603 Tita en best een leuke (werk)week

Ondanks het feit dat mijn collega afwezig was en er dus meer werk op mijn schouders terecht kwam, was het toch een leuke (werk)week.

Maandag was uiteraard mijn vrije dag. Vorig weekend kwam er niet veel uit mijn handen. Ik was nog ietsje te veel in vakantiestemming, vrees ik. Buiten babysitten op de buurkids (en ’s ochtends joggen misschien) heb ik niet veel noemenswaardig gedaan. Hoewel de kids wel telden. Er kwam een vriendje nog een half uurtje spelen en de jongens haalden hun macho-gedrag boven. De 2 Tarzans van dienst vonden boeren laten, onbeleefd eten en stoere praat geweldig! Ik iets minder. Een paar keer streng mogen optreden dus. En toen sprong ook nog het katje tijdens het eten boven op de tafel. Tot groot jolijt van de kids! Tot ze beseften dat die het wel eens op hun zwanworstjes kon gemunt hebben. 😉 Livje was dan weer haar schattige zelve. Onder aan de boom gaan staan waar de poes in zat en roepen “Kom bij Anders, Thor en Livje! ” (maar dan in haar kindertaaltje). En absoluut willen zwaaien tot ik echt niet meer te zien was, toen ik naar huis ging. Vanaf volgende week mag ik haar een paar keertjes van school gaan halen op maandag tussen de middag. Ze gaat al naar school! Waar is de tijd dat ze, 2 maanden oud, in mijn armen lag pap te drinken?

Dinsdag had ik de vroege. Anders nooit op dinsdag, maar deze keer dus wel omdat mijn collega er niet was. Ik stond versteld dat ik alles rondkreeg, want de taken zijn op dinsdagochtend ietsje anders wegens eerste dag na het weekend en ik had die nog nooit gedaan. Maar alles was op tijd klaar. En ik moest dan wel vroeger beginnen, maar ik mocht ook vroeger naar huis. Vooral dat was heel fijn! Zeker met dat zonnetje.

Woensdag stond er veel uitpakwerk op het programma. En de dochter van mijn bazen die vaak inspringt moest ’s ochtends babysitten. Dus het grootste deel van de dag stond ik er alleen voor en wilde het niet echt vlotten. Tot de dochter terug was en we er eens goed onze schouders onder hebben gezet: ik laadde de levering af op karren, checkte alles op de bon, zij pakte uit, ik laadde weer af terwijl zij al weer met de volgende kar bezig was. Het ging gewoonweg vanzelf. En 2 u later was de grootste levering quasi uitgepakt en zat voor mij de dag erop. Zij heeft nog wel wat werk gehad, maar de volgende dag zag het er toch vrij goed uit.

Na het werk ging ik joggen. En ik had me voorgenomen om een tandje bij te steken en de looproute iets zwaarder te maken omdat ik merkte dat ik het goed aankon. Vorige week  was ik begonnen met afwisselend een liedje te lopen en een liedje te wandelen. Deze week ging ik voor volgend schema: liedje lopen – liedje wandelen – 2 liedjes lopen – liedje wandelen – 2 liedjes lopen – liedje wandelen – liedje lopen – wandelen. Het kostte me moeite maar het lukte wel.

’s Avonds had ik weer afgesproken met J. Dankzij het lekkere weertje konden we het grootste deel van de avond buiten zitten. Een terrasje is toch altijd gezelliger dan binnen in het lawaai zitten. We babbelden over van alles: muziek, kleine kindjes (zijn dochter, mijn babysitkids), het werk (vooral het zijne), boeken lezen, wat typisch is aan mannen en vrouwen en waarom, Berlijn,…

