511 Tita is gefrustreerd (dag 256)

Woensdagochtend stond ik op met het gevoel dat er een verkoudheid op de loer lag. Mijn stem deed een beetje raar. Maar al bij al viel het nog mee. En aan de zee (daar blog ik nog over) had ik er eigenlijk amper last van.

Donderdagochtend kwam er plots niet veel geluid meer uit mij, stemgewijs. Zinnen die schor klonken en waar zelfs woorden uit ontbraken. Meezingen met een leuk liedje op de radio zat er niet in zo ’s morgens vroeg (meestal is mijn stem nogal snel opgewarmd en lukt zingen dus wel ’s morgens). In de loop van de ochtend ging het beter met de stem. De klanten in de winkel hadden zelfs amper iets door, denk ik. Gisterenavond had ik heel veel zin om te zingen en het lukte wel redelijk, maar ik ben er voor de zekerheid toch maar gauw mee gestopt: niet te veel verwachten van mijn stembanden en ze even laten rusten.

Vanmorgen stond ik op en mijn stem is niet volledig weg, maar ik klink als een verstopte schoorsteen: ongelooflijk schor. En ik vind het verschrikkelijk en word er boos van, want ik wil kunnen zingen en hoge noten halen. Momenteel ben ik meer een bas dan een sopraan.

En die verkoudheid zelf is er nog altijd niet doorgekomen. Buiten dat ik een beetje last heb van mijn keel  (lichte pijn, een kriebel en een opgezwollen gevoel).

Ik wil mijn stem terug!

Advertenties

2 thoughts on “511 Tita is gefrustreerd (dag 256)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s