557 Tita en een stem om u tegen te zeggen

 

Alicia Keys. Jaren geleden vond ik haar eerste nummers al geweldig. Later verloor ik haar wat uit het oog. Maar toen hoorde ik plots dit nummer en nu vraag ik me af hoe ik haar kon vergeten. Die stem! Mannekes, daar zou ik een moord voor doen! En de combinatie met de piano blijft ijzersterk. Wish I had that talent! Want ok, ik kan dan wel wat zingen, maar ik kom nog niet tot aan haar enkels.

Advertenties

555 Tita en Yasmine

25 juni, 4 jaar geleden. Toen stapte Yasmine, zangeres en presentatrice, uit het leven. Eén van de boegbeelden uit mijn tienertijd. Ik vond haar sympathiek. Ik vond haar echt. Ik vond het knap hoe ze zichzelf bleef in die oppervlakkige showbizzwereld. Ik hield van haar teksten die echt iets wilden zeggen.

Toen kreeg ze het moeilijk, kreeg ze serieus wat opdoffers te verwerken en dreigde ze alles kwijt te raken. En dat kon ze niet aan. De keuze die ze toen maakte, daar moet je heel diep voor zitten en helemaal geen uitweg meer zien. Er zijn mensen die het een egoïstische daad vinden en misschien is dat ergens wel zo. Maar een mens doet dat niet zomaar.

Ik hoop dat ze rust heeft gevonden.

En dat Michael Jackson op diezelfde dag overleed is voor mij eigenlijk altijd al van onderliggend belang geweest.

554 Tita en home alone

Mijn ouders vertrekken vrijdagochtend op vakantie en dan heb ik zoals elk jaar weer het huis voor mij alleen. En deze keer wil ik niet in de val trappen.

De val? Ja, de val. De val van minder structuur hebben en alleen maar mijn goesting kunnen doen en daardoor de boel maar de boel laten.

Ik wil namelijk helemaal niet dat het hier een boeltje wordt. En ik zou heel graag een aantal dingen willen doen in die 14 dagen. Daarom maakte ik een paar doelen op met tijdslimiet voor in die 2 weken.

1) Dit weekend (tot maandagavond) wil ik mijn kleerkast reorganiseren. Het hanggedeelte heb ik eigenlijk al een beetje gedaan vorige week: op kledingstuk en op kleur gehangen. Maar dit weekend wil ik de 2 legplanken doen: winterkleren eruit, sorteren, fatsoenlijk opvouwen, weggooien wat weg mag, kijken wat ik nog nodig heb en dus in de solden kan gaan kopen. En ook de bodem van de kast moet opgeruimd worden, want daar ligt van alles gesorteerd in zakken (tegen het stof), maar dat is eigenlijk niet praktisch. De hele kast moet ook gepoetst worden. En ik wil eens uitgebreid bekijken welke combi’s ik kan maken met mijn kleren, sjaaltjes en juwelen.

2) Ik heb nog een klein Ikea-kastje met heel veel kleine schuifjes. Dat kastje wil ik tijdens de eerste week aanpakken (dinsdag tot en met vrijdag). Weggooien wat weg mag en elk schuifje een duidelijke functie geven.

3) Tijdens het tweede weekend wil ik de kleine kast op de oude kamer van Lune aanpakken.  Twee kleine legplanken en één lade, dus dat moet lukken.

4) Tijdens de tweede week wil ik het opruimen van Evernote echt afronden, want het ziet er naar uit dat dat in deze juni-maand niet zal lukken omdat mijn Evernote echt zo vol zit.

 

Ik denk dat het haalbare doelstellingen zijn. En ik weet dat ze heel wat zullen schelen op mijn to do-lijst en ik er achteraf heel blij om zal zijn dat ik ze gedaan heb.

553 Tita en een zintuigen-weekend

Horen, ruiken, proeven en voelen. Toch in zekere zin het thema van mijn weekend.

Zaterdag was zo’n beetje alles van dat. We hadden bbq met het koor. Het was heel gezellig! Het was lekker (vooral het dessert!). Maar vooral ook nat en ijskoud! En daarom was het toch wel redelijk vroeg ook afgelopen. Ik ben blij dat ik me daarna onderweg naar huis warm kon trappen. Over mijn geklungel met papieren bordjes die op elkaar vielen waardoor de taart, pudding en tiramisu van twee personen gemengd op één bord lagen ga ik niet te lang uitwijden. 😉 Op de heenweg passeerde trouwens mijn nonkel ons op de fiets. Maar hij keek niet om, zelfs nadat ik een paar keer had geroepen. Ik heb hem dan gebeld en had niet door dat ik dat was geweest. Als antwoord kreeg ik: “Ge ziet wel dat ik niet omkijk naar lelijke vrouwen, hè”. Die pak ik nog wel eens terug!

