789 Tita een een brief aan zichzelf

Dave vroeg me om een brief aan mezelf te schrijven binnen 5 jaar. Hij vond namelijk dat ik door 30 jaar te worden een mijlpaal in mijn leven had bereikt. Ik heb hem een virtuele draai rond zijn oren gegeven. Maar ik moet bekennen dat ik het idee nog niet zo slecht vond.

Beste Tita,

Je bent 35 nu. Ik hoop dat er ondertussen wat schot is gekomen in je leven. Dat je eindelijk die “stamp onder u gat” hebt gekregen die werkt. Op je 30e had je namelijk toch nog heel wat werk aan jezelf.

Ik hoop dat je ondertussen onder de vleugels van je ouders bent uitgeraakt. En dat het een tof huisje of appartement is geworden helemaal naar je wensen. Liefst van al gevuld met een man die je graag ziet. En een kindje. Of 2 misschien al? Want dat is wat ik je toewens: het gezinnetje uit je dromen.

Ik hoop dat je ondertussen ook al bent kunnen beginnen studeren. Of dat je zelfs al eindelijk de job doet die je ligt. Verrassend dat je daar pas onder begeleiding achter kwam, terwijl het blijkbaar voor iedereen al lang overduidelijk was.

Ben je nog altijd zo’n chaoot? Of heb je ondertussen wat meer structuur in je leven aangebracht en een beetje rust gevonden in je hoofd. Je 30-jarige versie was daar namelijk al een tijdje naar op zoek. Maar wie weet ben je nu de orde zelve en heb je een geweldige planning die je vlotjes door de praktische dingen van de dag leidt. Goh, ik kan me de opluchting voorstellen op de dag waarop je je realiseerde dat je het kan en dat het lukt. Hoewel het niet altijd zal lukken. Iedereen heeft mindere dagen.

Ik ben ook heel benieuwd hoe het gaat met je zelfbeeld. Want we moeten bekennen dat dat laag was. En dat het je hinderde omdat je er verschrikkelijk verlegen van werd en zelfs toeklapte. Ik hoop dat dat ondertussen beter is. En vooral dat je op een podium durft te gaan staan om te zingen zonder blokkage. Als je dat lukt, dan weet ik dat het goed zit. En dan denk ik dat je jezelf ook wat liever ziet. Het maakt me niet uit hoe je het voor elkaar hebt gekregen. Misschien ben je toch eindelijk op dieet gegaan en een stuk afgeslankt. Ofwel heb je een degelijke assertiviteitscursus of zo gevolgd. Zolang het maar resultaat heeft gehad.

Maar eigenlijk hoop ik vooral dat je nu een beetje gelukkig bent. Gelukkig was je altijd al een positivo. Maar je stak ook veel weg of negeerde dingen. En ik denk dat het beter voor je is dat je eerlijker tegenover jezelf bent. Zodat alle obstakels van je pad verdwijnen.

 

Lieve groetjes

je 30-jarige versie

 

Advertenties

788 Tita en een lijstje

Ik heb ergens gelezen dat bloggers van lijstjes houden. Dus vandaag krijgen jullie een lijstje van mij. Een lijstje met liedjes waar voor mij vakantieherinneringen aan vast hangen.

1) Axelle Red: A tatons

Dit liedje doet me denken aan toen ik als 10-jarige met mijn Verwentante en -nonkel en mijn nicht (ondertussen de mama van mijn metekind) een weekend naar Calais ging. Mijn nicht en ik zongen dat toen. Ik dacht overigens dat het een nummer was van Laura Pausini. Maar ik kon toen nog geen Frans en Italiaans uit elkaar halen. 😉

 

2) Samson en Gert: De Samsonrock

Als kind stonden tijdens onze vakanties in de auto altijd Samson en Gert-cassettes op. Wij konden die van voor naar achter en van achter naar voor meezingen. De Samsonrock vind ik stiekem nog altijd leuk. Je wordt daar zo vrolijk van.

