751 Tita en vakantieplannen

Het is lang een twijfelgeval geweest. Zou ik op vakantie gaan of niet? Alles hing voor een groot deel af van het aankopen van een appartement. En van of mijn ouders niet te sterk zouden protesteren. Maar tot hier toe is er nog geen appartement in zicht en blijkbaar protesteren de ouders niet. Ofwel hebben ze nog niet door dat ik (bijna) 2 weken ga weg zijn dit keer.

Want ja, deze keer koos ik niet voor 1 citytrip, maar eigenlijk voor 3 citytrips. Oftewel: ik reis van de ene plek naar de andere en blijf op elke plek een paar dagen hangen. De bedoeling is dat ik ergens eind juli naar Kopenhagen (Denemarken) vlieg om de stad te verkennen, lekker de toerist uit te hangen, te window shoppen (voor al wie gelooft dat het bij window shoppen blijft 😉 ) en eens te kijken of het daar echt even mooi is als in Stockholm zoals ze beweren. Daarna neem ik normaal de trein om de brug over te steken naar Malmö (Zweden). Ook daar ga ik een paar dagen door de stad slenteren en van de sfeer genieten, lekker koffie drinken met een taartje,… En daarna… spring ik weer op de trein om nog een paar dagen te gaan rondslenteren en fietsen in mijn favoriete stad Stockholm! Volgens mij ga ik bleiten als ik daar aankom  en ook als ik daar weer vertrek. En ik verlang momenteel heel erg naar Stockholm, maar aan de andere kant wil ik er nog niet te snel zijn omdat ik dan eens zo rap weer naar huis moet. Zucht!

Ondertussen ben ik al volop in de reisgidsen aan het duiken. Dat alleen al is genieten. Maar reisgidsen zijn reisgidsen en eigenlijk krijg ik graag persoonlijke tips. Dus is er al iemand in Kopenhagen en/of Malmö geweest en zijn er dingen die ik echt moet zien, waar ik moet gaan eten, shoppen,… Laat het me weten! Ik ben echt blij met elke tip. Ook voor Stockholm mag je me nog tips doorsturen, want ik ben er dan wel al geweest: er is nog zo veel te ontdekken.

Advertenties

750 Tita en een bijbabbeldate

Vriendin S. is de vriendin waarmee ik al het langst bevriend ben. We hebben allebei vaak een drukke agenda en zij heeft een gezin, maar we proberen elkaar niet uit het oog te verliezen. Hoewel we eigenlijk nog iets meer ons best zouden moeten doen, want we vinden allebei dat we elkaar te weinig zien en hebben ooit ook al gemerkt dat we zo uit elkaar neigen te groeien.

Het was nu bijna een jaar geleden dat ik haar nog had gezien. Dus tijd om nog eens bij te babbelen. Dat deden we dan ook een uur of 4 aan 1 stuk. Babbelen kunnen we. Over haar zoontje, over mijn studie- en verhuisplannen, over haar werk en het mijne, over het meterschap (haar zoontje heeft helaas een meter die niet naar hem omkijkt), over haar schoonmoeder, over vakantieplannen,… Heerlijk! Ik was ontzettend blij haar nog eens gezien te hebben en deze zomer moeten we dat zeker nog eens overdoen.

Wat ik wel leuk vond, maar een beetje stout is van mij: ik zag plots dat ze grijze haren begint te krijgen en had daar stiekem een beetje plezier in. Zij stoeft namelijk altijd dat ze 2 weken jonger is dan mij. Maar bij mij zijn nog geen grijze haren te bespeuren. Yes! 😉

749 Tita en een vergadering

Dinsdagavond had ik een vergadering. Eigenlijk meer een nabespreking. Over de opendeurdag van het muziekatelier. De bedoeling was dat er toch zo’n 15 man zou zijn. Maar een heel deel kon niet komen en een aantal anderen stuurden hun kat.

