484 Tita en haar stalen ros (dag 227)

Elke dag mijn vaste partner: mijn stalen ros. Op weg naar het werk, naar de zangles, naar mijn babysitadres, naar de pianoles, naar een bijbabbelmoment met een vriendin, de winkel,…

Al een tijdje zat het niet goed. De vitessen wilden niet meer mee, werden gerepareerd, maar 2 maanden later was het al weer om zeep.

Ik heb nog wat gewacht, maar vanmiddag begon ik mijn vakantie met een bezoekje aan de fietsenmaker. En toen viel het verdict: minstens € 200 kosten. Niet de moeite. En dus mag ik op zoek naar een nieuw stalen ros.

Ik heb al eens nagedacht over enkele vereisten, vermits ik wel elke dag fiets:
– de lichten moeten automatisch kunnen werken (en niet met een dynamo waardoor je zwaarder trapt)
– hij moet rijden als een Rolls Royce (vlot bollen) en veel (minstens 7) versnellingen hebben
– ik wil graag een fietsmand
– ik wil weer een rokzadel

Nog tips? Dingen waar ik op moet letten?

Advertenties

483 Tita en paasvakantie

Ik heb een weekje vakantie. En ik wil achteraf het gevoel hebben dat ik echt wel wat gedaan heb. Daarom heb ik mezelf voorgenomen om in de voormiddagen voornamelijk nuttige dingen. Dingen die ik al lang wil doen en er maar niet van kwamen. In de namiddag mag ik me dan gerust installeren met een boek en een dekentje en mij nergens iets van aantrekken.

Mijn to do-lijst is de moeite. Daar ben ik mij wel degelijk van bewust. Maar ik heb er mij op ingesteld dat ik gewoon aan al die dingen minstens iets wil gedaan hebben. Zodat je ziet dat er iets mee gebeurd is. En raken de dingen niet rond, dan is dat maar zo.

Wat er allemaal op mijn lijstje staat:

– tijdschriftartikels (die ik eerder al heb uitgescheurd) sorteren, uitknippen en in mijn notitieboekje kleven (of in de juiste kaft steken)
– mijn kleerkast uitsorteren (de winterkleren) en poetsen (dat is een opdracht van de Mams)
– jeansbroeken gaan kopen (ik ben deze week letterlijk uit mijn voorlaatste broek gebarsten)
– een dagje bijbabbelen met vriendin P. (woensdag)
– kleine to do-taakjes zoals rekeningen betalen, poetsen, opruimen,…
– mijn administratie doen (die ik de laatste tijd maar op zijn beloop liet)
– mijn “te verkopen” boeken online zetten
– de liedjes voor het koorconcert van buiten leren
– “La valse d’Amélie Poulain” leren spelen op de piano
– eventueel een daguitstapje naar Gent met mijn nicht (en tantes) (vrijdag)
– wat meer bloggen?
– minstens 1 Psychologie-tijdschrift van naaldje tot draadje uitpluizen (de stapel is veel te hoog en ik raak niet bijgelezen)
– de muziek op mijn mp3-speler eens updaten
– minstens 4 keer gaan joggen (zondag-dinsdag-donderdag-zaterdag)
– fruitsla maken
– de muziek op mijn dictafoontje wissen (zodat er plaats op komt voor nieuwe opnames)
– pinterest uitpluizen
– haken
– evernote uitpluizen

Enzovoort, enzovoort. Waarschijnlijk kom ik de volgende dagen op nog meer ideeën.

482 Tita en de kogel (dag 225)

… is door de kerk! (Die titel: ik kon het niet laten!)

Ik schreef al eens over het koor en dat ik eerst kei-enthousiast was, maar dat dat enthousiasme ondertussen door het afvoerputje was weggelopen.

