634 Tita en de kast

Een paar weken geleden schreef ik al over het feit dat het huis van de Lieve Bompa zal worden leeggemaakt en dat iedereen dingen mocht komen kiezen. En dat ik toen naar een kast ging kijken.

Toen ik die kast zag was ik er direct compleet weg van. Ik heb er ergens een foto van, maar die zal ik later nog wel eens posten. De Bompa zei onmiddellijk dat als ik die graag wou hebben, ik die kreeg van hem. De jongste van de tantes zei dat ze heel goed begreep dat ik die graag wou hebben en dat wij thuis toch genoeg plaats hebben om die te stockeren dus dat mijn ouders er niet moeilijk over mochten doen. Steunende tantekes zijn geweldig! 😉

Uiteindelijk had ik de Mams wel om. Die begreep wel dat ik iets zag in die kast. Maar zij moest de Paps overtuigen en ik wist dat dat niet gemakkelijk zou zijn. Ik ving vrijdag een discussie tussen hen op over de kast en het klonk alsof die negatief zou uitdraaien. De moed zakte in mijn schoenen.

Maar toen begon de Paps zaterdagmiddag aan tafel over de kast. Dat hij zondagochtend eens naar die kast ging gaan kijken om te zien of die nog wel restaureerbaar zou zijn. En of er gene memel in zit. En dat als het te doen was hij die wel wou opknappen, maar dat hij wou dat ik meehielp. En dat hij er dan gelijk korte metten mee wou maken en de feestdag van 11 november wou gebruiken om de kast met bandschuurmachines te lijf te gaan.

Zondagochtend vertrok hij dus en toen ik er na mijn shoppingtochtje arriveerde in het huis van de Lieve Bompa was quasi mijn eerste vraag aan de Mams (de Paps was al naar huis) of het te doen was met de kast. En het antwoord was positief!

Thuisgekomen zat ik met de Paps aan tafel te eten en toen stelde hij voor dat we eerst gewoon 2 lagen primer zouden aanbrengen op de kast (na het afschuren uiteraard). En dat we de eigenlijke kleur er later op zullen zetten (als de kast en ik ooit eens verhuizen naar een eigen stekje) zodat ik daar nog goed over kan nadenken (hoewel ik al een paar weken met turqoise in mijn hoofd rondloop). En bij zijn volgende voorstel kon ik mijn oren bijna niet geloven. Hij zou zijn boekenkast in zijn atelier (zijn heiligdom!!! en dat moogt ge heel serieus nemen!) leegmaken en die naar de oude kamer van mijn jongste zusje verhuizen. Dan kan mijn kast voorlopig in zijn atelier (zijn heiligdom, jajaj!) staan, met zijn boeken in. Want mijn kast is te zwaar en te breed en moeilijker hanteerbaar om naar boven te dragen. Dat hij zijn heiligdom dus opoffert voor mijn kast vind ik dus echt verbazingwekkend. Ik denk alleen niet dat ik ondertussen zijn boekenkast ga mogen gebruiken voor mijn boeken. Dat zal wel een brug te ver zijn. Maar ik ben gewoon al kei-content dat ik mijn kast effectief krijg!

Advertenties

6 thoughts on “634 Tita en de kast

  1. Wat fijn dat je een leuke kast hebt voor later! En ouders, die hebben veel over voor hun kindertjes Tita! Onderschat geen ouderliefde!

  2. Een goede keuze.. wij hebben zo ook een kast gered van de sloop, afgeschuurd en volledig nieuw geschilderd. Gasten vroegen daarna waar we die gekocht hadden 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s