3) Laïs: Dorotea

Wij gingen altijd met de auto op vakantie. In principe koos de Paps altijd de muziek omdat hij de chauffeur was. Meestal waren wij die muziek snel beu. Maar op een keer had hij de 2e cd van Laïs bij en mijn zusje Helle en ik hebben uren met die cd zitten meezingen.

4) Anouk: Nobody’s Wife en Meredith Brooks: Bitch

Ik denk dat ik toen een jaar of 15 was en ik herinner me dat we aan een lavendelveld in de Provence stonden terwijl ik op een draagbare cassettespeler naar muziek luisterde. Die liedjes waren toen echt mijn favorieten.

5) The Kelly Family: Fell in love with an alien

Een herinnering aan de vakantie in Tsjechië waar ik deze week al over blogde.

6) Alanis Morrissette: Ironic

Ik had een cd van Alanis Morrissette mee op vakantie in de Dolomieten in Italië. Heel af en toe mocht er ook eens een cd van mij opstaan in de auto. Mijn moeder vond de stem van Alanis Morrissette verschrikkelijk. 😉

7) Joan Osbourne: One of us en Guus Meeuwis: Het is een nacht

De liedjes van de vakantie in Zwitserland met de Verwentante en -nonkel waarbij we constant in de hoteldiscotheek zaten. Op de laatste avond moest elke jeugdgroep iets voorbrengen. Wij zongen deze liedjes. Op “Het is een nacht” hadden we een andere tekst gemaakt over onze vakantie.

8) The Goo Goo Dolls: Iris en The Proclaimers: 500 miles

Als 15-jarige MOEST ik van mijn ouders toch eens een keer met de CM op kamp. Ik wou dat eigenlijk niet, maar gelukkig kreeg ik vriendin S. zo ver om mee te gaan. We gingen op bootvakantie. Wat inhield dat we naar Nederland fietsten, daar op een boot stapten die ons elke dag naar een nieuwe plek voerde, waar we aan land zouden gaan met de fiets en de laatste dag zouden we terugfietsen. Wij hebben vooral veel op die boot gezeten en onze fietsen zijn er na het opstappen niet meer af geweest. De boot heeft ons zelfs tot in Antwerpen teruggebracht. Maar het was een leuke vakantie. En dit waren de liedjes die ons kamp kleurden.

9) Emeli Sandé: Next to me en Loreen: Euphoria

Het nummer van Emeli Sandé was een hit toen ik de vorige keer in Stockholm was. En Loreen had net een paar maanden ervoor het eurosongfestival gewonnen met het nummer “Euphoria”. Ik was eigenlijk niet weg van het nummer tot ik de symfonische band van de Koninklijke wacht het hoorde spelen bij de wissel van de wacht aan het Koninklijk Paleis in Stockholm. Sindsdien ben ik helemaal weg van dat nummer.

Voilà, 12 vakantieliedjes. Ik ben benieuwd of jullie speciale vakantiemuziek hebben.

 

 

 

787 Tita en lezen

Ik krijg vaak de vraag hoe ik dat toch doe zoveel lezen. Of de commentaar dat als ik ooit een eigen huishouden of gezin heb ik wel zal merken dat daar geen tijd meer voor is. En ja, deels zal dat waar zijn. Maar toch ben ik er van overtuigd dat je het voor een deel ook zelf in de hand hebt. Daarom wat tips om jezelf toch dat lezen te gunnen.

1) Sleep je boek overal mee naar toe. Zorg dus dat je handtas groot genoeg is zodat je boek er in past. Op elk vrij minuutje kan je dan eventjes een stukje lezen. Terwijl je eventjes op iemand moet wachten, terwijl je wacht op je trein, op de trein, in de wachtkamer bij de dokter, wanneer je te vroeg bent voor een afspraak (als je ooit te vroeg komt natuurlijk),…

2) Zet je wekker een kwartier vroeger en geniet rustig wakker wordend van een boek. Ja, dit gaat alleen als je geen kinderen hebt die je op een ontiegelijk uur komen wekken.

