730 Tita en een looprondje

Nogal tegen mijn goesting begon ik er eigenlijk aan deze week. Aan mijn 1e looprondje sinds een maand of 2. Ondanks mijn voornemen had ik er niet echt zin in.

Waarom? Eerst en vooral stond mijn loop-playlist nog niet op punt. Kunnen ze die instellingen van een mp3-speler niet gemakkelijker maken zodat je niet je ganse liedjeslijst moet afgaan? Bovendien was het wisselvallig weer en had ik eigenlijk niet echt zin om in een plensbui terecht te komen.

De reden(en) waarom ik uiteindelijk toch ben vertrokken? Omdat ik had opgevangen dat de Mams niet zou thuis zijn om te koken en omdat ik hetgeen zij van eten had voorzien niet kan koken. Ik wou dus het koken op de Paps afschuiven. 😉 En omdat ze mij anders aan mijn kop zou zagen over wat ik ging doen en of ik niet eens zou opruimen enzovoort.

De 1e 2 minuten had ik spijt van mijn loopplan. Ik had mijn conditie beter verwacht vermits het toch ook “maar” 2 maanden was geleden dat ik nog had gelopen. De vorige keer zat er meer tijd tussen mijn start-to-run-pogingen en ik meende mij te herinneren dat het mij toen beter afging. Maar tot mijn grote verbazing haalde ik toch het einde van het 1e liedje en daarna ging het eigenlijk alleen maar beter. Ik kortte zelfs mijn pauzes wat in. En het was heerlijk lopen in het bos en tussen de weien.

Aan het einde was ik wel moe, bezweet en zag ik zo rood als een tomaat. Ik was heel blij dat ik niemand tegenkwam die ik kende. Ik passeerde 2 keer het huis van een klant (die weet dat ik soms jog) en was opgelucht dat hij niet in zijn voortuin bezig was of net thuiskwam of zo. Zowat 500 meter van mijn huis kwam ik hem dan toch tegen op zijn fiets. Ik gêneerde me dood, maar hij riep dat ik goed bezig was.

Achteraf gezien ben ik heel blij dat ik vertrokken ben. Ik weet nog van mijn vorige looppogingen dat ik me al na een paar weken strakker in mijn vel begin te voelen en dat dat een heerlijk gevoel is. Bovendien wil ik mijn conditie echt weer wat opbouwen want het trampoline-seizoen is weer begonnen en de buurkids vinden niets heerlijker dan dat ik meespring. Vermoeiend, maar stiekem vind ik het zelf heel leuk en ontspannend.

Dus nu hoop ik maar dat ik het lopen volhoud.

Advertenties

5 thoughts on “730 Tita en een looprondje

  1. Probeer steeds voor je begint aan de gedachte te denken hoe goed het voelt als een training weer afgewerkt is. En die eerste twee minuten, I hate it 🙂 Goed dat je doorgezet hebt..

  2. Ik duim met je mee, ’t is waar je moet het gevoel ‘achteraf’ in je hoofd houden, ge voelt u 586 keer beter dan voordien, heerlijk 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s