534 Tita en haar mei-doel (dag 279)

Ergens in april bedacht ik plots dat maanddoelen misschien wel een goed plan zouden zijn. Kwestie van het één en ander afgewerkt te krijgen.

Voor de maand mei legde ik mezelf 3 dingen op:
1) Berlijn boeken (zowel de tickets als het verblijf) en in grote lijnen voorbereiden oftewel een lijstje maken met dingen die ik er zeker wil zien
2) mijn administratie herorganiseren
3) naar een info-avond voor een opleiding Bibliotheek-, Documentatie- en Informatiekunde gaan

Aan doel 1 heb ik gewerkt, maar mijn voorbereiding is nog lang niet rond. Maar gelukkig heb ik daar nog wel wat tijd voor. Er is ook nog niets geboekt, maar dat komt voornamelijk omdat mijn ouders hun code van hun visakaart kwijt waren (zelf heb ik er geen) en een nieuwe moesten aanvragen. Dat is nu in orde en ik ga maandag mijn vliegticket en verblijfplaats boeken.

Doel 2 heb ik op een paar uurtjes gepiept. En ik ben er ontzettend tevreden over. 😉

Doel 3 is van het lijstje geschrapt. Of eerder uitgesteld. Ik wil de opleiding nog altijd heel graag volgen, maar ga er waarschijnlijk pas in februari 2014 mee starten. Waarom? De eerste reden is dat mijn bazen een workshop gaven op de avond van de info-avond waardoor ze me nooit toestemming zouden hebben gegeven om vroeger te stoppen met werken. Achteraf gezien kwam er die dag ook een enorme levering voor de bioweek van volgende week. Ten tweede ben ik momenteel aan het opruimen, herorganiseren en structureren. Zowel hier thuis als in mijn hoofd. En ik vond dat dat eerst min of meer in orde moest zijn voor ik aan een studie begon. Daarom uitstel naar februari, maar absoluut geen afstel.

 

Ondertussen vervalt vandaag ook projectje 365 dagen posten. Ik ben uiteindelijk gestrand (met dit postje) op 279. Dat ik ruim over de helft ben geraakt vind ik eigenlijk al heel wat. En het heeft me in ieder geval wel geholpen om vaker iets te schrijven. De goesting om te schrijven is er de laatste tijd helemaal. Ik krijg inspiratie op de meest vreemde momenten van de dag. Alleen vergeet ik ze soms, dus ik moet ze dringend eens opschrijven. 😉 Misschien volgt er nog wel eens een nieuw projectje, maar momenteel heb ik geen project-plannen.

Advertenties

533 Tita en het suikerdieet (dag 278)

Ik wou het al heel lang eens proberen: afkicken van suiker oftewel geen producten eten met toegevoegde suikers. En ik dacht dat ik het nooit zou kunnen aangezien ik een ongelooflijke snoepkont ben en ik liefst zoete dingen eet. Maar toch wou ik het proberen.

Dus dinsdag was het zover. Ik heb nog lekker ontbeten met een boterham met speculoospasta en een lepel choco recht uit de pot (veel te lekker!). Die moest namelijk op en ik weet dat als die pot open is ik er toch niet van kan afblijven. Maar sindsdien ben ik eigenlijk wel echt begonnen.

Mijn tussendoortjes bestaan niet meer uit koekjes, snoepjes,… maar uit rijstkoeken met smaakjes (de hartige), noten, rozijntjes, fruit, tomaatjes,… En bij ons in de winkel hebben we ook suikervrije koekjes die eigenlijk even lekker zijn als die met suiker. Bij mijn middagmaal en avondmaal zit in principe niets zoets dus ook dat is geen probleem. Bij mijn ontbijt van gisteren at ik nog een restje amandelpasta op mijn boterham. Maar omdat dat nogal een droge plakkerige toestand is, deed ik er een mini-beetje confituur op, met suiker, maar dat was tot vanmorgen mijn enige zondiging.

Tot vanmorgen, inderdaad. Toen bood de dochter van mijn bazen mij een zelfgemaakt eclaireke aan. En ik was bezig met iets en dacht even niet aan mijn voornemen en toen was het plots op en viel mijn euro. Maar ik weet dat er heel wat minder suiker in zat dan in dat van een gewone bakker en ’t was een kleintje, dus ik neem het mezelf niet kwalijk.

Eén van de afkickverschijnselen van het suikerdieet zou zijn dat je in de eerste week veel hoofdpijn hebt, maar daar heb ik eigenlijk alleen dinsdag last van gehad. Misschien ben ik wel een beetje emotioneler, maar dat kan ook gewoon met de sfeer op het werk te maken hebben die echt weer negatief is. En vandaag ben ik wel heel moe (ik zou zo in slaap kunnen vallen), maar ik ben gisterenavond ook niet echt vroeg gaan slapen, dus misschien moet ik de oorzaak eerder daar zoeken.

Eigenlijk vind ik het allemaal heel goed meevallen en kost het me weinig moeite. Ik heb nog geen één moment verlangd naar een stuk chocolade. Dit weekend zal misschien wel hard zijn: weekend betekent voor mij gewoonlijk chips eten en ook daar zitten toegevoegde suikers in. Een aantal weken geen chips dus. En ook geen cola in het weekend. Daar kan ik soms ook enorm van genieten. Maar ik denk dat ik mezelf  eens ga trakteren op een smoothie en op suikervrije fruitijsjes. Ook yummie!

