619 Tita en dingen die mij deden lachen de voorbije week

Humor kan je dag maken. En mijn leven zit blijkbaar vol mensen die van humor houden, want er passeerden nogal wat uitspraken.

* Eerst en vooral was er Livje die het grapjes maken heeft ontdekt. ’t Zijn flauwe uiteraard, maar des te schattiger.

* Ik heb samen met J. het idee opgevat om een smoelenboekpagina op te starten voor de muziekschool en we spraken er de directrice voor aan. In het gesprek bleef zij steevast “voicemail” zeggen. Tot ons jolijt. De volgende dag kreeg ik van J. een berichtje via smoelenboek: “Nog even dag zeggen via voicemail”. Geen humor van de bovenste plank, maar ik moest er toch om lachen.

* Er werd een display geleverd op het werk, ingepakt in een enorme kartonnen doos. Na het uitpakken lag die doos nog op de grond en had ikzelf eigenlijk veel zin om er eens in te gaan liggen. Maar ik dacht dat het er een beetje over zou zijn (vermits de sfeer bij ons niet altijd zo geweldig is). Maar uiteindelijk stonden we op een gegeven moment met 4 te grappen over dat we voor de volgende begrafenis geen kist meer moeten kopen.

* Zaterdag nam ik op het werk de telefoon aan en kreeg ik als antwoord: “Ha Tita, ’t is met uw knipperlichtrelatie”. Moest het iemand anders zijn geweest dan had ik het vast ontzettend flauw gevonden, maar nu kon ik mijn lach toch niet inhouden. Die klant is eigenlijk zowat de sympathiekste kerel die bij ons op de winkel komt (er lopen ook serieus wat zuurpruimen rond) en hij houdt wel van een vrolijke noot. Hij heeft de gewoonte mij te plagen met zijn autolampen. Als hij arriveert en hij ziet dat ik kaas aan het snijden ben aan het raam, dan knippert hij met zijn lichten tot ik even mijn hand opsteek ter begroeting. Maar soms doe ik dat natuurlijk expres niet. 😉

* Onze kaastoog is te diep en daarom moet ik er eigenlijk quasi induiken om aan de voorste (voor de klant) kazen te kunnen. Mijn collega is iets langer dan ik en moet dat net niet doen. Zaterdag dook ik weer eens en mijn collega zei dat ze eigenlijk iedere keer zin heeft om mijn benen vast te pakken en me een zetje te geven zodat ik er in zou liggen. Van je collega’s moet je ’t hebben.

* Mijn neef, zijn vriendin en een nonkel waren bezig over waar neef en zijn vriendin in Berlijn gaan wonen. Hij had al verteld dat het in de buurt van het grootste Joodse kerkhof was en was het verder aan het situeren. Toen zei hij dat er iets met “fried” in de buurt was en ze waren aan het nadenken wat dat zou kunnen zijn. Tot mijn frank viel: “friedhof” is begraafplaats in het Duits.

* Mijn neef was aan het zeggen dat het voor de Lieve Bompa wel zou wennen zijn in de serviceflat. Zijn slaapkamer is aan de straatkant en hun huis lag helemaal achterin. Een groot verschil. Ik had ’s middags net hetzelfde tegen mijn tante gezegd, waardoor ik nu kon antwoorden: “Hij hoort toch niks” (zonder hoorapparaten).

Advertenties

One thought on “619 Tita en dingen die mij deden lachen de voorbije week

  1. Niets beter dan humor tijdens je werk! Dat helpt het allemaal lichter maken! Op mijn vroeger werk , was ik degene die altijd zong, met zelfgemaakte rijmende tekstjes op bestaande deuntjes. Ik zong zo vals als een kat, maar mijn rijmpjes werden gewaardeerd en we konden er gezamenlijk mee lachen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s