3) Kruip een kwartier of een half uurtje vroeger in je bed met een goed boek.

4) Zet 1 keer per week de tv een avondje af en nestel je lekker in de zetel met je boek en een theetje en een koekje. Of iets anders lekkers. Een tip: plan het in in je agenda.

5) Moet die strijk echt vanavond gedaan worden? Stel je prioriteiten. Sommige dingen zijn echt niet zo belangrijk als je denkt. En soms mag je jezelf wel eventjes een rustig leesmomentje gunnen. Al is het een half uurtje en vlieg je er daarna nog eventjes in om gauw de ergste rommel op te ruimen of de boekentassen van de kinderen te vullen.

6) Wat zeer bevorderlijk werkt is een leuke leeshoek. Zo eentje met een gemakkelijk zittende zetel, een goede leeslamp en op een rustige plek. Een kussentje in je rug, je voeten op een poef en je bent zo vertrokken.

 

Veel leesplezier!

786 Tita en haar favoriete reisherinneringen

Ik kom niet uit een rijkeluigezinnetje. Dus op vakantie gaan was de eerste jaren van mijn kinderleventje niet vanzelfsprekend. Wij gingen eigenlijk pas met het hele gezin op vakantie toen ik 10 jaar was. ’t Is te zeggen: daarvoor (vanaf mijn 7e of zo) gingen we wel elk jaar tijdens de paasvakantie naar de zee maar dat tel ik niet mee omdat ik het hier even enkel over zomervakanties wil hebben. Mijn ouders gingen wel een paar keer met hun tweetjes op reis en dan logeerden mij zus en ik bij een tante en nonkel die ons zot verwenden. Dus eigenlijk was dat ook wel leuk.

Maar vanaf mijn 10e gingen we dus op gezinsvakantie en ondanks dat ik niet helemaal hield van de soorten vakanties die mijn ouders deden, heb ik aan een paar toch geweldig goede herinneringen. Hier mijn top 3:

3)  Onze 1e vakantie. Ergens in Frankrijk. We logeerden in een gerenoveerde stal van een boerderij van Vlamingen. Er liep daar ook een meisje uit Gent-Brugge rond, Wendy, die maar 1 jaartje ouder was dan ik. Ik had daar dus iemand om mee te babbelen en te doen. Maar het leukste aan die vakantie vond ik het volgende. Ik heb heel laat leren zwemmen (namelijk in diezelfde zomer) en we logeerden niet ver van een meertje. Omdat ik nu kon zwemmen stelde de Paps mij voor om samen dat meertje eens in de breedte over te zwemmen. We hadden nog mensen en kinderen dat zien doen, dus we wisten dat het te doen was. We begonnen aan onze zwemtocht en zowat halverwege raakte de Paps achterop. Ik zwom vrolijk door en haalde met gemak de overkant. De Paps kwam uiteindelijk hijgend en puffend aan en kon niet lachen met mijn voorstel om ook nog eens terug te zwemmen. Nu bleek dat hij halverwege kramp had gekregen in zijn benen, in een gedeelte waar het al te diep was om te staan, en dat het hem ongelooflijk veel moeite had gekost om de overkant te bereiken. We zijn dus maar braaf terug naar de Mams en mijn zussen gewandeld. Maar ik vind het nog altijd leuk dat ik hem toen geklopt heb.

