zo warm zetten en kan een frisse douche enorm deugd doen.

18) Gebruik geen droogmachine, maar laat je was drogen op een rekje. Bij droog weer kan je ze buiten laten drogen (zorg dan wel dat je ofwel thuis bent ofwel het weerbericht heel goed in de gaten houdt). Wij doen dat soms zelfs als het vriest (dat droogt heel snel) en als er een briesje staat is het ideaal.

19) Je kan zelf dingen maken in plaats van ze te kopen. Zo kan je vaasjes maken van glazen flessen of confituurpotten en die bespuiten met verf. En in plaats van fotokaders op je kast te zetten, kan je foto’s in omgekeerde confituurpotten steken.

20) Als je het hele jaar door cadeau-ideetjes voor vrienden en familie noteert, kan je ze tegen hun verjaardag of de feestdagen snel kopen of ze al een tijdje vooraf kopen en daardoor de kosten spreiden over een langere periode.

21) Dingen die je graag wil hebben kan je als cadeautje vragen. Zoals het abonnement op een tijdschrift. Een abonnement is meestal ook goedkoper dan elke weet het tijdschrift in de krantenwinkel te kopen.

22) Je kan van producten die je vaak nodig hebt en die niet slecht worden, beter grotere verpakkingen kopen: shampoo in een literfles bijvoorbeeld.

23) Je kan zelf je kerstkaarten maken. Of je kan een e-card versturen.

24) Minder vlees eten is goedkoper en beter voor je ecologische voetafdruk.

 

Ik ben benieuwd of jullie zelf dingen uit deze lijst toepassen. En of jullie zelf nog andere tips hebben.

468 Tita en het koor (dag 211)

Toen ik met het koor begon, kwam het op mij redelijk ambitieus over. Ik moest auditie doen. En ook al moest ik niet ontzettend veel moeite doen om bij te benen (ik ben een half jaar na het oprichten van het koor ingestapt), echt gemakkelijke liedjes waren het niet. Er zat dus best wel wat uitdaging in. En daar hou ik van. En ik heb die uitdaging ook wel nodig, want ik volg nu ongeveer 9 jaar zangles en ben dus ook wel wat gewoon. Bovendien pik ik vrij snel melodieën op. En eens ze in mijn hoofd zitten, gaan ze er niet meer uit. Teksten zijn een ander verhaal, helaas.

Tot over een paar maanden was ik dus super-enthousiast over het koor: leuke liedjes, uitdaging, fijne mensen, toffe sfeer,…

In september mochten er weer nieuwe mensen komen proberen. Tijdens één bepaalde repetitie. Maar de volgende waren er weer een paar nieuwe. En de repetitie daarop weer. Ondertussen zijn we ook weer begonnen met het instuderen van nieuwe liedjes. Maar doordat er telkens weer mensen bij komen, moeten we dus alle stukken telkens weer opnieuw instuderen. Terwijl voor mij die stukken na een paar keer zingen gekend zijn. Er zijn mensen die niet zo snel dingen oppikken en die oefenen en daardoor meekunnen, maar er zijn ook mensen die niet zo snel dingen oppikken en niet oefenen en ook die houden de boel op.

Het komt er dus op neer dat we tegenwoordig (minstens) de helft van de repetitie zitten te wachten. En dan moet je natuurlijk stil zijn, dus een babbeltje met je buur zit er dan niet in. Vaak begin ik dan te sms-en met vriendin E. (die ook in het koor zit, maar bij een andere stem, maar zij stopt sowieso deze maand (misschien zelfs morgen) met het koor). De laatste tijd zorg ik dat ik mijn feedreader nog niet helemaal bij gelezen heb en lees ik die volledig bij (voor morgen staan er minstens 62 postjes klaar en ik weet dat ik die op die 2 uur repetitie zal hebben bijgelezen). En sinds 2 weken speel ik “Quiz battle” op mijn smartphone: weer een bezigheid voor tijdens de verveling.

Maar ik betaal € 200 per schooljaar voor al die repetities en zit me de helft van de tijd te vervelen. Dure verveling dus, want met dat geld kan ik wel wat beters doen. En bovendien was de zondagochtend mijn enige uitslaapmoment voor ik met het koor begon en nu is dat er helemaal niet meer. Maar waarvoor eigenlijk?

