575 Tita en moederlijke bezorgdheid

Maandag werd het lichaam gevonden van de jonge vrouw die verdween na haar uitstapje naar de Gentse Feesten. Vermoord. Verschrikkelijk!

Bij de Mams speelt onmiddellijk haar moederlijke bezorgdheid op. Want die jonge vrouw was even oud als ik. En ze ging alleen over straat ’s avonds/’s nachts. Dat doe ik ook vaak.

Ikzelf ben geen bange. Ik ga uiteraard het gevaar niet opzoeken, maar ik ben niet bang om in het donker alleen over straat te moeten. En ik stuur een smsje op de moment dat ik naar huis vertrek dus ze weten ongeveer hoe laat ik dan thuis zal zijn en kunnen dus kort op de bal spelen als ik niet thuis zou komen. Het gevaar helemaal wegnemen kan je nu eenmaal niet. Ik ben ook van mening dat de kans klein is, maar dat als het moet gebeuren, het toch gebeurt. Maar ik denk wel dat ik voorzichtig ben en ik weet dat de Mams dat wel weet. Trouwens, bang zijn is nutteloos en misschien nog wel gevaarlijker (Helle is wel heel bang en reed vroeger in een bepaalde straat midden op de rijweg uit schrik dat er iemand uit de bosjes zou springen terwijl er in die straat kei-hard wordt gereden).

De Mams is dus bezorgd en vraagt nu over iedereen waar ik mee afspreek, van waar ik die ken. En ze eist dat ik die hun gsmnummer geef. Zo kan ze die bellen als ze mij niet kan bereiken en ongerust is. Nu begrijp ik heel goed dat je dat bij een puber doet. Maar zelf voel ik me hier toch een beetje te oud voor. Ik vind het een heel beklemmend gevoel geven. Bovendien kan ze dit enkel bij mij doen omdat ik nog thuis woon, want mijn zussen (die overigens jonger zijn) wonen niet meer thuis en daarvan weet ze het niet als die alleen op stap zijn. En het kan natuurlijk altijd gebeuren dat ik haar smsje gewoonweg niet gehoord heb als ik ergens op een terrasje zit. Ze doet het trouwens niet alleen bij avond-uitstapjes. Vanmiddag ging ik gewoon iets drinken in de buurt.

Ergens apprecieer ik het wel dat ze bezorgd is, maar dit vind ik toch wat overdreven.

574 Tita en een laat verjaardagsfeestje

Ik was jarig in december. En met de vriendin waarmee ik al het langste bevriend ben (sinds we 12 waren) hou ik altijd een verjaardagsdate met cadeautjes. Want we verjaren heel kort na elkaar.

Wegens omstandigheden (ik ziek, zij ziek, haar zoontje ziek, haar man een hartinfarct,…) was het er deze keer nog niet van gekomen. Maar haar cadeautje had ik al in december gekocht en lag hier dus nog te wachten. Ik wist zelf eigenlijk al niet meer helemaal wat er in zat. Dus dat was ook voor mij een verrassing.

Maandag kwam het er dan toch van om samen een terrasje te doen in het zonnetje. Ik heb overigens nog nooit een verjaardagsuitje gehad in de zon, decemberkind zijnde. Dus dat alleen al was heel fijn. Toen bleek ook nog dat ze haar zoontje had thuisgelaten bij de papa (meestal neemt ze hem mee op dates), zodat wij ongestoord konden bijbabbelen. Niet dat ik het erg vind als haar zoontje erbij is, maar het is toch wel anders.

Het werd een gezellige middag. Waarbij we weer op de hoogte werden gebracht van elkaars bezigheden en bekommernissen. Zij kreeg van mij badproductjes met lavendelgeur en kaarsjes. Ik werd verwend met een verwenbox voor onder de douche van Rituals (I love Rituals want die producten kosten niet overdreven veel en zien er lekker luxueus uit en ze ruiken heerlijk!).

Achteraf sprong ik nog even binnen bij de parfumerie om mezelf te trakteren op een parfum. Ik wou eens iets nieuws maar ging uiteindelijk met mijn all time favorite naar huis. DKNY, daar grijp ik altijd weer naar terug.

’s Avonds bracht ik nog gauw een bezoekje aan de bibliotheek voor een nieuwe lading dvd’s en trakteerde ik mezelf op een filmavondje (“Shadows in the sun”, mooie film).