Omdat ik dat heel jammer vond, uitte ik mijn twijfels bij het koorbestuur. Ik vertelde dat ik muzikaal op mijn honger bleef zitten en me vaak verveelde doordat de repetities te traag gingen. Op de nieuwjaarsspeech werd er door de voorzitter op gereageerd: hij zei dat hij bericht had gekregen van sommige leden (ik was niet de enige, ook mijn beste vriendin uit het koor had een mail gestuurd) dat de repetities te traag gingen en hij vroeg de medewerking van alle leden om hier aan te werken. Ik was daar heel blij mee en vertrouwde er op dat het allemaal wel goed zou komen.

Er kwam een kleine verandering: op het einde van de repetities werden we door elkaar gezet en zongen we zo een paar liedjes. Maar voor de rest bleef alles bij het oude.

En ondertussen verveel ik me nog steeds. Mijn vriendin is ondertussen al uit het koor gestapt omdat ze het echt te saai vond en te duur voor hetgeen we deden. Ik wou het nog een kans geven. Daarom heb ik mijn lidgeld voor de komende maanden toch betaald. En ik wou ook graag het concert zingen waar we al zo lang voor repeteren. Ik wou eens horen hoe de liedjes klinken voor publiek.

Maar ondertussen namen mijn twijfels weer toe en begon ik me zwaar te ergeren. Daarom nam ik vorige week de beslissing om er eind juni effectief mee te stoppen. Ik heb nog 100 euro betaald voor dit semester en ik wil er nog uithalen wat kan, maar daarna is het voor mij over and out. En als de format van het concert mij niet aanstaat (of meerbepaald: als 1 bepaalde zangeres te dicht in mijn buurt zal staan tijdens het concert), stop ik misschien zelfs nog eerder. Dan zing ik het concert misschien zelfs niet eens mee.

Want als ik heel eerlijk moet zijn, ben ik ondertussen zelfs een beetje beschaamd over sommige liedjes die we gaan zingen. Gewoon omdat ik weet dat ze nooit voldoende kunnen afgewerkt raken voor op een podium en dat ze ver onder mijn niveau liggen. En ik wil mijzelf daar eigenlijk liever niet aan linken.

Het feit dat ik die beslissing heb genomen is een pak van mijn hart, iets waar ik me nu niet meer zo druk om moet maken. Aan de andere kant merk ik ook dat ik soms nogal sarcastisch kan reageren op dingen die gezegd worden tijdens de repetities. Dus ik ga moeten uitkijken dat ik niets laat merken, want het is de bedoeling dat ze niet weten dat ik er mee wil stoppen.

481 Tita ontdekte iets leuks (dag 224)

Op sommige blogs kwam ik al wel eens iets tegen over het tijdschrift Flow. Ik had er nog nooit van gehoord en op het eerste moment was ik er zelfs niet nieuwsgierig naar. Vraag me niet waarom.

Maar toen zag ik hem enkele weken geleden plots staan in de krantenwinkel. En ik kon het toch niet laten om hem eens vast te pakken en er doorheen te bladeren.

En meer had ik niet nodig om compleet verkocht te zijn. Het tijdschrift staat vol met zinnen om over na te denken, met boeiende artikels, mooie prenten, interviews met interessante mensen, leuke webwinkels en nog veel veel meer. Het is geen goedkoop tijdschrift, maar voor die €6,95 krijg je wel zo’n kleine 140 bladzijden vol leuke dingen. Bovendien komt het tijdschrift maar 8 keer per jaar uit en dan is het kopen van mijn wekelijkse Flair een pak duurder. Ze geven ook Flow-boeken uit. Die heb ik nog niet bekeken, maar ik heb mezelf voorgenomen dat ik mezelf morgen op eentje mag trakteren. Euh… zomaar!

480 Tita gaat op zoek naar tips (dag 223)

Nu ik beslist heb om naar Berlijn te trekken deze zomer, sta ik te springen om te vertrekken. Binnenkort trek ik al eens naar de bibliotheek om wat boeken over Berlijn te raadplegen. En mijn nonkels zullen me vast ook heel wat tips aan de hand kunnen doen (de ene is zelfs deels afkomstig uit Berlijn en zijn broer woont er nog steeds).