2) Diezelfde nonkel en tante waar mijn zussen en ik logeerden als mijn ouders op reis waren, hadden samen geen kinderen (mijn nonkel wel uit een vorig huwelijk maar die zag hij niet veel). En zoals ik al vertelde verwenden ze ons graag. Mijn nicht (dus de dochter van een andere nonkel en tante én ondertussen de mama van mijn metekindje) en ik schelen maar 10 maanden in leeftijd en daardoor kwamen we als kind al heel goed overeen. We gingen jaren bij elkaar logeren tijdens de vakanties. Maar toen ik 14 was (en zij 15) nodigden de Verwennonkel en -tante ons samen uit om mee op vakantie te gaan naar Zwitserland voor 10 dagen. Met Intersoc. Wij zouden ons amuseren in een jeugdgroep terwijl zij met de volwassenenploeg zouden gaan wandelen. Wel, dat is de enige vakantie waarin ik elke avond tot (toen naar mijn gevoel) een kot in de nacht in de discotheek van het hotel heb gezeten. Ik heb mij geweldig goed geamuseerd die vakantie. We hadden ook alle vrijheid en hebben de nonkel en tante niet veel gezien. En zelfs dan werden we rotverwend: we kregen elk een snoeppakket en een zakcent waar nog meer dan de helft van overschoot na de vakantie ook al hadden we cadeautjes voor thuis en een cadeau voor nonkel en tante daarvan gekocht. We moesten enkel elke ochtend goeiemorgen en elke avond slaapwel komen zeggen. En we deden wel de moeite om minstens 1 maaltijd per dag met hen samen te eten. Meestal het ontbijt. Toen we naar huis vertrokken ’s ochtends om 7u, hebben mijn nicht en ik ons nog net kunnen wakker houden tot aan het einde van het dal. Toen zijn we als een blok in slaap gevallen. Door al dat uitgaan hadden we een slaaptekort gecreëerd. Ze hebben ons rond de middag wakker gemaakt om toch iets te eten. En daarna zijn we weer in slaap gevallen tot we rond de late middag in de omgeving van Aalst (mijn nicht haar hometown) aankwamen.

3) Mijn absolute topper onder de gezinsvakanties is de vakantie in Tsjechië. Mijn ouders kozen altijd voor het huren van een huisje ergens in the middle of nowhere. Wij hebben in Frankrijk ooit in een dorpje met 7 huizen gezeten, waarvan er 1 voltijds bewoond werd. En op dat moment was er ook nog een huisje bezet door een Nederlands koppel. Om maar te zeggen: wij zaten echt afgesloten van de buitenwereld. Ook in Tsjechië. Maar in Tsjechië woonde er in het buurhuis een gezin dat ook nog eens familie op logement had. Zodoende liepen daar een stuk of 5 kinderen rond. Toevallig vooral leeftijdgenootjes van mij en niet van mijn zussen. Ik was toen 13 en had 1 jaar Engels op school gehad maar was daar faliekant voor gebuisd (ik hou het er nog altijd op dat ik een slechte leerkracht had, want het jaar daarop (ok, ik dubbelde) was ik de beste van de klas). Maar die Tsjechische kinderen spraken enkel Tsjechisch en Engels. Mijn ouders vertikten het om tolk te spelen en lieten mij mijn plan trekken. En dat draaide heel goed uit. Ik oefende mijn Engels, luisterde met hen naar muziek van The Kelly Family (erg, hè) en we vaarden met een roeibootje op de vijver. Ik heb mij nooit zo geamuseerd als op die vakantie. Die van het jaar daarop was dan ook een grote teleurstelling: het enige gezelschap buiten mijn zussen was een meisje van 7 dat enkel Engels sprak waardoor ik mocht tolken voor mijn zussen.

 

Maar mijn absolute topper qua vakantiebestemmingen is natuurlijk nog altijd Stockholm. Overmorgen ben ik er weer!

 

785 Tita en het perfecte leven

Laatst vroeg ik jullie of jullie verzoekjes voor me hadden om over te schrijven tijdens mijn vakantie. Carrie vroeg me te schrijven over wat voor mij mijn perfecte leven zou zijn.

Dus als ik even mag dromen…

Ik zou in een mooi huis wonen. Niet te groot, maar ook niet te klein. Een moderne bouwstijl, met donkergrijze bakstenen vanbuiten. Met veel grote ramen aan de achterkant, maar veel privacy aan de voorkant. Het zou een praktisch huis zijn, met vooral open ruimtes zodat je bijna in het hele huis in contact staat met elkaar. Behalve de slaapkamers, want iedereen heeft immers nood aan een plekje voor zichzelf. Qua inrichting zou het strak en modern moeten zijn, maar wel gezellig. Witte muren, kasten en tafels, maar kleur aangebracht in accenten door lampen, spulletjes, boeken,… En af en toe een accentmuur in een knallende kleur. Het zou er trouwens ook opgeruimd zijn. Maar waarschijnlijk niet door mij. 😉 Er zou ook een leuke tuin zijn. Niet te groot, maar wel groot genoeg voor zomerse etentjes buiten. Of voor buitengespeel.