Ik merk wel dat als je elke maand een keer afspreekt je elkaar wel snel beter leert kennen. Ik heb weer nieuwe dingen van hem ontdekt, ontbrekende stukjes van een puzzel die ik nog lang niet gelegd krijg (en wat ook nooit zal gebeuren want ik kan niet eens mijn eigen puzzel leggen), maar het geeft me toch iets meer een idee over wie hij is. Hij heeft absoluut een eigen mening, maar hij heeft ook een peperkoeken hartje zoals ze dat zeggen en is soms te goed voor de mensen. Een beetje meer haar op zijn tanden zou wel mogen. Maar verder vind ik het nog steeds verbazingwekkend dat het zo goed klikt. Want laat ons eerlijk zijn: het gebeurt niet ontzettend vaak dat je echt een klik hebt met iemand. En 4,5 u aan één stuk met iemand zitten babbelen quasi zonder dat er stiltes vallen, kan ik niet met iedereen ook al sta ik bekend als Miss Taterwater. En dames, ik bedoel dat nog steeds vriendschappelijk.

De vorige keer hadden we het trouwens o.a. over fado (muziekgenre (voor de leken)) gehad. Hij had gevraagd of ik dat kende en ik had geantwoord dat ik eigenlijk niet verder dan de groep Madredeus kwam maar dat ik dat wel heel mooi vond. Hij had me beloofd dat hij me wat muziek zou bezorgen. Dus ik verwachtte mij aan een mailtje met youtubelinks, maar die kwam niet en ik dacht dat hij het vergeten was. Maar deze keer had hij 2 cd’s bij en ik ben compleet verkocht (van de muziek wel te verstaan). Vooral een cd van Cristina Branco vind ik echt prachtig! Maar ja, ’t is nogal emotionele muziek en dat is helemaal mijn ding.

Donderdag sliep ik uit. Want ja, ook deze keer was het laat geworden en gingen we pas naar huis toen het café sloot. Gelukkig moest ik pas ’s middags beginnen werken. En ’s avonds had ik afgesproken met een medekoorlid (hoewel ik nu ex-lid ben natuurlijk). Wij fietsten altijd samen naar het koor omdat ze vlakbij woonde. Hoewel het er vaker op neer kwam dat zij mij oppikte met de auto. En we babbelden heel wat af. Ze zou mijn moeder kunnen zijn, maar het klikt echt heel goed tussen ons en we hadden al heel lang gezegd dat we eens een terrasje zouden gaan doen. Zij is overigens op vakantie geweest naar Zweden en daar was ik heel benieuwd naar. Ik vertelde uiteraard ook over J. want zij kende ook het begin van het verhaal. En we babbelden over het koor (en over het feit dat ik nog steeds geen reactie heb gekregen op mijn mail), Berlijn, haar zus en hoe die haar dochter opgevoed heeft (ge wilt dat echt niet weten, mijn mond viel open van verbazing dat er mensen zijn die zo weinig omkijken naar hun kinderen),… En op een gegeven moment keek ik op en zag ik plots 5 meter verder op hetzelfde terras mijn bazen zitten! Dat wil je dus echt niet: je bazen tegenkomen in je vrije tijd. Maar gelukkig hadden zij mij niet gezien en kon ik zo toch nog van de avond genieten. Op het einde ben ik uit beleefdheid wel eventjes gedag gaan zeggen. En mijn baas heeft mij de rest van de week wel geplaagd met het feit dat “ge in de week toch niet op café gaat, zeg”.

Vrijdag stond ik ondanks de korte nacht toch op tijd om te gaan lopen. Ik was een beetje bang dat het zwaardere trainingsschema mij zo vroeg op de dag niet zou afgaan. Dus ik had mij voorgenomen om gewoon eens te kijken hoe het ging en dan pas te beslissen of ik voor het zwaardere schema zou gaan of voor dat van de vorige week. Maar blijkbaar gaat lopen ’s ochtends op de nuchtere maag mij echt beter af en ik liep eigenlijk vrij moeiteloos het zware schema. Op het werk leek het alsof er niets uit mijn handen kwam. Het was eigenlijk niet druk, maar doordat er constant vertegenwoordigers langskwamen kon ik niet echt doorwerken. En dan kom je blijkbaar in een soort van trage flow terecht en lijkt het wel alsof een tandje bijsteken gewoon niet lukt. Maar uiteindelijk kreeg ik wel alles rond. En ik kreeg te horen dat mijn collega de volgende dag weer terug kwam werken. ’s Avonds keek ik afleveringen van “Binnenstebuiten”, zowat het enige tv-programma dat ik via iwatch wat heb gevolgd deze zomer.