Maar misschien zijn er onder jullie ook al in Berlijn geweest en hebben jullie een lijstje met dingen die je er absoluut moet zien? Shoppingadresjes, lekkere eetgelegenheden (hoewel ik op mijn eentje niet echt de neiging heb om uit eten te gaan, maar je weet maar nooit), bezienswaardigheden waar niemand aan denkt,…

Gooi het maar allemaal bij de reacties of in mijn mailbox! Je doet me er een geweldig groot plezier mee!

479 Tita gaat op reis (dag 222)

Tijdens de zomer wel te verstaan. Het alleen op vakantie gaan vorig jaar is me zo goed bevallen. Dus dat wil ik nog eens over doen.

Ik heb maanden zitten nadenken over waar ik naar toe zou willen gaan. Stockholm zat al jaren in mijn hoofd! Het stak er echt mijlenver bovenuit op mijn “must visit”-lijstje! En plots was ik er geweest en de andere plaatsen op mijn lijstje wil ik wel eens zien, maar ’t is niet dat ik daar absoluut naar toe MOET.

Ik denk dat ik ook een beetje bang was voor een teleurstelling. Want Stockholm heeft echt mijn hart gestolen en ik kan me moeilijk voorstellen dat er nog een stad (want zonder auto beperk ik mij tot steden) is die zo onder mijn vel kan kruipen. Waarschijnlijk heeft dat gevoel ook wel te maken met het feit dat Stockholm de eerste reis was die ik op mijn eentje maakte.

Ik heb de afgelopen maanden o.a. gedacht aan :
– Venetië in combinatie met Verona: Maar zou ik dat niet beter ooit met een lief doen?
– Rome: Maar ga ik mij daar wel veilig voelen zo op mijn eentje, wetende dat er heel veel gestolen wordt?
– Kopenhagen: Na er foto’s van te hebben gezien, vind ik het veel te veel op Stockholm lijken.
– Praag: Wil ik zeker ooit eens bezoeken, maar om de één of andere reden heb ik er op dit moment geen zin in.
– Edinburgh: Duur! En Stockholm was dat ook al, dus kies ik dit jaar voor een goedkopere vakantie.
– Amsterdam: Ook duur! Was als laatste mee in de running, maar wegens de hoge prijzen wordt het ook uitgesteld.
– Parijs: Hier heb ik ook een beetje mijn twijfels of het wel veilig is alleen. En of ik het niet beter ooit met een lief zou doen. Als er ooit één komt natuurlijk.

Ik wist het even helemaal niet meer en toen ging ik langs bij mijn nonkel en liet die me foto’s zien van hun citytrip van vorig jaar. Ik zag kei-veel interessante dingen en sommige foto’s alleen al ontroerden mij. Het gaat niet zo’n luchtig verlof zijn als vorig jaar, maar ik ga toch wel mijn hartje kunnen ophalen, denk ik. En ik ben helemaal niet bang meer voor een teleurstelling.

En zou ik nu stout zijn en nog even zwijgen over waar ik naar toe ga? Zodat jullie nieuwsgierig worden? Of zou ik het toch maar verklappen?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Berlijn, here I come! Of toch alleszins begin augustus.

478 Tita en vakantie (dag 221)

Ik ben aan het aftellen: sinds deze week weet ik dat ik de eerste week van de Paasvakantie verlof heb. Zalig! Ik kan niet wachten!

Waarschijnlijk op de planning: een dagje met vriendin P. en een dagje met mijn nichtje. Verder geen vaste plannen. Zo heb ik het graag. Hoewel ik toch ga proberen om nog een aantal klusjes te plannen. En ik ga ook een paar momenten blokkeren in mijn agenda om lekker lui te zijn en een boek te lezen of een foute serie te kijken of zo. Volledig niets plannen draait bij mij namelijk veel te veel uit op niets doen. En daarna heb ik er dan spijt van.

Dus nog 3 werkweken! Die kunnen er nog wel bij.