Uiteindelijk waren we (de voorzitter inclusief) met 6. En omdat de voorzitter ons wou bedanken voor de medewerking op de vergadering had ze wat hapjes voorzien: chips, kaasblokjes, stukjes salami, frikadellebolletjes en 2 taarten! 2 taarten zeg ik u! Voor 6 man! Ik vertrok weer wat ronder naar huis.

Alhoewel! Ik heb heel hard getrapt. Ik zat namelijk in 1 van die fameuze buien van dinsdag. Dus dat groot stuk chocomoussetaart had ik vast verdiend.

748 Tita en een liedje

Het werd nog eens tijd dat ik iets moois met jullie deelde.

Ik ben geen tv-kijker, maar ik weet dat Hugh Laurie een ontzettend bekende acteur is. Volgens Wikipedia speelt hij Dr. House. Dat weten we dan ook weer al. En hij is grappig. Maar hij is ook een goede zanger en speelt piano.

Overlaatst zat ik naar The Voice te kijken en toen zong Dunja een geweldige versie (de enige vrouwelijke versie die ik mooi vind) van dit nummer. Maar de Hugh Laurie-versie mag er potverdorie ook wezen.

747 Tita en tegenwerking

Ik weet even niet meer wat ik er mee aanmoet met mijn plannen om te gaan studeren. Voorlopig lijken ze in de koelkast te belanden. Terwijl ik heel hard het gevoel heb dat ik het nu moet en wil doen.

Maar mijn ouders vinden het prioritair dat ik zo snel mogelijk alleen ga wonen. En op zich vind ik dat ook heel belangrijk. Maar over dat alleen wonen hebben we ook andere meningen. Ik ben aan het rondkijken naar een appartementje. Met 1 slaapkamer, 2 indien het kan. Met plaats om een fiets te stallen. En verder ben ik niet zo veeleisend, denk ik.

Mijn ouders keuren elk appartement dat ik vind af. Op een 2e verdieping: als je oud bent raak je de trap niet meer op. Onder het dak: dan draai je op voor de kosten van het dak. Dan weer ligt het in de verkeerde buurt. Enzovoort, enzovoort. Zelf komen ze af met een appartement dat ik al meermaals heb aangegeven dat ik het niet zie zitten: zonder tuin en zonder terras en klein. Of ze stellen een huisje voor waar serieus aan verbouwd moet worden. En ik wil NIET verbouwen, of toch zo weinig mogelijk.

En vooral: ze gaan ruim over mijn budget. Maar als ik daar iets van zeg, zeggen ze dat ze het geld gaan voorschieten en dat ik dat dan moet terugbetalen. Maar als ik hen moet terugbetalen, kan ik financieel de komende 10 jaar zeker niet studeren. Daarom wil ik dus zeker binnen mijn budget blijven. Maar maak hen dat maar eens duidelijk.

Momenteel ben ik aan het uitzoeken of ik de studie niet stukje bij beetje kan doen naast mijn voltijdse job, maar ik vrees dat dat onmogelijk is.

746 Tita en een familiefeestje

Eén van mijn tantes is in januari 60 geworden en gaf op de verkiezingsdag een feestje in haar tuin om dat te vieren. Het werd een gezellig feestje met lekker eten, veel te lekkere en veel te veel desserts (zoals gewoonlijk) en veel gelach en gepraat.

Ik genoot stilletjes van mijn metekind. Hij had de vorige nacht te weinig geslapen en ook die ochtend maar 1 uurtje. En op het feestje zag hij het helemaal niet meer zitten om te slapen. Maar door een powernapje van een kwartiertje en op tijd eten krijgen, bleef hij nog redelijk vrolijk. Hij heeft veel op de armen van zijn oma gezeten en op die van zijn groottante’s. En ik heb met hem gespeeld op een dekentje en kiekeboe-spelletjes gedaan.