Vandaag, zaterdag, moest ik tot 14u werken. In mijn dorp hield de bibliotheek een boekenmarkt, maar van de Mams wist ik dat het niet meer de moeite zou zijn tegen dat ik er geraakte, dus ik liet ze aan mij voorbij gaan. Op weg naar huis na het werk was ik aan het sms-en met een vriendin en daardoor fietste ik nogal traag. Ik werd ingehaald (met de fiets) door een klant die zowat om mijn hoek woont en die grapte dat ik voor mij moest kijken en van die dingen. Hij reed mij voorbij en sloeg af naar rechts aan het speelpleintje. Ik reed het speelpleintje over en draaide naar (schuin) links, een straat in die een bocht naar rechts maakt. En toen ik een eind verder was, kwam die klant vanuit de tegenovergestelde richting gefietst. Bleek dat hij altijd zo fietste. En ik maar lachen want dat is dus echt een omweg. En toen kreeg ik voor de 2e keer deze week te horen dat vrouwen toch nog niet zo slecht zijn in oriëntatie (J. was de 1e die dat zei). Ondertussen ben ik van het maandelijkse (hoewel het hier tegenwoordig 4-maandelijks is) gekibbel met de Mams af ivm mijn uitgaven en mijn kost- en inwoongeld. Dat laatste is niet echt het probleem, wel dat de Mams commentaar heeft op elk ding dat ik koop. Of ik dat wel nodig heb en zo van die dingen. Enfin, ze gaat het me pas volgende maand nog eens vragen. Daarna heb ik lekker gerelaxt met “22-11-1963” (Stephen King): ik vorder traag en langzaam maar ik geniet er wel van.

En nu kruip ik lekker mijn bedje in want ik heb het gevoel dat ik 100 jaar zou kunnen slapen. Maar misschien moet ik die 100 jaar toch maar aan Doornroosje overlaten. Morgen meer blogjes want ik heb veel inspiratie.

Advertenties

602 Tita en de eerste werkweek

Een vreemde eerste werkweek. Die helemaal anders verliep dan verwacht.

Op maandag moet ik eigenlijk niet werken, maar deze keer ben ik toch een halve dag gaan helpen met het inladen van de winkel. De sfeer was ontspannen. We vroegen allemaal naar elkaars vakantie en daar werd al werkend zelfs vrij uitgebreid over gepraat. Het grootste nieuwtje was dat mijn bazen grootouders worden. Ikzelf liep een klein beetje op het topje van mijn tenen: een beetje zenuwachtig over hoe lang het zou duren voor er weer ergernissen binnen sluipen. Zowel langs hun kant als langs die van mij. Maar ik probeer mij absoluut positief in te stellen.

’s Middags passeerde ik even langs het kerkhof bij de Lieve Bomma. De boompjes staan er prachtig. En later had ik het er met de Mams nog over dat iedereen echt content is dat ze daar op dat kerkhofje begraven ligt omdat het er zo mooi en rustig is.

Daarna deed ik wat boodschapjes en toen was het tijd om op de buurkids te gaan babysitten. Het was meer dan een maand geleden dat ik ze gezien had. Livje haar spraak is enorm vooruit gegaan op die maand tijd en ze was heel open tegenover mij, kwam direct af en zo. Iets waar ze voordien veel moeite mee had (wenen als mama wegging) en wat niemand verwacht had na zo’n maand mijn niet gezien te hebben. Anders is nog steeds tv-verslaafd en Thor zijn deugniete zelve. Sinds een week hebben ze ook een nieuw huisgenootje: een katje van 4 maanden oud. De grootste deugniet van de hoop: in de gordijnen klimmen en potgrond uit de bloempotten zijn haar favoriete hobby! Ik heb aan dat beestje nog het meeste werk gehad die avond.

