1086 Tita en geloof

Laatst nam ik Lief mee naar de doop van het broertje van mijn metekind. De avond voordien hadden wij een gesprekje over geloven, dopen, je communie doen,… We komen in veel dingen overeen, maar hier hadden we toch even een andere mening.

Ikzelf ben gedoopt en heb zowel mijn 1e Communie als mijn Vormsel gedaan. Ik ben niet overdreven katholiek opgevoed, maar tot mijn 16e moest ik wel elke maand mee naar de jeugdviering hier in de kerk. Mijn ouders organiseerden dat zelfs mee. Maar ik durf wel zeggen dat ik eigenlijk nooit “geloofd” heb. En dat geloven is er met al die pedofilie-praktijken (ik vind trouwens dat priesters moeten mogen trouwen en ben er van overtuigd dat dat pedofilie in de kerk zou verminderen) en uitspraken tegen condooms niet op vermeerderd.

Lief heeft zelfs zijn Vormsel niet meer willen doen. Ook hij gelooft niet.

Ikzelf vind dopen niet nodig. Ok, ik heb mijn handtekening ook in een groot boek gezet als meter bij de doop van mijn metekind. Dat moeten zijn ouders weten. Maar ik vind het niet nodig voor mijn eigen kind. Lief vond dat dopen belangrijker, om je kind de kans te geven om later voor de kerk te trouwen als het dat wil. Maar ik ben van mening dat dat kind zich dan toch alsnog kan laten dopen voor het huwelijk.

Ik vind al helemaal niet dat mijn kind zijn/haar 1e Communie en Vormsel moet doen. Ikzelf weet dat ik mij er toen helemaal niet bewust van was en dat ik gekozen heb om dat te doen voor de cadeautjes. Dan geef ik mijn kind liever een Lentefeest met veel cadeautjes. Ik ben er dan ook eerder voorstander van dat mijn kind zedenleer volgt in plaats van godsdienst in de lagere school. In het middelbaar bestaat dan de kans natuurlijk dat het godsdienst krijgt, indien het op een katholieke school les gaat volgen. Maar dan kunnen ze dingen toch al wat beter plaatsen. En ik herinner mij dat godsdienst in het middelbaar toch al wat breder is. Ik wil trouwens ook dat mijn kind op de hoogte moet zijn van andere godsdiensten omdat het Katholicisme niet de enige godsdienst is die in België belangrijk is. Ik vind dat scholen hun leerlingen moeten informeren over het Boedhisme, de Islam, het Jodendom,… Lief vindt dat godsdienst tot onze cultuur behoort en vindt het daarom wel belangrijk dat zijn kind godsdienst volgt: puur cultureel. Want stel je voor dat je tijdens een vakantie of uitstap een kerk bezichtigt, dan kan dat kind veel rituelen niet herkennen of plaatsen. Op zich sta ik daar wel achter en ik denk ook niet dat we zelf geneigd gaan zijn om onze kinderen die dingen te leren. Dus op dat gebied zou ik wel willen toegeven: ons kind zou godsdienst mogen volgen. Maar het zou nog altijd de keuze moeten hebben om zijn/haar 1e Communie en Vormsel niet te doen. En ik vrees dat als je je kind godsdienst laat volgen, er wel verwacht wordt dat het zijn/haar Communies doet.

De volgende dag hadden we er toevallig ook nog een gesprek over met mijn ouders. Mijn vader zei toen dat ook hij niet meer voorstander is van dopen enzovoort. En dat we niet gaan weten hoe het binnen 20 jaar zal zijn wanneer onze kinderen groot zijn. Misschien laat de kerk dan wel toe dat je voor de kerk trouwt zonder dat je gedoopt bent. Dat deed Lief weer twijfelen.