Ik zou niet alleen wonen in dat huis. Ik zou een lieve man hebben. En als ik dan toch even all the way mag gaan in mijn dromen, dan mag hij wel aan wat “eisen” (wat een beladen woord!) voldoen. Eerst (maar NIET vooral) de looks: donker haar, donkere ogen, een leuke en schattige lach, geen type bodybuilder of sixpack, eerder “ene met pak aan”, maar ook niet te veel. De grootte maakte me totaal niet uit, hoewel het leuk zou zijn als hij wat groter is dan ik. Maar een vereiste is dat niet. En qua karakter zou het een man zijn met gevoel voor humor, een zachte, lieve man. Een man waar je goede gesprekken mee kan voeren, waar je mee kan lachen of lekker gek doen. Die geen gesloten boek is. Een man die me verrast met dingen waarvan hij weet dat ik ze heerlijk vind. Eentje met een passie voor iets waar hij erg in geïnteresseerd is (zo lang ik niet per sé die interesse moet delen). Eentje die geweldig goed kan koken of maar een klein beetje zodat ik het niet altijd moet doen want anders komt er niet veel op tafel. De groene vingers zijn trouwens ook voor hem. Het zou fijn zijn als hij van citytrips en cultuur houdt en niet van strandvakanties. Dat hij oog heeft voor mooie dingen. Hij MOET en ZAL een goede smaak hebben qua muziek (anders komt hij er NIET in). 😉 En ik zou het geweldig vinden als hij net als ik van een goed boek zou kunnen genieten. Zijn job doet er niet toe. Zo lang hij er maar gelukkig in is en hij voldoende tijd heeft voor mij en de kinderen.

Want ja, in mijn perfecte leven zouden er kinderen zijn. Ik droom van een leuk kwartet. Liefst minstens 1 jongen en 1 meisje en verder maakt het me niet uit. En neen, ondanks mijn namenliefde heb ik nog geen namen voor hen. Hoewel er af en toe wel namen door mijn hoofd schieten. Ik zou overigens mijn kinderen nooit namen geven die te veel in dezelfde stijl liggen. Mijn zussen en ik hebben zo’n namen en ik heb altijd het gevoel alsof er een treintje passeert als ze onze namen achter elkaar zeggen. Ik heb trouwens een grote voorliefde voor Scandinavische namen. Dus 4 kindjes. Kindjes met pit. Kleine deugnieten en knuffelaars. Voor wie mama de allerliefste van de hele wereld is. 😉

Ik weet niet of ik in het perfecte leven zou gaan werken. Misschien hooguit een dag of 2, in een kinderopvang of zo. Om wat onder de mensen te komen. Maar verder zou ik alle tijd willen hebben voor mijn gezin. Ik zou een aanwezige mama willen zijn die haar kindjes naar school kan brengen, weer kan afhalen en op woensdagmiddag een schare vriend(innet)jes kan ontvangen. En ja, tussendoor zou er ook nog een huishouden moeten gerund worden. En ik zou chauffeur moeten spelen om al die kindjes op hun activiteiten af te zetten en op te halen.

In mijn perfecte leven is er ook plaats in mijn hart voor wat huisdieren. Ik ben een kattenmens, dus een exemplaar of 2 mogen er wel rondlopen. En in de tuin mag er een grote overdekte en ondergraven ren zijn met een ruim hok gevuld met een stel konijntjes.

Een goed contact met mijn zussen zou ook bij dat perfecte leven horen. Maar ik heb even geen zin om dat aan bod te laten komen in deze blogpost.

