958 Tita en gedichtendag 2015

Als tiener had ik een aantal pennevrienden. Met 1 daar van schreef ik brieven over heel serieuze dingen, over de dingen die ons echt raakten. En op een dag stuurde hij me dit gedicht:

Indien ik je dragen kon
over de diepe grachten van je gesukkel en je angsten heen,
dan droeg ik je
uren en dagen lang.

Indien ik de woorden kende om antwoord te geven
op je duizend vragen over leven, over jezelf, over liefhebben en
gelukkig worden, dan praatte ik met je,
uren en dagen lang.

Indien ik vrede in je hart kon planten door geduldig te
wachten en te hopen tot het zaad van vrede in je openbrak,
dan wachtte ik,
uren en dagen lang.

Indien ik genezen kon wat omgaat in je hart aan
onmacht, ontevredenheid en onverwerkt verdriet,
dan blijf ik naast je staan,
uren en dagen lang.

Maar ik ben niet groter, niet sterker dan jij
en ik weet niet alles en ik weet niet zoveel…
Ik ben maar een vriend op je weg,
al uren en dagen lang.

– MARCEL WEEMAES –

 

Ik blijf het prachtig vinden.

Advertenties

4 thoughts on “958 Tita en gedichtendag 2015

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s