694 Tita en het personal-stokje

Ik heb me niet laten taggen, maar kwam dit stokje al een paar keer tegen. En vermits het me wel leuk leek, gooi ik het maar de ether in.

Wat hoor je op dit moment van schrijven?
Niets eigenlijk. Eigenlijk moet ik dat vaker doen: muziek opzetten op de achtergrond. Want eigenlijk vind ik dat heel gezellig. Maar ik ben er vaak ook te lui voor. Jammer.

Heb je ergens trek in op dit moment?
Nee, ik heb na mijn avondeten nog iets te veel gesnoept: wat chocolade en wat nootjes (nee, niet door elkaar). Daardoor heb ik nu absoluut geen zin meer in iets lekkers. Bovendien is het al te laat op de avond.

Zou je liever 10 kinderen hebben dan geen kinderen?
Ik denk het wel, ja. Hoewel ik geen idee heb hoe ik het zou moeten bolwerken. Mijn organisatorisch talent zal dan toch serieus moeten worden aangeschroefd. En aan 10 keer bevallen wil ik ook niet denken.

Denk je dat je teveel aandacht aan je uiterlijk besteedt?
Eerder te weinig. Ik ben daar meestal veel te lui in. Ik smeer enkel crèmekes wanneer ik er zin in heb. En ik ben ook gewoon niet zo goed in make-up-toestanden. Ik vind dat ook te veel tijd kosten allemaal. Maar zonder een lijntje onder mijn ogen en mascara ga ik de deur niet uit. Of ‘t moest zijn om te gaan joggen. U daar voor opmaken vind ik redelijk belachelijk.

Wat doe je altijd als je nerveus bent?
Ik klap vaak dicht. En ik begin met mijn haar te spelen of aan mijn oorbel te prutsen.

Heb je op dit moment een reden om te lachen?
Niet echt iets speciaals. Ik heb gisteren wel de laatste aflevering van “De Parenclub” bekeken. Een programma dat ik wel leuk vind en ik heb echt de slappe lach gekregen van een antwoord van Sergio.

Zou je gelukkiger zijn als het leven een rewind-knop zou hebben?
Als ik mijn leven zou kunnen overdoen terwijl ik de dingen weet die ik nu weet, dan zou ik wel een aantal dingen anders doen. Ik zou beter studeren en zorgen dat ik mijn diploma haalde. En ik zou waarschijnlijk al lang therapie zijn gaan volgen om van die verdomde onzekerheid af te komen die mij in veel dingen remt.

Denk je meer aan het heden, het verleden of aan de toekomst?
Ik ben eerder toekomstgericht, denk ik. Maar ik gebruik daarbij af en toe iets te veel mijn fantasie en doe te weinig met mijn dromen. Het lijkt me ook beter om soms gewoon in het nu te leven en nu leuke dingen te doen in plaats van ze uit te stellen. En uiteraard denk ik ook wel aan het verleden, maar ik probeer daar niet te veel mee bezig te zijn omdat er toch niets aan veranderd kan worden.

Wat heb je voor het laatst gedronken?
Biologische cola van Whole Earth. Daar zit minder koolzuurstof in. En vermits ik nogal veel last kan hebben van koolzuurstof, drink ik tegenwoordig liever deze versie van cola. Maar ik moet wel toegeven dat het anders smaakt.

Zien mensen jouw als optimist of als pessimist?
Ik ben vrij zeker dat ze me als optimist zien. Ik ben nogal een vrolijk iemand. Als ik ergens negatief over ben blijft dat nooit echt lang hangen. Tenzij misschien over mijn werk.

Wat zijn jouw guilty pleasures qua eten?
Daar is maar 1 echt antwoord op: chocola! En als ik er te veel van heb gegeten lijkt mijn gezicht wel een mijnenveld. Dus ik moet er echt mee uitkijken. Maar het is zoooo lekker!

Wat doe je morgen?
Werken. En hopelijk piano spelen want dat heb ik me voorgenomen. Ik speel echt veel te weinig en ik mis het.

Wat is je stemming op dit moment?
Vrij neutraal, denk ik. Ik ben wel heel moe en de laatste dagen vrij emotioneel (door de ring van de Lieve Bomma) en snel boos. Maar dat laatste kan ook wel eens een hormonale oorzaak hebben. 😉

 

Ik tag Dave en LJ. Maar wie verder nog zin heeft, mag dit stokje uiteraard ook komen halen.

 

Advertenties

6 thoughts on “694 Tita en het personal-stokje

  1. Die onzekerheid dat gaat goedkomen,…..je hebt geen reden om onzeker te zijn Tita,…..en 10 keer bevallen dat wil je inderdaad liever niet hoewel er vrouwen zijn die heel makkelijk bevallen, ik wens dat iedereen toe 🙂

  2. Wat je onzekerheid betreft, ik ben ook erg onzeker. Ik heb doorheen de jaren gemerkt dat dat heel erg samenhing met mijn job. Mijn eerste job, in het hotel onder een bullenbak van een baas, heeft mij ook compleet onzeker gemaakt over mijn kunnen, want hij slaagde er keer op keer in mij (ons) de grond in te boren. Daarna is dat eigenlijk enkel bergop gegaan omdat ik iets deed waar ik goed in was, in een omgeving die mij accepteerde en apprecieerde. Ik ben er dus niet van overtuigd dat je daarvoor therapie moet gaan volgen, maar dat je je met mensen moet omringen die je appreciëren, zowel privé als professioneel!
    Bedankt voor het stokje, ik zal het ne keer invullen se!

  3. Pingback: [stokje] Personal | LJ

  4. Pingback: Heinzelman

  5. Pingback: Het personal-stokje | Heinzelman

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s