Het is trouwens niet direct mijn bedoeling om hier mee af te vallen. Als dat gebeurt is dat fijn meegenomen. Maar ik zie dit meer als een voorbereidende stap naar het diëten. Als ik dit een maand volhoud (wat zou moeten om echt af te kicken), wil ik daarna mijn tussendoortjes wel stilletjes aan afbouwen want ik knabbel echt een hele dag door en kom vooral daar heel veel van bij.

Heeft er eigenlijk nog iemand al eens dat suikerdieet geprobeerd? En wat zijn jullie ervaringen ermee? Duim in ieder geval maar een beetje voor mij want ik wil het écht volhouden.

532 Tita en idolen (dag 277)

Met zonet de vorige post te schrijven moest ik plots denken aan mijn favoriete groep uit mijn tienertijd. DE groep waar ik echt helemaal zot van was. Hun posters hingen aan mijn muren. Ik kende hun liedjes van a tot z van buiten. Ik kon hun stemmen uit elkaar herkennen. Ik had mijn favorietje. Ik ben ontzettend kwaad geweest dat ik nooit naar een optreden mocht gaan van mijn ouders. Maar ik zag er ooit wel eentje op Pennenzakkenrock (bestaat dat nog?) aan het Zilvermeer in Mol met school. Ik stond niet te gillen, te huilen, hysterisch te doen en bijna flauw te vallen zoals andere meisjes. Maar ik was wel echt fan.

Iemand die kan raden om wie het gaat? Ik ben trouwens ook heel benieuwd naar jullie jeugdidolen. En naar wat je er zo leuk aan vonden. 

531 Tita en cd’s uit de bib (dag 276)

Gisteren ging ik nog eens cd’s halen in de bibliotheek. Boeken natuurlijk ook, maar daar heb ik het nu even niet over.

Meestal vind ik cd’s kiezen in de bib een moeilijk iets. Ik vertrek namelijk meestal in een bepaalde gemoedstoestand naar de bib, de ene keer vrolijk en de andere weemoedig of nog iets anders, en heb dan zin in een bepaald genre van muziek. Maar meestal vind ik net dan niet de cd’s die bij mijn gemoed passen. En als ik ze toch vind en thuis een paar dagen later zo’n cd draai kan het ook zijn dat ik totaal geen zin meer heb in die muziek.

Maar af en toe bots ik vanzelf op leuke cd’s. Zo zag ik plots een paar cd-boxen liggen met allemaal muziek uit de 90’s, de muziek uit mijn tienerjaren dus. En ik heb een heleboel liedjes herontdekt. En van andere liedjes sta ik versteld dat ik ze ooit goed vond. Er gaat hier nog vrolijk meegezongen worden de komende 4 weken. 😉 En ik denk dat verschillende liedjes ook in aanmerking komen voor een jogrondje (note to myself: dringend weer eens mee beginnen).

Ik nam trouwens ook de 2 cd’s van Jelle Cleymans mee. Ik heb een dubbel gevoel bij zijn persoonlijkheid want ik zag hem ooit in “Beste vrienden” samen met Gert Verhulst en vond hen toen twee arrogante mannekes. Maar als ik zijn liedjes hoor, verdwijnt dat gevoel helemaal. Zijn eerste cd staat al een tijdje op mijn mp3-speler en ik word er telkens weer vrolijk van als er eentje van Jelle in mijn shuffle zit.

De vijfde cd is eentje van Beyoncé en ik denk dat die het gaat zijn die deze keer naast de cd-speler gaat blijven liggen en amper beluisterd zal worden. Want eigenlijk ben ik niet zo Beyoncé-minded. ’t Is niet echt mijn favoriet genre van muziek. En toch… met heel dat gedoe rond haar de laatste tijd had ik toch zin gekregen om nog eens naar haar liedjes te luisteren, maar de goesting is eigenlijk al weer over. 😉

528 Tita en de oppervlakkigheid (dag 273)

Ik vind mezelf soms zo ongelooflijk oppervlakkig. En ik stoor me daar enorm aan.

Met vreemden heb ik de neiging om over koetjes en kalfjes te babbelen. En vooral véél te babbelen. Ik heb altijd wel wat te vertellen. Behalve wanneer ik verlegen word. En zelfs dan kan ik soms beginnen babbelen om mijn verlegenheid te maskeren. Waarmee ik niet wil zeggen dat mijn babbelen altijd het maskeren van verlegenheid is. En ja, ik moet ook toegeven dat ik me ook wel eens schuldig maak aan roddelen (iets wat overigens volgens mij iedereen wel eens doet, zowel vrouwen als mannen).

Mijn blog is meestal ook wel vrij luchtig. Af en toe gooi ik er eens iets serieuzer tussen, maar meestal zijn mijn postjes moment-opnames uit mijn dag. En vermits ik een redelijk vrolijk karakter heb, deel ik dan ook vaak leuke momentjes.

Soms zou ik wat minder oppervlakkig willen overkomen. Want volgens mij is dat wel de eerste indruk die mensen van mij krijgen. En uiteraard heb ik ook wel een oppervlakkige kant: over koetjes en kalfjes babbelen en maar blijven babbelen kan heerlijk zijn.

Maar soms wil ik ook wel eens mijn serieuzere kant laten zien. Achter dat vrolijk babbelende meisje zit nog een ander meisje. Een meisje dat facebook alsmaar minder interessant vindt, dat privacy heel belangrijk vindt en dus niet zomaar alles on line wil gooien, dat serieus nadenkt over haar leven en aan zichzelf wil werken,…

Soms ben ik al die oppervlakkigheid enorm beu en zou ik een goed evenwicht willen vinden tussen smalltalk en dieper gaande gesprekken.