878 Tita en een leuk telefoontje

Sinds ik weg ben op de job hoor ik mijn collega’s nog af en toe. De jongste stuurt me af en toe een berichtje via de smoelenboek. Vorige week belde de andere om eens te horen hoe het met mij ging en dat was een leuk gesprekje.

Zo vertelde ze me over de reactie van de bazen de dag nadat ik wegging. Blijkbaar snapten ze het de volgende morgen nog steeds niet. Nu had ik niet helemaal de reden gegeven. Over de leugen had ik bewust niet gesproken omdat ik mijn jongste collega niet in de problemen wou brengen. Die had namelijk de leugen verraden aan mij. Ik had dus vooral over de slechte sfeer op het werk gesproken. Dat had blijkbaar de jongste collega wel de moed gegeven om de volgende dag tegen de bazen te zeggen dat ze het gevoel had dat het personeel niets goed kon doen. En daar zijn ze blijkbaar wel van verschoten. En ook van het feit dat de oudere collega (die overigens familie is van de bazen) de leugen wel aanhaalde en zei dat ze in mijn plaats net hetzelfde had gedaan. Ze hebben er naar het schijnt niet veel op gezegd, maar ze zag wel aan hun reactie dat ze er van verschoten. En ze zeiden dat ik er toch nog een nachtje over had kunnen slapen.

Maar het beste van al moet nog komen. Mijn baas was blijkbaar zo onder de indruk van het feit dat ik eindelijk eens voor mezelf was opgekomen dat hij absoluut wou zorgen dat ik dopgeld kreeg. Hij moet zelfs gezegd hebben dat hij veel respect had voor het feit dat ik eens een beslissing helemaal zelf had genomen. Zonder dat mijn ouders zich er mee moeiden.

Want ja, ik moet toegeven dat mijn ouders, en voornamelijk de Mams, veel invloed hebben. Te veel invloed. En het is niet dat ik zelf geen beslissingen durf of kan nemen. Maar de Mams moeit zich overal mee en ik moet toegeven dat ze manipuleert. En dat ik vaak te veel schrik heb voor haar reactie en daarom dingen niet doe. Zo beslist zij wanneer ik kleren koop of andere grote aankopen, zo verzwijg ik het voor haar wanneer ik boeken, tijdschriften,… koop. Hoewel ze daar altijd achter komt. Eigenlijk vraag ik haar veel te vaak om toestemming. Terwijl ik dat zelf belachelijk vind. Maar dan komt zij af met dat dat de huisregels zijn en dat ik zelf mijn geld niet kan beheren (ik heb ooit een paar maanden heel veel geld uitgegeven, een jaar of 7 geleden),…

Maar enfin, ik wou hier eigenlijk enkel vertellen over de reactie van mijn bazen. En wat ik wel heel lief vond was dat de collega vertelde dat ze mij echt miste op het werk. Dat ze het er de 1e weken echt moeilijk mee heeft gehad dat ik er niet meer was. En ook van de jongste collega krijg ik af en toe berichtjes met de vraag of ik niet wil terugkomen, want dat het zoveel saaier is zonder mij. Zo’n berichtjes geven een fijn gevoel.

Advertenties

12 thoughts on “878 Tita en een leuk telefoontje

  1. Laat je toch maar niet overhalen om terug te gaan! Ze gaan je dan gewoon platwalsen omdat je op een beslissing terugkomt. En wat je mama betreft: Tjah, ik ken de hele relatie nog niet goed, maar zo te horen heeft ze wel een sterke invloed op je leven… Ben je daar gelukkig mee?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s