921 Tita en echtheid

Ik ben wie ik ben. En met een groot deel van wie ik ben, ben ik wel tevreden. Ik weet best dat ik wel ok ben, dat er mensen zijn die mij graag hebben. Maar toch heb ik af en toe het gevoel dat ik wil dat de hele wereld mij graag heeft. Wat uiteraard onmogelijk is. En bovendien vind ik ook niet de hele wereld sympathiek.

Maar ik wil dus sympathiek gevonden worden. Soms zo erg dat ik mijn echtheid verlies. Het durft al wel eens gebeuren dat ik in een gesprek mij een klein beetje aanpas aan mijn gesprekspartner. Geen zotte dingen. Ik ga bijvoorbeeld niet zeggen dat ik van reggae-muziek hou omdat die andere persoon daar zot van is, terwijl ik er helemaal niets mee heb. Maar ik toon dan wel vaker interesse voor dingen die mij maar matig interesseren en ik doe mezelf wel eens vrolijker voor dan ik mezelf voel op dat moment.

En ja, ik weet ook wel dat iedereen dat waarschijnlijk wel eens doet. En misschien wel eens wat vaker ook. Maar soms kan ik mij dan ook ongelooflijk ergeren aan mezelf. Dan zet ik in gedachten een virtueel pistool tegen mijn slaap en schiet mezelf af. Want waarom doe ik dat eigenlijk? Waarom vind ik dat zo belangrijk?

Er zijn immers genoeg mensen die mij graag hebben en waar ik mij goed bij voel. En bij die mensen komt mijn echtheid vanzelf boven. Dan durf ik eerlijk zeggen dat ik vorige week moest huilen om een boek en dat ik een bleiter ben tout court. Dan durf ik eerlijk zeggen dat die muziek me weinig zegt en bij welke muziek mijn hart echt ligt. Dan durf ik het laten merken dat ik een mindere dag heb. En dan hebben we een geweldig gesprek over heel serieuze dingen. Of lachen we samen om dezelfde dingen.

Dus waar maak ik me af en toe zo druk over?

Advertenties

7 thoughts on “921 Tita en echtheid

  1. Je bent niet de enige hoor Tita, ik doe dat ook hoor en ook om dezelde reden. Hoewel ik met het ouder worden, meer mezelf ben, zonder me al te veel af te vragen wat de ander van me vinden. Maar als je te eerlijk bent, kan je ook soms grof overkomen. Het is een kwestie van evenwicht te zoeken.

  2. Ik denk dat iedereen dit wel doet in meerdere of mindere mate. Is ook een soort van zelfbescherming, niet?
    Je bent jezelf bij de personen bij wie je het beste voelt … dus niet te streng zijn voor jezelf 😉

  3. Mensen willen van nature geaccepteerd worden, dat heeft iedereen. Ik denk dat je naarmate iemand beter kent zeker weet dat de acceptatie zal blijven no matter what 🙂

  4. Niet iedereen hoeft te weten bij welke film je hebt gebleit (gebleten?) he, dat is je privacy bewaren. En voor de rest is het gewoon voor beide partijen fijner om een gezamenlijke interesse te vinden om over te praten. En soms heb je geen zin in een zware discussie en geef je al rapper toe, of zwijg je voor de lieve vrede. Of zeg je gewoon tactvol dat het nieuwe jurkje van je schoonmoeder niet echt je stijl is, maar hààr wel enig staat. Leugentje om bestwil. Beeld je eens in dat iedereen gewoon altijd zijn (eerlijke) gedacht zou zeggen! 🙂 Heel gewoon gedrag, zolang je jezelf niet verloochent. En je genoeg vrienden/familie hebt waar je wel je ei kwijtkan! 😉

  5. Ik sta er nogal voor bekend om meestal ofwel mijn gedacht te zeggen ofwel te zwijgen als ik denk dat ik de andere daarmee schade kan berokkenen. Maar mijn gedacht veranderen of ombuigen dat doe ik zelden want liegen ligt mij in feite niet, ik kan het ook niet goed, het valt keihard op als ik iets niet meen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s