Dinsdag deed ik al meteen een stommiteit. Ik vergiste mij qua week in mijn uurrooster en begon om 9u te werken. Terwijl ik pas om 11u moest beginnen. Blond, ik weet het. Maar ik kreeg toestemming om komende dinsdag om 11u te beginnen en dan was dat ook weer opgelost.

De rest van de week verliep vrij normaal. Het was niet stikkedruk, maar wel druk genoeg. De normale drukte na een tijdje gesloten te zijn geweest. Dan hebben de mensen weer wat voorraad nodig. Maar niet iedereen is al terug uit verlof natuurlijk. En de school is nog niet opnieuw begonnen. Dus het is nog vrij kalm.

Vrijdag arriveer ik om 10u30 op ’t werk en zie ik mijn collega manken. Nu heeft ze sowieso veel last van haar rug en van haar voeten. Dus echt abnormaal vond ik dat niet. Maar ik vond wel dat ze al veel last had zo vroeg op de dag. Nu bleek dat ze ’s morgens bij het afstappen van haar fiets met haar regenjas aan haar zadel was blijven hangen waardoor ze niet kon afstappen. En dus was ze tegen de vlakte gegaan en haar enkel deed heel veel pijn. Maar ze is dus gewoon blijven werken en heeft tot de middag voortgedaan want haar shift zat er toch op om 13u. Uiteindelijk is ze om 12u naar huis gestuurd omdat het echt niet meer ging. Ik vermoedde al wel dat haar enkel verstuikt zou zijn want de plekken waar ze pijn had deden mij heel erg denken aan mijn verstuikte enkel na het ongeval van vorig jaar. En ja hoor, ’s middags ging ze naar spoed en nu zit ze zeker een week thuis met een zwaar verstuikte enkel. Gelukkig was ik degene die deze zaterdag heel de dag moest werken. Maar voor volgende week zijn er natuurlijk ook wat veranderingen.

Normaal gezien mocht ik dus komende dinsdag om 11u beginnen. Maar dat zit er nu dus niet in. Ik begin dinsdag om 7u30, terwijl ik gewoonlijk ten vroegste om 9u begin. Maar soit, dat is heirkracht natuurlijk. En gelukkig mag ik dinsdag dan normaal ook vroeger stoppen, terwijl ik anders tot 18u30 moet werken. Verder lijkt de werkweek voor mij toch niet veel te veranderen want 1 van de dochters van mijn bazen springt mee in.

Leuke vooruitzichten voor komende week:
– op maandagavond babysitten op de buurkids en hun katje
– op woensdagavond afspraak met J.
– op zaterdag (normaal gezien) maar tot 14u werken
– hopelijk komend weekend eens langs de Lieve Bompa geraken

601 Tita en ex-koorlid

En… SEND!

Ik heb er lang over gedaan, maar nu is hij weg: de mail met mijn ontslag voor het koor.

Mijn beslissing stond al maanden vast. Van in februari zelfs, denk ik. Maar ik wist niet hoe ik het moest formuleren. Daar heb ik dus eventjes over moeten nadenken. En om de één of andere reden vond ik het een ambetante mail om te sturen. Maar nu heb ik het dus eindelijk gedaan. En er valt echt een pak van mij af.

Vanaf nu dus weer vrije zondagochtenden! Die overigens al gauw weer zullen zijn ingevuld.