573 Tita en het vakantielijstjeoverzicht

Remember deze post?

Wel, na 1 week mag ik al een paar dingen van de lijst schrappen.

5) afspreken met vriendin K.
6) afspreken met vriendin S.
14) mijn kast uitmesten
19) voor de Lieve Bompa zijn boterhammetjes zorgen
22) een dagje Antwerpen
27) Kringwinkel (had ik eigenlijk al gedaan toen de Mams en de Paps op reis waren)
28) een dagje shoppen in Breda
29) een film huren (uit de bibliotheek: The Duchesse)

 

Staan al gepland of wordt aan gewerkt:

3) dagje Gent
4) afspreken met vriendin P. (en vriendin E.)
7) minstens 4 boeken lezen (ik ben bezig in het 4e)
8) afspreken met vriendin V.
9) Berlijn
13) een klok pimpen (ik zit halverwege)
15) veel piano spelen (helaas nog maar 1 keer gespeeld)

En dan komen er nog andere leuke dingen op mijn pad.

572 Tita en het voorbije weekend

Het vorige weekend stond in het teken van rust. En nietsdoen. Of toch niet veel.

Ik poetste de overige planken van mijn kasten en ruimde de boel op. Al mijn kasten zijn nu gedaan. En dat in de 1e week van mijn verlof. Zalig gevoel!

Ik dook internet-gewijs op Berlijn-info. Blogjes en zo. En ik maakte lijstjes. Maar ik moet bekennen dat ik er mij nog niet voldoende op heb toegespitst. Er moeten nog véél post-it-notes in reisgidsen worden geplakt. En ik haalde nog wat extra reisgidsen in huis uit de bibliotheek.

Ik haalde er ook nog wat extra boeken, want de leeshonger heeft mij plots weer helemaal in zijn greep. Ik zit in mijn 4e boek van deze vakantie! Gelukkig ben ik braaf en lees ik er ook uit mijn persoonlijke “ongelezen” boekenverzameling.

Uit de bibliotheek kwamen ook een paar cd’s met geweldig goede muziek mee. Ik moet zeker zorgen dat ik die nog op mijn mp3-speler laad voor ik naar Berlijn vertrek. Heerlijke muziek voor onderweg!

Pinterest betoverde mij trouwens ook weer. Veel gepind, veel leuke en mooie dingen gezien, veel inspiratie opgedaan. Een mens mag dromen, hè.

571 Tita doet het rustig aan

Vermits de Russen op bezoek kwamen deze week plande ik niet te veel uitstapjes en was ik vooral veel thuis. Maar ik genoot van de rust, van het niets moeten en van de dingen die ik wel deed.

Maandag ging ik een half dagje shoppen met de Mams in Breda. Gezellig. Alleen vonden we niet veel. De buit bestond uit 1 paar Ecco-sandalen (voor in Berlijn en om mee te gaan werken), 1 paar Ecco-ballerina’s (ook om mee te gaan werken), een blauw sportief maar toch gekleed vestje (want ik zocht al lang een gemakkelijk vestje dat je met veel kan combineren) en 1 paar oorbellen (witte stekertjes met een blauwe bloem op).

Dinsdag prutste ik wat op de computer en ’s middags installeerde ik mij onder een grote parasol. Met een boek, kruiswoordraadsels en sudoku’s. En ik begon met het pimpen van mijn klok (wordt vervolgd).

Woensdag begon ik met het opkuisen en opruimen van mijn kast. Eigenlijk met de bedoeling om gewoon elke dag 1 schap te doen. Maar… ik had blijkbaar de opruimmicrobe binnengekregen en deed voort. ’s Avonds klokte ik af met 4 gepoetste en opgeruimde planken van de grote kast, het 5e schap ook al gepoetst (maar niet opgeruimd) en 1 gepoetst en opgeruimd schap (nog 1 en een lade te gaan) van de kleine kast in de oude kamer van Lune. Dan heb ik nog 1 klein kastje met van die typische Ikea-schuifjes dat ik nog moet uitkuisen en voor de helft moet opruimen. Kortom: ik sta er kei-goed voor.