Een andere reden voor mijn twijfels is ook het bestuur. Al van in het begin weet ik dat er gesjoemeld wordt met geld. De dirigent was voordien dirigent van een ander koor. En toevallig ken ik een meisje dat in dat koor zong en  mee in het bestuur zat. Van haar weet ik dat onze dirigent en zijn echtgenote en nog bestuursleden geld van dat koor hebben verduisterd. In hun eigen zak hebben gestoken. Ik wist dus van in het begin dat er dingen niet klopten. In november heb ik van één van onze bestuursleden (die toen ook bestuurslid was in dat andere koor) gehoord dat die koorleden van toen hen door de politie uit het koor hebben laten zetten. En ik ben van mening dat je er niet zomaar de politie bij roept. Plus: waar rook is, is meestal vuur.

Hoe het met het financiële zit binnen ons koor weet ik niet. En dat hoef ik niet te weten. Maar vriendin E. vertelde me dat ze, na een receptie rond het huwelijk van een meisje uit het koor, de kinderen van de dirigent mee naar de kermis wou nemen. Maar toevallig ving ze een gesprek op tussen de echtgenote van onze dirigent en hun oudste dochter van 13. Dat ze op die moment geen geld hadden om dingen te doen, om nieuwe kleren te kopen, naar de kermis te gaan,… Uiteindelijk mochten ze toch mee en gaf de mama hen €15 mee. Voor 3 kinderen om naar de kermis te gaan. Daar kan je dus elk hooguit 1 keer 1 attractie mee doen. Maar vorige week stonden ze wel na de repetitie te stoefen met hun nieuwe auto. Het merk weet ik niet, maar hun vorige was een Porsche en de nieuwe is van dezelfde prijsklasse. Ze wonen ook in een huurhuis/huurvilla met een gigantische tuin errond,… Als ze in oktober geen geld hadden, waar komt dan nu dat geld voor die nieuwe wagen vandaan?

Ik stel mij daar dus wel wat vragen over. En ikzelf verdien niet veel, dus ik vind niet dat ik moet betalen voor de luxe van een ander. Zeker niet als die het niet eerlijk speelt.

Momenteel werken we aan een aantal heel leuke en mooie liedjes. En ik wil heel graag weten hoe het klinkt en voelt om die voor een publiek in een zaal te zingen. Daarom doe ik zeker nog mee tot na het concert in april. En dan maar gelijk tot eind juni. Maar ik denk dat ik er daarna mee stop.

467 Tita en een onverwacht shopdagje (dag 210)

Woensdagavond vroeg de Mams plots of ik de volgende middag mee wou gaan shoppen. Ik had namelijk donderdag om 13u gedaan met werken en zij had voor ’s middags geen vaste plannen. Dus zou ze me oppikken aan het werk en dan konden we meteen door rijden.

Oorspronkelijk wou ze de Jeebeecee’s afdoen in de omgeving. Zowat onze favoriete winkel op gebied van kleding. Maar vermits ik niet echt kleding nodig had en mijn schoenen om mee te werken aan vernieuwing toe waren, vroeg ik om naar Breda te rijden. Op mijn wishlist stonden dus een paar schoenen waar ik een hele dag mee kan rondlopen zonder pijnlijke voeten te krijgen (met platte zool dus) en een pyjama die warm genoeg is voor in ’t putteke van de winter.

Uiteindelijk hebben we nog nooit zo snel geshopt (we hadden een tijdslimiet omdat ik nog pianoles had om 19u en de Mams ’s avonds nog langs de Lieve Bomma wou). We deden enkel de winkels die we echt wilden doen.

Eerst en vooral de winkel van Ecco, mijn favoriete merk schoenen omdat ze als sloefkes zitten. Ik heb er echt nooit pijnlijke voeten in. En ze zijn meestal sober qua model, maar ook best wel mooi. Ik paste 3 paar schoenen en had al snel een voorkeur. Maar voor ik besliste liepen we nog snel even naar de V&D omdat ze daar ook vaak schoenen hebben van Ecco en soms zelfs aan iets betere prijzen. Maar dat bleek niet het geval. Dus gingen we snel terug voor dat ene paar.

Et voilà, mijn nieuwe aanwinsten: grijze botjes om mee te gaan werken. € 109 ipv € 129.

 

IMAG0324

 

 

 

 

 

 

 

Ik vind ze zelf heel mooi. En ik vind het zelfs een beetje jammer dat ik er mee ga werken. Maar ja, een mens moet kiezen en ik heb nog genoeg mooie schoenen voor in mijn vrije tijd.

Meestal belanden we tijdens het shoppen ook in goedkopen juwelenwinkeltjes zoals de Six en Bijou Brigitte (de naam van de winkel is erger dan de winkel zelf, hoor). Deze keer ook, maar ik vond er mijn goesting niet. Uiteindelijk kocht ik enkel deze ketting.

