866 Tita en het ritme kwijt zijn

Toen ik net geen werk meer had, nam ik me voor om een bepaald ritme aan te houden. In de week om 7u de wekker laten aflopen, van 9 u tot 17 u mij nuttig bezighouden (vacatures zoeken, solliciteren, opruimen, klusjes in het huishouden om de Mams te helpen,…), ’s avonds vrije tijd en op tijd gaan slapen. De 1e anderhalve week hield ik dat goed vol. En ik merkte serieuze vooruitgang op mijn to do-lijst.

Maar jullie kunnen al wel raden dat het ondertussen al begint te verwateren. Mijn wekker loopt nog steeds af om 7u, maar het is vaak na 8u wanneer ik uit mijn bed stap. Ik begin nog steeds ongeveer om 9u. Maar ik moet bekennen dat ik vaak door leukere dingen dan nuttige word afgeleid. Dat ik overdag nu al wel eens een aflevering of 2 van een serie durf bekijken, wat ik voordien als middagpauze deed. Dat ik wel eens een paar hoofdstukken uit een goed boek lees omdat ik het zo moeilijk kan wegleggen. Ik ben nog altijd met het opruimen bezig op de computer, een project van lange duur wegens ontzettend veel chaos, maar het internet lonkt. Enzovoort, enzovoort. En dan kruip ik ook nog eens te laat in mijn bed.

Ik moet me echt herpakken. Ik merk namelijk ook dat ik er lusteloos van word. En dat ik minder geniet van die leuke dingen. Dus vanaf morgen trek ik het elastiekje weer wat strakker en ben ik weer wat strenger voor mezelf.

Advertenties

11 thoughts on “866 Tita en het ritme kwijt zijn

  1. Heb ik ook al gemerkt, als ik mij aan een bepaald ritme hou dan heb ik meer energie. Als ik begin te slabakken dan wordt het soms moeilijk om echt nog productief bezig te zijn :-). Komt wel in orde als je idd terug een beetje meer zelfdiscipline toont 🙂

  2. Ik zit al vier jaar thuis en moet me ook houden aan een min of meer vast schema. Tenzij ik een megaslechte dag heb, vanwege mijn aandoening, zou ik nog wel de dag slijten met mijn laptop op mijn schoot.

  3. ok … je moet je herpakken. langs de andere kant is het ook heel menselijk. soms ben ik veel productiever op een dag dat ik ook nog eens moet gaan werken als wanneer ik de hele dag thuis ben.

  4. net zoals Chrissebie ben ik door ziekte 6 jaar thuis geweest. Een zware straf want ik was vroeger een echte workaholic. Ik ben altijd vroeg blijven opstaan (6u of 7u) en ik had een schema met dingen die ik ‘minstens’ op een dag wilde doen. (als mijn ziekte dat toeliet). Na een jaar mocht ik beginnen aan een lange revalidatie en het eerste wat ik in de groepslessen leerde was : ‘altijd op tijd opstaan, alsof je voor iets je bed uit moet’. De psychologe noemde dat het vermijden van een ‘werkloosheidsdepressie’. Raar woord natuurlijk als je ziek bent en niet meer kan, maar zij vertelde dat het een vaak voorkomend fenomeen was bij mensen die werkloos geraken. Eerst kunnen ze geen dagritme meer houden, en dan gaat het van kwaad naar erger. Lummelen, hun bed niet meer uitkomen, zichzelf niet meer verzorgen, nergens meer zin in …. Gelukkig besef jij op tijd wat er gebeurt en herpak je je. Want ik zie op mijn werk nu maar al te goed wat er gebeurt met mensen die niet in staat zijn om zichzelf te herpakken 😦

  5. Ik ben minder strikt voor mezelf want 9-17h is toch wel lang om nuttig bezig te zijn. Ik houd er wel aan om s morgens op tijd op te staan en enkele dingen in de voormiddag te doen (poetsen, opruimen enzovoort). De namiddag is dan vrije keuze: lezen, wandelen, sporten, koken, internetten… Dus lang geen vervanging van een volledige werkdag maar wel een goed ritme voor mij.

    • Ik krijg mijn dag meestal wel gevuld: vacatures zoeken, gepaste motivatiebrieven schrijven, mijn cv telkens een beetje aanpassen aan de betreffende vacature, wat huishoudelijke klusjes doen, wat opruimwerk (voornamelijk op de pc) dat al een hele tijd is blijven liggen, administratie, bloggen, oefenen voor mijn pianoles en zangles,… Het is eigenlijk al gauw 17u. Enfin, op sommige dagen. Op andere dagen heb ik inderdaad minder te doen. En net die dagen zorgen dat ik dan in de val trap natuurlijk.

  6. Ik heb ook vaak er moeite mee, ik lummel de hele dag maar wat aan en
    door mijn sterk uitstelgedrag komt er uiteindelijk nooit veel van. To Do
    lijstjes maken, met dagen en eventueel tijdstippen bij kan misschien
    helpen? En herinneringen met alarms op je gsm instellen?

  7. Tita, wees nu ook niet te streng voor jezelf, lummelen mag hé. Ik zou graag eens een week lummelen maar dat zit niet in mij vrees ik. Structuur en regelmaat is my middle name 😉

  8. Ik zo hem zelf precies andersom willen adviseren, pak je rust op dit moment. Het is in mijn optiek weinig zinvol om zoveel tijd aan sollicitaties en opruimen te spenderen. Dit is waardevolle tijd voor jezelf die je in zou mogen delen zoals je wil 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s