600 Tita en nieuwe maanddoelen

Vermits we terug naar het dagelijkse leven gaan is het ook weer hoog tijd om aan klusjes te werken en een soort van planning te maken. Vermits ik gemerkt heb dat een strakke planning mijn ding niet is (ik hou me er toch niet aan), gaan we dus weer voor maanddoelen.

augustus: Vermits de maand al ruim over de helft is wil ik gewoon mezelf opleggen om terug effectief te gaan joggen. Ik neem er dus mijn agenda bij om loopmomenten in te plannen en ben van plan mij daar aan te houden. En ook “vaste” dingen wil ik in mijn agenda inplannen: wanneer het ongeveer tijd wordt om naar de kapper te gaan, poetsen,…

september: Deze maand leg ik mezelf 2 dingen op. Allereerst wil ik een website over namen grondig bekijken, want ik vrees dat hij gaat verdwijnen wegens dat er iets misloopt bij de beheersers. Ten 2e wil ik wat knutselen: labels voor kleren (daar heb ik al eens over geblogd en nee, LJ, ik ben je niet vergeten) en kerstkaartjes. Af gaat het zeker niet rond zijn eind september, maar dan heb ik er toch wel effectief aan gewerkt.

oktober: Mijn Evernote is nog steeds niet volledig uitgeklaard. Eind oktober wil ik dat echt wel rond hebben. Zoals hij nu is nodigt het niet echt uit om hem ook effectief te gebruiken en eigenlijk is het wel een handig ding.

november: Mijn Pinterest-borden zijn een ramp. En de ramp wordt alsmaar erger. Op 1 maand tijd krijg ik dat niet opgelost. No way! Maar ik moet er ooit een begin mee maken.

december: Kerstkaartjes afwerken! En een nieuwjaarsbrief verzinnen.

 

Verder moet ik ook nog eens bekijken of ik er niet goed aan zou doen om mezelf (kleinere) weekdoelen op te leggen, maar ik weet niet hoe haalbaar dat is. Misschien moet ik dat even in stilte uittesten voor ik daarover blog. 😉

599 Tita en nog eens het suikerdieet

Tijdens de vakantie lap ik alle diëten aan mijn laars. Zeker in de zomer bij hoge temperaturen moet ik ijsjes kunnen eten. Dus het suikerdieet werd tijdelijk opgedoekt. Hoewel ik de 1e 2 weken nog een klein beetje mijn best deed.

Gelukkig is de weegschaal mij goed gezind en bleef mijn gewicht gelijk. Tot nadat ik terug was van Berlijn. Daarna ben ik op een BBQ beland met véél te véél eten voor 4 volwassenen en daarna kon ik dan weer niet van de chocolade en de nootjes blijven. Gevolg: 1 kg extra op 1 week tijd. En dat willen we niet. Bovendien heb ik ook meer last van puistjes (ah ja, chocola!). En als ik zo voort doe komen de suikerdips en de regelmatige hoofdpijn waarschijnlijk al gauw ook weer opzetten. En ik voelde me zo veel beter zonder al die suikers.

Dus morgen ga ik naar Degeebee en ik koop hun schap rijstwafels met provençaalse kruiden leeg! En dinsdag koop ik op het werk een nieuwe voorraad lekkere suikervrije sapjes. En dan doe ik weer een poging om zo suikervrij mogelijk te gaan. Ik kijk er zo hard naar uit!

598 Tita en een vakantieoverzicht

Vandaag is mijn laatste vakantiedag. Morgen is het terug tijd voor het dagelijkse leven. Hoewel ik morgen een halve dag moet werken, terwijl ik normaal op maandag niet werk.

Ik had hopen plannen voor deze vakantie. Remember het lijstje van 30? Mijn streefdoel was om er zo veel mogelijk te doen, maar ik wist dat ze niet allemaal haalbaar zouden zijn.