IMAG0322

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De zoektocht naar een warme pyjama werd een flop. Ik had mijn zinnen gezet op een badstoffen pyjama omdat ik die zo heerlijk lekker warm vind. Maar ik vond er geen één. Maar dringend was het eigenlijk niet, de lente komt er toch aan (positief denken!) en dan hebben we niet meer zo’n dikke pyjama nodig.

De shopmiddag werd afgesloten met een bezoekje aan de parfumerie. Mijn parfumflesjes zijn eigenlijk bijna allemaal op. En ik kreeg er wel nog eentje in oktober van één van de tantes. Maar ik hou totaal niet van die geur en ben dan ook niet van plan om die te gebruiken, tenzij als geurtje voor in het toilet. Ik bedoel dat niet grof, maar ik heb geen idee wat ik er anders mee moet doen.

Dit is de nieuwe aanwinst.

IMAG0323

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Met dank trouwens aan LJ, want zij gaf de tip weg. Het ruikt heerlijk!

Uiteindelijk heb ik dus toch nog een beetje solden kunnen doen. En och, door het feit dat ik zo weinig heb kunnen shoppen, heb ik ook wat centjes opgespaard.

466 Tita en knutselprojectje 3 (dag 209)

Ik beloofde het dagen geleden al op twitter dat ik dit projectje zou posten, maar het kwam er maar niet van. Maar hier is hij nu: een deurhanger voor de Paps. 100% tevreden ben ik er niet van, maar het is een goede poging. Het eerste slaagt op mijn vader zijn hobby. En het tweede lijkt me overduidelijk! 😉 En nee, ik kan niet zo goed uiltjes tekenen: ik heb dat overgetekend terwijl het origineel er onder lag met behulp van wat sterk licht.

IMAG0317

IMAG0316

465 Tita en de solden (dag 208)

Ik koop nooit kleren en schoenen buiten de solden. Tenzij eens bij hoge uitzondering, omdat ik echt door al mijn jeansbroeken zit bijvoorbeeld, maar anders niet. Onze ouders hebben ons zo opgevoed. Tja, “groot” (3 kinderen) gezin en een éénverdiener, hè. Ikzelf doe het nog omwille van financiële redenen: ik kan het me echt niet permitteren om te gaan shoppen uit de nieuwe collectie. Maar ik vind dat ook geen ramp. Mijn jongste zusje, Helle, doet het ook nog altijd, maar dan vooral omwille van het feit dat ze heel erg zuinig is. Lune koopt dan weer het hele jaar door en liefst van al merkkleding. Ze heeft zelfs al letterlijk gezegd dat Kleine M. geen kleren aandoet van de Zeeman en de Wibra omdat ze dat geen zicht vindt (hoewel daar eigenlijk best mooie kleertjes te vinden zijn). En het kan haar niets schelen dat die klein mannen daar zo snel uitgroeien en alweer nieuwe kleren nodig hebben.

Maar ik koop dus nooit kleren en schoenen buiten de solden. Ik kijk dan ook elke keer uit naar die solden om eens lekker te kunnen gaan shoppen. Het is dan ook heerlijk om supergoedkope leuke oorbellen te vinden of een paar prachtige schoenen aan 50% of zelfs 70%. Daar kan ik effe heel erg instant-gelukkig van worden. Voor mijn verjaardag in december krijg ik altijd centjes cadeau om mee te gaan shoppen in januari tijdens de solden. ’t Is te zeggen: ik krijg die centjes niet op mijn verjaardag, maar ik ga altijd een dagje shoppen met de Mams en zij betaalt dan ongeveer het budget dat ze voorzien had. Meestal trekken we dan naar Breda, in Antwerpen of Wijnegem Shopping Center vind ik zelden mijn goesting.

Ik keek dus al uit naar ons shoppingtripje. Maar door de omstandigheden met de Lieve Bomma en daardoor de drukke agenda van de Mams in combinatie met mijn drukke agenda is het er nog niet van gekomen. En waarschijnlijk komt het er deze maand, en dus deze soldenperiode, niet meer van. Geen nieuwe nodige schoenen om mee te gaan werken dus, geen jeansbroeken (hoewel ze op scheuren staan), geen leuke nieuwe oorbellen, geen nieuwe pyjama voor de winter die ik nodig heb,… maar vooral geen instant-geluk om leuke koopjes.

’t Zal dus waarschijnlijk voor juli zijn. Lang wachten voor een verjaardagscadeau, hoor.