Zondagochtend hadden we koorrepetitie. Tijd om te sms-en met vriendin E. Ja, de repetities zijn er nog steeds niet op verbeterd en mijn besluit staat nog altijd vast.

Na de repetitie was het een beetje haasten om thuis nog snel een hapje te eten. Want iets na 13u moest ik samen met K. (een medekoorlid) de bus nemen richting ’t Stad. Een ander medekoorlid speelde mee in een toneelstuk en dat wilden we absoluut zien. Vorig jaar had ze ook al meegespeeld in een stuk en daar waren we heel enthousiast over. Ook dit jaar was het geweldig!

’s Avonds had ik barstende hoofdpijn van de vermoeidheid en ben ik maar redelijk op tijd in mijn bedje gekropen.

Maandagochtend stond er een kapperbezoek op de agenda. Niet dat ik daar zin in had. Dat heb ik trouwens zelden maar. Maar het MOEST gewoon want de schwung was er echt uit en er zat eigenlijk niet meer echt een kapsel in. Achteraf slaagt de kleur eigenlijk een beetje tegen deze keer. ’t Is nochtans altijd dezelfde maar deze keer hebben ze precies toch een beetje te veel gebruikt.

’s Middags trok ik naar de bibliotheek. Ondanks het feit dat ik nog steeds in een leesdip zit. Wat is dat toch de laatste maanden? Ik heb nog maar 20 boeken uitgelezen dit jaar en wie mij kent weet dat dat echt weinig is. Nochtans ben ik in een best leuke chicklit bezig, maar ik heb veertien dagen gedaan over de eerste honderd pagina’s. Ik denk dat er gewoon te veel andere dingen zijn die me de laatste tijd bezig houden. Onder andere mijn to do-lijsten want die wil ik echt eens serieus doen inkrimpen. Sommige dingen staan er echt al veel te lang op.

Na het bibliotheekbezoek ging ik nog even winkelen want ik had wat kleine spulletjes nodig: een nieuwe douchegel, een spiegeltje voor in mijn handtas (het vorige ben ik weer eens kwijtgespeeld), een nieuwe topcoat voor mijn nagels (de oude is uitgelopen!), rijstwafels, shapewear en een shortje voor onder mijn rokjes te dragen.

Thuis gekomen ging ik wat aan mijn to do-lijsten werken, maar het internet leidde me weer eens af. Maar na het avondeten ben ik er dan toch in geslaagd om wat mails te beantwoorden, tickets voor een musical te bestellen, mijn vlucht naar Berlijn te boeken, een doodle in te vullen,… En in het laat ben ik dan nog beginnen stofzuigen en zelfs een beetje poetsen. Uiteindelijk was mijn to do-lijst ’s avonds even lang als ’s morgens omdat ik gedurende dag nog een heel aantal dingen in mijn hoofd kreeg die ook eens zouden moeten gedaan worden. Zo komt er natuurlijk nooit een eind aan (sowieso niet natuurlijk, maar die lijst mag echt wel wat korter).

Ik moet straks pas om 11u beginnen werken, dus voor deze morgen heb ik nog een klusuurtje gepland. De kranten zijn ondertussen al gelezen, ik heb nog een mailtje dat beantwoord moet worden ivm een slaapplaats in Berlijn, ik moet nog wat knutselen aan een cadeautje voor de Mams, ik moet een boodschappenlijstje noteren voor de Mams (zij gaat boodschappen doen voor mij voor de eerste dagen dat ze weg zijn zodat ik ondertussen kleren kan gaan shoppen, wij hebben de rollen goed verdeeld), een verjaardagskaart zoeken voor de Mams,…

Voor ik het weet is mijn weekend weeral om.

551 Tita en haar suikerdieet

Morgenvroeg na het ontbijt lopen mijn 4 weken suikerdieet normaal af. Vier weken geen toegevoegde suikers was de bedoeling. Maar dat bleek net ietsje te moeilijk te zijn. Ik heb dus geschipperd. Maar ik durf toch zeggen dat ik geslaagd ben en trots op mezelf.