Zowat de meest hilarische moment was die waarop mijn neef (zijn nonkel) hem eens moest pakken. Mijn neef voelde zich heel onwennig en had hem dan ook op een heel ongemakkelijke manier vast. Hij had al op voorhand gezegd dat mijn metekind altijd zo lelijk naar hem keek. En toen er traantjes aan te pas kwamen, gaf hij hem gauw aan mij. Uiteraard weende het metekind verder op mijn arm want hij was moe en wou zijn mama. De reactie van mijn neef was: “Wenen bij uw meter, dat is gene nieuwjaar, hè.” Maar dan kent hij de meter nog niet goed. 😉

Mijn tante (de oma van mijn metekind) is wel erg verknocht aan haar kleinzoon. Ze wil hem constant pakken. En ze geeft hem niet af. Het gevolg is dat ik gisteren helaas mijn metekind maar 2 keer heel kort heb kunnen pakken. Want telkens stond mijn tante daar weer om hem uit mijn handen te nemen. Jammer. Maar mijn tijd komt nog wel. En dan gaan we de zoo onveilig maken met ons tweetjes.

745 Tita en een boekenverkoop

Om de zoveel tijd houden de bibliotheken van Antwerpen een boekenverkoop. € 1 per boek ondertussen, de prijs is helaas ietsje gestegen. Maar dan nog zijn de prijzen super. En ik zorg wel dat die boekenverkoop altijd ergens in mijn agenda past.

Gisteren moest ik werken tot 14u en daarna fietste ik door richting Antwerpen. De Mams had mij gewaarschuwd: zij had de dag voordien een vol uur moeten staan aanschuiven om binnen te mogen (wegens veiligheidsredenen mocht er maar een beperkt aantal mensen tegelijk binnen). Ik had dus al een boek (in dwarsliggervorm) mee voor het geval dat ik ook zo lang moest aanschuiven. Maar ik had geluk: niks geen rijen, niks aanschuiven, gelijk naar binnen.

En toen begon het snuisteren. Omdat er zo ontzettend veel boeken staan kan je niet voortgaan op de achterflappen, dus lette ik vooral op de namen van de auteurs. Ik legde stapels boeken opzij. Ik heb ze niet geteld, maar ik denk dat ik serieus richting de 100 neigde. Nadat ik alle rekken was doorgelopen, maakte ik een grondige selectie. Van een paar boeken schreef ik de titel op: die zal ik wel eens lenen in de bibliotheek. Uiteindelijk mochten er 17 mee naar huis.

Deze:

1) Jonathan Franzen: Schokgolven (van de auteur van “De correcties”)
2) Leen Massy: Bollebuiken in beweging (met bevallingsverhalen, ik vind dat altijd schoon)
3) Marita Van Der Vyver: Stiltetijd
4) Arnaldur Indridason: Engelenstem (ik zou dat normaal niet kopen, maar ze hebben die hier amper in de bibliotheek)
5) Leo Pleysier: De gele rivier is bevrozen (een blufboek meen ik mij te herinneren)
6) Natalie Koch: De verborgen universiteit
7) Elia Barceló: Donker geheim
8) Marion Bradley: Raven van Avalon
9) Greg Manning: Liefs, Greg & Lauren (een boek over 9/11)
10) Arnaldur Indridason: Koudegolf
11) Chris Bohjalian: De vroedvrouw
12) Cathérine Clément: De nieuwe reis van Theo (het vervolg op “De reis van Theo”)
13) J.M.G. Le Clézio: Proces-verbaal (volgens mij ook een blufboek)
14) Jenna Blum: In tweestrijd (las ik vorig jaar en vond ik super)
15) Niccolò Ammaniti: Zo God het wil
16) Camilla Läckberg: Vuurtorenwachter
17) Thomas Blondeau: Donderhart

Ik ga dus weer eventjes zoet zijn. 😉

Nu nog een plekje vinden in mijn overvolle kast. Van een paar boeken weet ik wel nu al dat ze na 1 keer lezen waarschijnlijk worden weggegeven.