Donderdag besloot ik de boel de boel te laten. Ik had zin om eens buiten te komen en stapte op de fiets richting Antwerpen. Een lekker maar warm fietstochtje. Veel aankopen deed ik eigenlijk niet: een origineel uilen-lenzenpotje, de nieuwe Flow, het 2e Stieg Larsson-boek (in de Kringwinkel) en een voorraad frisdrank uit de bio-winkel (want zonder suiker). Daarna fietste ik naar de Lieve Bompa om voor zijn boterhammetjes te zorgen. Eens thuisgekomen kwam ik tot de ontdekking dat ik een rood kleurtje had. Gelukkig niet pijnlijk. Maar ik had me voor vertrek wel eens kunnen realiseren dat de zonnecrème al uitgevonden is. Ongezond!

Vanmorgen stond ik aan de kassa in Dekarfoer na een bibliotheekbezoekje, toen ik een smsje kreeg van vriendin K. Dat ze met haar dochtertje en een vriendinnetje omwille van het slechte weer (dat ze hadden voorspeld maar dat niet doorging) naar een binnenspeeltuin ging en of ik niet mee wou zodat wij ondertussen konden bijbabbelen. Vriendin K. heeft het altijd erg druk, dus ik was blij haar nog eens te zien. En vooral om haar nog eens relaxed te zien.

En nu ga ik verder die laatste planken poetsen en opruimen, zodat ik dit weekend lekker kan genieten van een goed boek, Berlijn-documentatie, stapels ongelezen tijdschriften, het verder pimpen van mijn klok, mooie muziek, Pinterest,… Want meer dan dat staat er voor dit weekend eigenlijk niet op de planning. Maar tijdens de vakantie moet dat ook niet.

 

570 Tita en een uitspraak

Ik las in een boek het volgende (niet letterlijk want ik ben het vergeten over te schrijven):

“Het moet wel plezant zijn in de hemel, want er is nog nooit iemand van teruggekomen.”

 

Een waarheid als een koe. Maar toch… En toch moest ik wel even luidop lachen om de ironie.

569 Tita vliegt erin

Ik wil echt genieten van deze vakantie. Dus tijd om dingen van mijn to-do-lijst te plannen.

Woensdag heb ik normaal gezien afspraak met vriendin S. We moeten nog verjaardagscadeautjes uitwisselen. Van in december. Oeps! Tja, wegens ziekte (de ene keer ik, dan weer zij, of haar zoontje of haar man (hartinfarct) is het er nog niet van gekomen.

Volgende week dinsdag mag ik met toffe blogmadammen en co op uitstap. Hopelijk hebben we goed weer.

Op 1 augustus trek ik naar Gent met mijn nicht. Ze woont er al een tijdje maar ik ben er nog altijd niet langs geweest. Bovendien ben ik nog nooit echt in Gent geweest. Ja, 10 jaar geleden ben ik er eens gaan shoppen. Meer dan de Veldstraat heb ik toen eigenlijk niet gezien.

3 augustus is LJ-dagje. Ik kijk er naar uit, want ons laatste uitstapje (aan zee) was supergezellig.

Daarna trek ik een weekje naar Berlijn. Het heeft lang geduurd voor ik er echt zin in kreeg. Maar nu begint het toch te kriebelen. De boeken over Berlijn liggen hier rond mij. En ik amuseer mij met het kleven van post-it-notes in verschillende kleuren om de wijken en de leuke bezienswaardigheden aan te duiden. Tips zijn trouwens nog altijd welkom. Ik moet trouwens eens een paar blogjes daar ook over raadplegen. Want er hebben al verschillende mensen blogposts geschreven over Berlijn.

De dag na mijn thuiskomst blijft de was liggen (of doet de Mams de was als ik chance heb) want ik heb afgesproken met vriendinnen P. en E. BBQ-time! Dat het weer dan ook maar mag meezitten. Want in de regen is dat toch stukken minder gezellig.

En dan zijn er nog een heel aantal dagen waarop ik nog niets gepland heb, maar ik ben vast van plan om daar ook iets mee te doen.

568 Tita en het eerste vakantieweekend

Mijn vakantie begon ietsje vroeger dan die van mijn collega en bazen. Want ik had mijn korte zaterdag en daardoor al om 14u gedaan met werken. Olé!

Ik ben dan ook onmiddellijk naar de kapper gespurt. Weg met die halflange haren die niet lang genoeg zouden zijn geweest tegen de trouw van Helle en die te warm waren met dit warme weer en eigenlijk niet meer pittig stonden. Ik was ze beu en dolgelukkig toen ik anderhalf uur later met een fris kopje weer buitenstapte.