Ik ben de twee eerste weekends telkens een keer gezwicht. Voor een ijsje. En wat snoepjes. Nog niet overdreven eigenlijk. En ik heb een paar keer per ongeluk iets gesnoept (dat is echt een routine die ingebouwd zit in onze hersenen: snoep zien en het pakken en in je mond steken). Toen realiseerde ik mezelf dat vier weken aan één stuk wel heel streng is. Of toch voor mij. Dus heb ik besloten dat het in het weekend (voor mij zaterdag (enkel als ik zaterdagmiddag vrij was), zondag en maandag) mocht, met aanpassingen. Ik liet wel mijn wekelijkse chips en cola die ik gewoonlijk altijd at en dronk in het weekend ’s avonds (en verving ze door bio-cola zonder suiker en rijstwafels met een lekker hartig smaakje). Maar van een uitgebreid dessertenbuffet op een bbq bijvoorbeeld genoot ik uitgebreid.

Uiteindelijk vond ik het in de week op het werk eigenlijk moeilijker dan thuis in het weekend (wanneer het eigenlijk wel mocht). Op het werk word ik constant verleid door stukjes kaas, suikervrije gebakjes (met veel koolhydraten en dus slecht voor de lijn) en noten. Bovendien had de Mams voor mij rijstwafels meegebracht zonder smaakje en die vind ik duidelijk minder lekker en kunnen mijn goesting in iets lekkers minder stoppen. Daardoor at ik dus vrij veel tussendoor. Weliswaar geen dingen met suiker, maar wel met veel calorieën. En ik weet het, ik deed het suikerdieet niet voor de lijn, maar ik val er wel degelijk van af en dat is wel een hele leuke bijkomstigheid. En ik merk dat ik in de week minder afval dan in het weekend. Want in het weekend heb ik vreemd genoeg niet zo’n behoefte aan dingen in mijn mond steken.

Ik merk wel heel duidelijk dat die suikers veel invloed hadden op mijn lichaam. Voor het dieet had ik regelmatig ’s middags last van een suikerdip. Dan had ik het gevoel dat ik me zou kunnen neerleggen en onmiddellijk in slaap zou vallen. Dat heb ik al een hele maand niet meer gehad. Ik had ook altijd regelmatig hoofdpijn voordien. Toch gemiddeld een keer per week. De eerste dag van het suikerdieet heb ik dat effectief de hele dag gehad (afkickverschijnselen). Verder heb ik het nog een keer gehad ’s avonds na een lange en drukke koordag en gisterenavond na een lange dag van koor en naar het toneel gaan. Telkens dus gerelateerd aan een drukke situatie en zo’n situaties veroorzaken altijd hoofdpijn bij mij omdat ik er moe van word. Die hoofdpijn van voordien blijkt dus echt wel gerelateerd te zijn aan de hoeveelheden suikers die ik binnenkreeg.

Ondertussen ben ik ongeveer twee kilo afgevallen dankzij het dieet, zonder dat ik ook maar éùen moment honger heb gehad. Als ik in de week wat meer rijstwafels zou eten en wat minder aan de lekkere dingen op het werk zou zitten, dan zou er waarschijnlijk wel meer afgeweest zijn. Maar dat was dus niet de opzet.

Ik heb ook een heleboel lekkere dingen ontdekt waar geen suiker in zit. Fruit eet ik eigenlijk nog altijd niet voldoende, maar als ik zin heb in iets zoet dan grijp ik naar rozijnen. Niet dat ik er kilo’s van eet. Nee, een klein handjevol en mijn zin naar zoetigheid is weer gestild. Ik kocht vorige week dinsdag of woensdag een zak van een kilo en ik denk dat ik er ondertussen nog geen 100 gram van heb opgegeten. Ook ontdekte ik dat er heel lekkere limonade, vlierbloesemsap, cola, appel-framboos en veenbessensap van biologische makelijk bestaat. Zonder suiker en met veel minder koolzuur (fijn voor mijn darmpjes). Verder herontdekte ik de rijstwafels met hartige smaken en bleken er best veel lekkere koekjes te bestaan zonder suiker. Ik geef wel toe dat bio duurder is en dat ik heel blij was met mijn ecocheques. 😉

Vermits ik er blijkbaar van afval en ik veel lekkere alternatieven vind waardoor ik het gemakkelijker volhoud, wil ik proberen het nog langer vol te houden. En stiekem (maar hé dit zeg ik heel stilletjes want ik weet niet of ik het zal volhouden) wil ik proberen er een nieuwe eetgewoonte van te maken.