Een stand van zaken:

1) dagje Planckendael: niet gelukt, wel een dagje Bellewaerde, een waardige vervanging maar toch blijft Planckendael op mijn verlanglijstje staan
2) dagje Brugge: niet gelukt, wel waardig vervangen door een dagje Mechelen, maar Brugge wil ik toch ook nog eens zien
3) dagje Gent: check, samen met mijn nichtje
4) afspreken met vriendin P.: check, ze gaf een BBQ in haar tuin voor mij en vriendin E.
5) afspreken met vriendin K.: check, we zijn samen met haar dochter en een vriendinnetje in een binnenspeeltuin beland en hebben heerlijk bijgekletst
6) afspreken met vriendin S.: check, op een zonnig terrasje met leuke verjaardagscadeautjes (eigenlijk heb ik daar nog een grappig verhaal over)
7) minstens 4 boeken lezen verspreid over de hele vakantie: check, ik las er 8 en ben in het 9e bezig (voor de meningen zie de boekenhoek) maar ik sta nog steeds achter op schema
8) afspreken met vriendin V.: check, op een gezellig terrasje
9) mijn reisje naar Berlijn: check
10) nieuwe fiets kopen: is er nog steeds niet van gekomen
11) met de nieuwe fiets een fietstochtje maken naar Bath in Nederland: is er dus ook niet van gekomen, maar staat nog steeds op mijn wishlist
12) een dagje naar Utrecht (wil ik al jaren doen): nog steeds niet gelukt en ik heb er spijt van
13) een klok pimpen: ik ben er aan begonnen maar ze is nog niet af
14) mijn kast uitmesten: check, check, check, al mijn kasten zijn uitgemest en gepoetst en wel in de 1e van de 4 weken, trots!
15) veel piano spelen: de piano staat al weken verstopt achter mdf-platen die samen kasten gaan vormen voor de zusjes, na een smeekbede heb ik 1 keer een half uurtje kunnen spelen, mis het!
16) een dagje niksen: check, vooral veel van dat gedaan tussendoor, maar ook meerdere dagen
17) mijn stapel Psychologies (tijdschrift) verkleinen: geen enkele gelezen, echt erg
18) koken voor de Mams en de Paps: daar ben ik aan kunnen ontsnappen 😉
19) langs de Lieve Bompa en voor zijn avondeten (boterhammetjes) zorgen: check, uiteraard!
20) een hele dag overal “ja” op zeggen (in de mate van het mogelijke): wijselijk niet gedaan, kan gevaarlijk zijn 😉
21)  iets doen voor een ander (en daarmee bedoel ik niet de klusjes voor de Mams): de huisdieren van de buren gedurende 3 weken eten gegeven
22) een dagje Antwerpen: check!
23) een tekening maken of inkleuren: is er niet van gekomen
24) op Pinterest mijn Kerst en Nieuwjaar-bord bekijken en ideetjes opdoen: nee, moet ik echt dringend doen!
25) starten met mijn kerstkaartjes want ik ga voor zelfgemaakt dit jaar: nee, dringend aan de maanddoelen toevoegen
26) een Ikea-bezoekje just voor fun (en zien dat we niet met te veel buitenkomen want dat past hier allemaal niet binnen): nee, maar misschien is dat wel ook zo veilig
27) shoppen in de Kringwinkel (uiteraard!): check, ik was er eigenlijk al uitgebreid binnengestapt voor de verlof en ben er tijdens de verlof nog 2 keer in de rapte binnengestapt: 1 keer hier in de buurt omdat ik de vorige keer over een boek twijfelde en dacht dat ik het had terwijl ik het niet bleek te hebben, de 2e keer in de rapte in Mechelen
28) een dagje shoppen in Breda: check!
29) een film huren: meer dan eens en een paar leuke luchtige films gezien: “The shadow of the sun”, “Alles is familie”, “Deal”, “La délicatesse”, “My sister’s keeper”,…
30) elke dag een foto trekken: ik vergeet dat echt altijd, zou het veel meer moeten doen

Eindresultaat: 15/30. Een goed resultaat vind ik zelf want toch de helft van de dingen heb ik gedaan. En aan een aantal andere dingen is gewerkt of er is iets in de plaats gekomen.

Ik vond het ook geweldig leuk om dingen te plannen en veel leuke mensen te zien. Volgend jaar pak ik het weer zo aan, denk ik.