’s Avonds koos ik min of meer voor platte rust. Achterover leunen in een berg kussens en terwijl kijken naar “Pride and Prejudice” met o.a. Keira Knightley. Eén van mijn favoriete films. En ja, ik weet het: de romantiek druipt er af en het is een beetje melig. Maar ik ben echt gek op kostuumfilms en de dramatiek van de al dan niet beantwoorde liefde.

De zondag werd geheel opgeofferd aan het verjaardagsfeestje van de Mams. In de voormiddag hielp ik haar met de voorbereidingen: stofzuigen, groentjes snijden,… Rond de middag kwamen de zussen. En op een gegeven moment was het klinkende ambras tussen Lune en mij (ik had een verjaardagscadeautje voor haar en voor Kleine M. en ze weigerde het te accepteren). Helle is mij gelukkig achterna gekomen toen ik het aftrapte en deed mij even herinneren aan het feit dat we dit voor de Mams moesten doen. So we did. Maar het was een rottige middag en ik was blij dat ze weg waren.

Vanaf vandaag hoop ik toch dat de vakantie wat positiever wordt.

567 Tita en mevrouwtje Ja

Mijn pot met tekstjes heb ik nog niet gemaakt, nee. Maar deze komt er zeker in.

tekstjepaulocoelho

 

Voor mij slaagt dit tekstje op het mezelf af en toe voorbij lopen.

Ik stel me graag kandidaat om te helpen bij allerlei dingen. Zo heb ik enkele jaren een BBQ georganiseerd voor de (ongeveer 10) leerlingen van mijn zangjuf (op dat moment). De BBQ was telkens heel tof. Maar het duurde telkens een eeuwigheid voor ik antwoord kreeg op mailtjes, die antwoorden waren dan meestal nogal vaag (duidelijkheid kan soms heel gemakkelijk zijn), hooguit twee personen stelden voor om te komen helpen bij het snijden van de groentjes waardoor ook dat werk grotendeels op mijn nek terecht kwam,… Ik was ook altijd bij diezelfde vrijwilligers om een feestje van de BigBand te voorzien van eten: broodjes smeren, groentjes snijden,…

Door de medevrijwilligers wordt dat altijd enorm geapprecieerd. Maar diegenen die er alleen maar van genieten laten zelden iets merken. Ze werken vaak ook niet echt mee. En daardoor steek je er vooral veel energie in en haal je er niet altijd evenveel voldoening uit. Ik heb dus ondertussen geleerd om mij in te zetten voor zaken waarbij mijn hulp wel duidelijk wordt geapprecieerd: op het muziekatelier bijvoorbeeld.

Het “ja” zeggen tegen anderen, maar “nee” tegen jezelf, slaagt voor mij ook op gezondheid. Ik zeg vaak “ja” op afspraken wetende dat mijn agenda in die periode te druk is, dat ik te weinig zal slapen en dat dat invloed zal hebben op mijn weerstand. Soms kan ik het echt niet laten. Zeker als het leuke dingen zijn. Maar af en toe trek ik gelukkig aan de rem en plan ik een vrije avond in.

 

Hoe interpreteren jullie de woorden uit dit tekstje? En aan welke situaties moeten jullie onmiddellijk denken?

 

566 Tita en woorden die stemmen tot nadenken

Op Pinterest pin ik heel graag mooie of leuke tekstjes. Tekstjes die me soms dingen doen inzien en me doen nadenken. Maar twee seconden nadat ik ze gepind heb, zijn ze alweer uit mijn gedachten verdwenen. Terwijl er echt stukjes tekst tussen zitten waar ik iets mee zou willen doen. Waar ik over zou willen nadenken. En die ik zou willen gebruiken om soms anders te reageren op situaties.

Het lijkt me wel leuk om wat tekstjes op gekleurde papiertjes te schrijven en die dan in een grote pot/bokaal te stoppen. Dan zou ik regelmatig er een briefje uit kunnen halen en het bijvoorbeeld een paar dagen op mijn spiegel of zo kunnen kleven. Zodat ik er regelmatig aan herinnerd word. En zodat ik er effectief over nadenk. En wie weet vloeien daar zelfs nog blogpostjes uit. 😉