698 Tita en een beetje zenuwachtig

Volgende week Zondag is het D-day voor het metekind. Dan wordt hij gedoopt. En ik word stilaan een beetje zenuwachtig. Ondanks dat ik weet dat het allemaal wel in orde zal komen.

Voor de geboorte had mijn nicht laten weten dat ze een beetje inbreng (al dan niet creatief) verwachtte voor de doop. Dus een week of 3 geleden mailde ik haar eens omdat ik maar niets hoorde. Ze had nog geen tijd gehad om zich er mee bezig te houden, maar vroeg of ik wat tekstjes wou zoeken. Dus dook ik op het wereldwijde web (waarop overigens weinig doopteksten waren te vinden, net alsof er totaal geen kindjes meer worden gedoopt) en in mijn persoonlijke computermappen (want in mijn puberteit was ik heel erg bezig met mooie tekstjes) en stuurde haar een tekst of 4 op die ik wel toepasselijk vond. Vorige week kwam er dan een mailtje om te zeggen dat ze heel blij waren met de teksten en er 2 van zouden gaan gebruiken en dat ik nog een mailtje mocht verwachten met een voorbeeld van het doopboekje zodat ik het eens kon keuren. Ondertussen heb ik de preview al te zien gekregen en ze hebben echt heel mooie teksten gekozen. Het is trouwens ongelooflijk fijn om zo betrokken te worden bij het in elkaar steken van die doopviering.

Ik had me verwacht aan de vraag om iets voor te lezen tijdens de doop. Uiteindelijk hoort daar toch een soort van doopbelofte bij, niet? Dus toen 2 weken geleden die vraag kwam, antwoordde ik uiteraard bevestigend. Zo 1 tekstje voorlezen kan ik wel aan. Hoewel ik het echt verschrikkelijk vind om daar vooraan in de kerk te moeten gaan staan en dat iedereen naar je kijkt terwijl je voorleest. Pure horror! Maar toen kwam dus de preview van het doopboekje en moest ik even slikken. De mama en papa vinden blijkbaar de peter en meter heel belangrijk in het hele verhaal en hebben ervoor gekozen om zelf een groot deel voor te lezen en de rest te laten voorlezen door de peter en meter. Kortom: ik moet dus 3 keer gaan voorlezen en ik vind dat een klein beetje sterven. Vooral omdat ik moet beginnen met een lange tekst: het verhaal. Daarna volgt nog een doopbelofte (die mijn nicht in mijn naam heeft geschreven, maar die heel mooi is en waar ik volledig achter sta) en een geloofsbelijdenis (ik ga het woord “Jezus” luidop uitspreken in een kerk, de Lieve Bomma zou zo ongelooflijk trots zijn geweest op mij 😉 ).

Ik zit hier dus al te oefenen op mijn teksten. Rustig praten. Rekening houden met komma’s en punten. De tijd nemen om adem te halen. En vooral: kalm blijven. Pffft! Zenuwachtig! En we hebben nog een week te gaan.

Advertenties

12 thoughts on “698 Tita en een beetje zenuwachtig

  1. Wat leuk, ik zou het geweldig vinden om dat allemaal te mogen doen voor mijn metekind! Maar ik ga er helaas nooit geen hebben, jammer. Veel plezier met de voorbereidingen en de doop zelf!

    • Merci voor ’t compliment. Als ik zenuwachtig ben heb ik wel de neiging om te gaan doddelen en lettergrepen in te slikken. Misschien moet ik er voor een glas wijn drinken? Maar ja, een zatte meter is ook geen zicht. 😉

  2. Ik denk niet dat ik ooit al een doop heb meegemaakt van iemand. Lijkt me allemaal wel leuk om mee te maken, maar om daar zelf vooraan te staan dat zou mij ook niet liggen. Maar ik ben er zeker van dat jij dat prachtig gaat doen! En met veel liefde voor uw metekindje! Dat lastig moment, het voorlezen, gaat zo voorbij zijn en dan is het enkel nog genieten! =)

    • De laatste keer dat ik aanwezig was op een doop is ook lang geleden, hoor. Toen was ik 12 jaar. Tja, ik moet wel verspreid over de viering een paar keer lezen. Dus ik ben een beetje bang voor de zenuwen, maar ik weet wel dat ik het kan.

  3. Volgens mij heb je niet goed gezocht. Ik heb van het internet 32 boekjes afgedrukt als voorbeeld voor onze prutst zijn doop. (Die trouwens helemaal af is 🙂 )
    En ja recente boekjes, allemaal kindjes gedoopt tussen 2010 en 2013.
    Bij ons is het net omgekeerd. De peters hebben weinig inbreng en maar een heel kort tekstje. De rest is voor M en mezelf. Onze doopviering draait bij ons heel erg om ons gezinnetje.

  4. Je gaat dat zeker goed doen, daar hebben ze je immers voor gekozen. En achteraf ga je een geweldig gevoel hebben dat je zo’n belangrijke rol hebt gehad in dit geheel. Ach, misschien word je wel overstemd door kindergekrijs, hahahaha..

  5. Bij mijn metekindje wist ik niet dat ik ging moeten voorlezen tot de dag zelf. Het viel wel mee, ik moet wel eens meer iets voor een groep voorlezen of zeggen. Het was trouwens door al die jezusblalbabla dat we beslist hebben om ons kind, dat later kwam, niet te dopen. Geen goede herder voor ons kind 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s