821 Tita en haar zelfbeeld

Joyce inspireerde me tot het schrijven van deze blogpost. Zij schreef namelijk dit. En dat zette me aan het denken.

Ik doe niet aan selfies. De paar keren dat ik het probeerde was ik toch niet tevreden met het resultaat. Correctie: eigenlijk ben ik nooit tevreden met het resultaat. Te veel vlekjes in mijn gezicht, mijn mond die vreemd trekt, mijn ogen die naar boven of beneden kijken maar vooral niet recht in de lens, mijn wenkbrauwen die te dik zijn, mijn make-up die niet helemaal perfect gelukt is omdat ik daar te weinig geduld voor heb, mijn onderkin,…

En dan heb ik het nog niet over foto’s die anderen van mij trekken. Op familiefeestjes weet ik altijd perfect wie een fototoestel bij heeft (gelukkig hebben de meesten nog niet ontdekt dat je ook al goede foto’s kan maken met een gsm) en dat regelmatig bovenhaalt. Toevalligerwijze schuif ik dan een eindje op als ik zie dat er een toestelletje wordt bovengehaald en op mij gericht. Want ik pak niet op foto. En ik ben te dik.

Ik vind foto’s van mezelf een echte nachtmerrie. Ik heb het echt heel moeilijk met hoe ik daar op sta. Op de smoelenboek heb ik heel lang het achtereind van een olifant als profielfoto gehad. Uit sarcasme. Maar ook omdat ik geen foto van mezelf durfde gebruiken. En als ik nu mijn oude profielfoto’s bekijk (gelukkig zijn het er niet veel) dan zou ik heel graag wegkruipen.

Maar ergens vind ik het ook jammer dat ik nooit op foto’s wil staan. Want er bestaan dan ook opvallend weinig foto’s van mij. Daarom probeer ik mij er nu een beetje bij neer te leggen. Want het kan toch niet dat bijvoorbeeld mijn metekind later niet eens foto’s van hem heeft met zijn meter. Ik heb het nog altijd moeilijk met foto’s, maar ik leer er mee te leven.

Maar er zijn ook nog andere dingen waar ik echt aan zou moeten werken. Voor publiek durven staan. Zingen is mijn leven! Maar zet mij voor publiek, al is het 1 persoon, en ik durf niet meer. ’t Is te zeggen: ik zing wel en haarzuiver, maar ik sta er als een plank of een zoutpilaar zonder emoties, zonder mimiek. Ik durf gewoon niet meer te bewegen. Ik sterf! Ok ja, dat laatste is een beetje overdreven. Maar ik voel me in ieder geval helemaal niet op mijn gemak en kan niet genieten van het feit dat ik mooi zing en dat anderen dat mooi vinden. Ik ben namelijk de godganse tijd aan het denken dat ik te dik ben en de mensen dat zien, dat mijn kleding niet perfect past of de kleuren niet bij elkaar passen,… Terwijl de mensen daar waarschijnlijk helemaal niet mee bezig zijn.

Dat ik een lieve, vrolijke meid ben met gevoel voor humor, behulpzaam, sociaal, intelligent,… dat zie ik heel vaak over het hoofd. Terwijl dat waarschijnlijk net is wat mensen leuk vinden aan mij. En ergens weet ik dat wel, maar zodra er een fototoestel of publiek opduikt vergeet ik dat. En tot hier toe kan ik dat knopje niet af zetten. Maar er wordt aan gewerkt.

Advertenties

6 thoughts on “821 Tita en haar zelfbeeld

  1. Wel weet je, ik wou ook nooit op de foto’s. Als ik serieus kijk, dan kijk ik vies, aheum. Sinds ik een make over en photoshoot heb gedaan, weet ik beter hoe ik het best voor een foto kan poseren. Ik ben ervan overtuigd dat een goeie fotograaf van iedereen mooie foto’s kan maken!

  2. Maar meiske toch! God weet dat ik niet beantwoord aan het schoonheidsideaal en dat ik er een absolute hekel aan heb om op foto te staan, en ik los dat op door zoveel mogelijk zélf voor fotograaf te spelen. Maar op reis e.d. sta ik wel graag ne keer op de foto als bewijs dat ik er geweest ben en voor de herinneringen achteraf. Daardoor leer ik ook beetje bij beetje vrede nemen met mijn uiterlijk.
    Focus u op die ene zin van uw laatste paragraaf…. We zijn allemaal mooie mensen binnenin 🙂 En ik vind u ook mooi langs de buitenkant, je hebt altijd leuke kleren aan, en altijd een verzorgd uiterlijk. Niets om voor weg te kruipen!!

  3. Ik sterf ook op een podium en vroeger ook voor elke wedstrijd. Laat mij niet voor een grote groep spreken, ik besterf het, ik ben veel te verlegen, weet mezelf geen houding te geven en word knalrood,…ja ja Carrie, degene met veel praat. Op foto’s gaat het nogal, de slechte laat ik echt verdwijnen :-).

  4. Ik snap je gevoel helemaal (uiteraard) maar lieve schat, jij hebt zo een ontzettend lieve uitstraling. Ga voor de spiegel staan en kijk naar jezelf, naar je mooie punten. Geloof me je gaat ze vinden en die punten kunnen je echt houvast geven wanneer je op het podium staat, wanneer je doet wat je het liefste doet 🙂 Dank je wel meis dat je dit stuk hebt willen schrijven, vind het een kei van een blog!

  5. Mooie en eerlijke blog. Ik weet niet hoe je er voor de rest uitziet, maar ieder heeft wel iets moois in zich en denk dat iemand met jou karakter en wat ik van jou lees, niet bang voor zichzelf hoeft te zijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s