Dat verder alles goed mag blijven gaan in mijn perfecte leven: fijne vriend(inn)en, leuke hobby’s en ik ben tevreden.

784 Tita en gezelschapsspelletjes

Eigenlijk ben ik nooit zo’n spelletjesmens geweest. Maar de laatste tijd vind ik het steeds leuker worden. Ik speel best graag Rummikub en heb daar ondertussen een applicatie van op mijn tablet staan. Die gaat me trouwens ook van pas komen op vakantie. Monopoly heb ik trouwens ook altijd graag gespeeld. Maar daar heb ik nog geen applicatie voor gevonden.

Verder ben ik nogal van de woordspelletjes. Woordzoekers, rebussen, kruiswoordraadsels. En ook sudoku’s vind ik leuk. Hersenbrekertjes.

En als kind speelde ik op reis uren tetris op de gameboy. Maar ja, wij mochten daar ook maar 3 weken op een jaar op spelen. Verder lag die gameboy verstopt in een verre zolderkast.

Ik vind het wel jammer dat er weinig spelletjes zijn die je op je eentje kan spelen. Als single heb je niet altijd een spelpartner voorhanden. Zo’n applicatie waarin je tegen de computer kan spelen is leuk, maar het is toch ook weer niet hetzelfde. Bijlange niet zo gezellig.

Kennen jullie nog leuke spelletjes? Of applicaties van leuke spelletjes?

783 Tita en haar handtas

Vorige week konden jullie hier een fotoblogpost lezen en toen vertelde ik dat ik mijn handtas nog eens had uitgemest. Toen kwam ik op het idee om nog eens te laten zien wat er in mijn handtas allemaal meereist.

Dit is de handtas. Wanneer ze niet te vol zit. 😉

2014-07-10 19.06.46

Het is een praktische handtas met 2 open vakken en daartussen nog een gesloten gedeelte. Verder heeft hij ook nog een zakje met rits aan de achterkant. Er kan lekker veel in. En ik stop hem vaak veel te vol. Maar ja, dat is een vrouwelijk trekje zeker?

Toen ik hem uitkapte om hem op te ruimen bleek dit er allemaal in te zitten.

 

 

2014-07-10 19.07.08

Euh ja, veel te veel dus. Met de klok mee:

Op 12 uur: het boodschappenlijstje voor de volgende dag. Eronder een restje kassarol van op het werk. De vuilbak zal niet in mijn buurt hebben gestaan, waardoor ik dat rolletje in mijn broekzak zal hebben gepropt in afwachting en dan belandt het in mijn handtas. 😉

Op 1 uur een stapel kassaticketjes van allerlei winkels en koekjesverpakkingen.

Daaronder mijn fototoestel, gevolgd door een flesje parfum van The Body Shop, een bodyspray van Rituals en een deo.

Daaronder 2 pakjes papieren zakdoekjes, een nagelknippertje en een mini-tube handcrème van Dr. Hauschka.

Links ernaast pakjes kauwgum en erboven een roller om de jeuk bij muggebeten te verzachten.

Links mijn zonnebril met daarboven mijn mini-portemonneetje met pijnstillers en daarbij nog een hele strip pijnstillers.

Weer links mijn portefeuille, die ik eigenlijk ook eens moet uitmesten.

Op 9 uur: 2 lippenbalsems (1 doorschijnend met muntgeur, 1 met een roze tintje), 1 lippenstift met een zachtroze tint en 1 lipgloss met nude-tint (die uit die blogpost laatst).

Daarboven ligt nog een zakspiegeltje. Altijd handig om mee te hebben. En 4 balpennen.

En daarboven ligt mijn boodschappentasje dat gewoonlijk in het hoesje zit, maar deze keer dus niet.

Eerlijkheidshalve moet ik ook nog bekennen dat mijn gsm er uiteraard gewoonlijk nog bij in zit en dat ik vaak ook nog mijn tablet en een boek meesleur.

 

 

Gelukkig zag het er na een opruimsessie iets beter uit. 😉

2014-07-10 19.14.55