460 Tita counts blessings (dag 203)

Een beetje laat, maar toch…

Maandag 7 januari:

Ik kocht van een boekenbon (verjaardagscadeautje) “Vrijheid” van Jonathan Franzen en “Het voorseizoen” van David Pefko. En ik bestelde een boek. Hartje ophalen! ’s Avonds ging ik babysitten bij de buurtjes. Met een dolle Thor, Anders en Liv. Stapelzot liepen ze rond te crossen door het huis. En toen stond plots hun andere buurvrouw voor de deur met ballonnen. En toen werden ze nog zotter. Uiteindelijk lag Liv net in haar bedje toen de school uit de buurt aanbelde om Driekoningen te komen zingen. Thor en Anders werden plots ontzettend verlegen. En gelukkig werd Liv niet wakker.

Dinsdag 8 januari:

Weer een avondje babysitten. Op de kids van mijn zanglerares. Ik lees “Otje” van Annie M.G. Schmidt voor hen voor. Al maanden, want elke keer lees ik 2 verhaaltjes. Het leuke is dat ze dan telkens kei-enthousiast vragen of ik het boek weer bij heb. Om de beurt mogen ze ook het boek nog eventjes bij hen houden als ze gaan slapen om nog eventjes naar de prentjes te kunnen kijken. Ze leggen het daarna dan naast hun bed op de grond en ik pik het weer op wanneer ik eventjes kom kijken of ze lekker slapen.

Woensdag 9 januari:

Babysitten op het dochtertje van een leverancier van op het werk. C. kent mij eigenlijk wel want ze komt elke week met haar mama op de winkel, maar toch werd ze een beetje verlegen toen ik binnenkwam: schattig! Daarna heb ik een stuk of 7 boekjes voorgelezen, want ze moest pas gaan slapen als papa thuiskwam. Alleen kwam die een half uur later dan gepland. Ik heb ze uiteindelijk toch nog in bed gestoken en ondergestopt, zodat de papa alleen nog maar een nachtzoen moest gaan geven.

Donderdag 10 januari:

Ik had nog eens tijd om piano te spelen. Heerlijk! En ik deed de strijk! Want die bleef hier de laatste tijd veel te vaak liggen. Afgewerkte puntjes zijn een zaligheid.

Vrijdag 11 januari:

Ik was eigenlijk niet zo happy, want de Mams was naar de Lieve Bomma vertrokken zonder op mij te wachten. Wel lekker waren de wekelijkse chips: die eten wij alleen op vrijdagavond en zaterdagavond om ons voor een chipsindigestie te behoeden. Ik had ook al een paar keer gehoord van de serie Clan en dat die zo goed was, dus besloot ik eens naar de eerste aflevering te kijken via Iwatch: helemaal mijn genre! En het leuke is dat de serie hier in de omgeving is opgenomen. De koffietafel na de begrafenis (voor diegenen die de serie hebben gezien) was opgenomen in de zaal waar ik altijd repeteerde met de bigband waar ik van mijn 16e tot mijn 26e in speelde. Leuk om plekken te herkennen (en zelfs te ontdekken dat ik een opname blijkbaar zelfs half gezien heb).

Nog iets hilarisch meegemaakt op ’t werk trouwens: een vertegenwoordiger die zijn visitekaartje afgaf waar als functie opstond “coach in geld verdienen” (yep, ’t was een Nederlander!).

Zaterdag 12 januari:

Ik babysitte ’s avonds weer op het dochtertje van de leveranciers. Ze moest quasi direct gaan slapen toen ik arriveerde, dus ik had een rustige avond. Maar ik was wel blij dat de ouders thuis kwamen, want ik was echt doodop na een hele dag werken.

Zondag 13 januari:

Op de koorrepetitie bleek dat de boodschap van mijn mail was aangekomen. Ik had dinsdag een mail gestuurd dat ik de laatste repetitie geweldig leuk vond met enkele voorbeelden waarom en vermeld dat ik me soms verveelde tijdens de repetities omdat het tempo zo laag lag door mensen die vaak afwezig zijn en dan niet meekunnen. Op de nieuwjaarsspeech werden enkele zinnen van mij letterlijk aangehaald door de voorzitter. Alleen was de repetitie eigenlijk weer oersaai. Tsja, je kan niet alles hebben, natuurlijk. Achteraf hadden we receptie en daarna heb ik met vriendin E. en K. nog staan verder praten over die mail (E. had er ook één gestuurd) en over gedoe binnen het koor. Ik overweeg om er na de zomer uit te stappen. ’s Middags kluste ik wat en ’s avonds bracht ik de Lieve Bomma een bezoekje en sloot ik af met de 2e aflevering van Clan.

Advertenties

4 thoughts on “460 Tita counts blessings (dag 203)

    • Ik weet soms ook niet wat eerst te doen. Wees gerust. ’t Is ook daarom dat er hier allerlei taken blijven liggen en ik een grote achterstand heb qua klusjes. Zucht! Het koor is een twijfelgeval. Ik doe in ieder geval dit schooljaar nog mee. Maar daarna weet ik het nog niet. Ik blog nog wel eens over de redenen waarom.

  1. O uit het koor stappen! Zou wel jammer zijn natuurlijk maar als je met tegenzin naar de repetities gaat, dan is het niet meer leuk he.
    Veel babysitten amai!
    Clan vond ik inderdaad een zalige serie, heb jammer genoeg de eerste 2 afleveringen gemist. Had niet door waar het was gefilmd, maar zo goed ken ik jouw buurt natuurlijk ook niet.

    • Tja, ’t is nog een twijfelgeval, het koor. Ik blog nog wel eens over waarom ik twijfel. Ja, het babysitten was goed vertegenwoordigd in mijn agenda de laatste tijd. Maar ’t is leuk en het brengt centjes op. Clan speelde zich voornamelijk in Brasschaat af. Maar sommige locaties bevonden zich ook in E. (buurgemeente) en ik denk dat het Chinese restaurant zich in K. (My hometown) bevond. Wel leuk om locaties te herkennen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s