Dus momenteel is Lief niet zeker of hij nog wel wilt dat ons toekomstig kind gedoopt wordt (ook al is zijn dochter wel gedoopt). Voor mij is het nog steeds geen must. Ik vind het ondertussen wel ok dat ons kind godsdienst zou volgen, maar ik ben nog steeds geen voorstander van Communies doen. Volgens mij gaan daar nog discussies over volgen. 🙂

Advertenties

8 thoughts on “1086 Tita en geloof

  1. Mijn kleinkindje in spe zal ook niet gedoopt worden. Amaury en Shannon zijn in een kerk door de priester in de echt verbonden ondanks dat Shannon niet gedoopt is. Het kan idd evolueren… Maar goed dat jullie daar toch eens over spreken.

  2. Ik weet het. Maar dat was ook een belangrijke voorwaarde eigenlijk voor onze relatie. Hij heeft al een dochter en voor hem was het dus belangrijk dat ik die zou accepteren. Ikzelf heb nog geen kinderen, maar heb er altijd gewild. Als hij voor mij koos, betekende dat dus dat er nog een kind zou komen. Wij hebben dat eigenlijk de eerste avond al op tafel gegooid.

  3. Voor mij zijn al die kerkelijke rituelen absoluut niet belangrijk. Ik ben wel blij dat ik het gedaan heb hé, want als je nu in een mis zit dan weet je tenminste wat je moet doen, wanneer rechtstaan en kan je bepaalde teksten mee prevelen (trouw, begrafenis, enfin iedereen komt wel is in een kerk). Anderzijds vind ik dat nogal hypocriet als je niet gelooft (zoals in mijn geval). Dus, moest ik ooit kinderen hebben, neen, dan worden die niet gedoopt. Dat kunnen ze op latere leeftijd nog altijd laten doen als ze dat willen, immers. En de discussie godsdienst/zedenleer, ik herinner mij precies niet veel meer van die lessen in de lagere school dus zo erg zal dat wel niet geweest zijn zeker :p

  4. Nee, die godsdienstlessen waren niet zo erg en ik zie er ook wel het nut van in. Maar als je door godsdienst te volgen verplicht bent om je communie te doen, vind ik het dan weer niet ok.

  5. Moesten wij kinderen krijgen, dan worden ze sowieso niet gedoopt. Wij zijn geen van beiden gelovig en staan absoluut niet achter het instituut kerk, dus is dopen iets dat we zelfs niet eens moeten/willen overwegen 🙂
    Ik ben wel gedoopt (mijn broer niet), maar heb op school altijd zedenleer gevolgd. Daar leer je o.a. over de verschillende godsdiensten en dat volstaat voor mij. Ik wil wel ooit eens de Bijbel, de Koran en andere geloofsboeken lezen, puur uit interesse, om te weten wat daar effectief allemaal instaat, op welke verhalen bepaalde gebruiken gebaseerd zijn e.d. Dat ik die rituelen nu niet (altijd) herken, heeft mij nooit gestoord. Er zijn zoveel dingen die een mens niet weet en die je dus niet kan plaatsen. Zowel wat geloof betreft (als een katholiek op reis een moskee binnenstapt, gaat hij waarschijnlijk ook het merendeel van de rituelen niet kunnen plaatsen) als wat andere dingen betreft (als ik een kunstmuseum binnenloop, sta ik daar ook als leek naar een schilderij te kijken en mis ik dus waarschijnlijk duizend-en-één details die iemand met een opleiding kunstgeschiedenis wél ziet).
    Daarom dus een kind laten dopen? Nope, laat het die keuze zelf maar maken: als het zich wil laten dopen, mij goed, maar ik zie niet in waarom ik het daartoe zou verplichten op een leeftijd dat het zelf niet eens weet hoe of wat en terwijl ik er zelf niet achter sta. Ik heb mij trouwens zelf laten ontdopen, juist om die reden. Ik ben enkel gedoopt omdat mijn moeder dat wilde uit traditie, niet omdat mijn ouders zo gelovig waren. Een onnozele reden wat mij betreft en dus heb ik dat ongedaan gemaakt. Ook al is dat maar een papiertje, ’t ging mij om het principe 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s