725 Tita en iets spannends

Iets meer dan een week geleden had ik eigenlijk groepsles piano, maar ik raakte daar niet op tijd. En ik vond dat niet zo erg want ik word verschrikkelijk zenuwachtig als er mensen luisteren terwijl ik speel. Zo erg zelfs dat ik mijn fa-sleutel dan gewoon niet meer kan lezen (de solsleutel zit er van kleins af aan zo in gehamerd dat die er gelukkig quasi automatisch uitrolt). Dus ik kon lekker ontsnappen aan die les. Maar ik ging wel zoals elke donderdagavond helpen op het secretariaat.

In de loop van donderdagmiddag kreeg ik een mailtje van de pianoleraar. Dat hij ’s avonds met de zangeressen van het bandje dat op donderdagavond oefent, apart ging oefenen van de instrumenten en of ik niet mee kwam zingen. Maar ik was toen op het werk en kon dus niet antwoorden.

’s Avonds arriveerde ik op het secretariaat en stond de pianoleraar daar en stelde hij weer voor om mee te komen zingen die avond. De directrice stond naast hem ijverig “ja” te knikken dus ik durfde geen “nee” zeggen. Maar ik ging met een klein hartje want eigenlijk vind ik zingen terwijl er iemand luistert nog erger dan piano spelen. Bovendien kenden de 2 andere meiden de liedjes heel goed en ik niet.

Maar gelukkig waren het 2 leuke meiden (de ene is trouwens de vrouw van J.), vonden zij het leuk dat ik mee kwam zingen en voelde ik me heel snel op mijn gemak. Uiteindelijk heb ik op een gegeven moment zelfs een extra stem moeten verzinnen bij een liedje en dat zou me nooit zijn gelukt als ik me niet goed voelde. Het was heerlijk om weer even samen met anderen te zingen.

En toen was het tijd voor de repetitie van het bandje en gingen de muzikanten binnenkomen. De eerste was J. Die zette zich doodleuk vlak voor onze neus op een stoel neer om te luisteren. Ik was ontzettend blij dat de andere meiden een micro hadden en ik niet. Zo kon ik mezelf toch een klein beetje verstoppen. En vijf minuten later ben ik ontsnapt. Neenee, ik had beloofd op het secretariaat nog wat te helpen.

Achteraf verbaast het me wel dat J. nog niets gezegd heeft van dat zingen. Hij weet namelijk dat ik heel veel schrik heb om te zingen. Maar misschien wil het gewoon zeggen dat het effectief niet te horen was. 😉

Advertenties

4 thoughts on “725 Tita en iets spannends

    • Misschien wel. Ik heb hem gisteren wel gevraagd of zijn vrouw het niet erg vond dat ik mee was komen zingen. En hij zei dat ze dat niet erg vond. Maar verder zei hij er niks over.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s