1112 Tita en noemen/heten

Mijn oog valt onmiddellijk op dt-fouten. Als ik een klein kind een werkwoord fout hoor vervoegen, heb ik de neiging om het te verbeteren. Ook al vind ik het zo schattig klinken. En ik hoor het onmiddellijk als mensen “noemen” en “heten” verwarren. Volwassenen, ja.

Lief doet dat dus ook. Al beweert hij dat hij “noemen” zegt als hij dialect praat en “heten” wanneer hij AN praat. Maar hij kent het verschil wel. En hij weet dat ik het onmiddellijk hoor en leert bij. Ondertussen verbetert hij zich zelf al nog voor ik de kans krijg er iets van te zeggen. En dan kijkt hij zo eens met een ondeugend lachje naar mij. Dan kan ik het niet laten om eens terug te lachen met een “ha”-blik. Waarop hij reageert met “Zeg”. 🙂

Maar het kan nog erger. Mijn eigen moeder zegt het ook constant verkeerd. En zij begrijpt het verschil niet. Laatst heb ik het haar voor de zoveelste keer nog maar eens uitgelegd. Maar het ging er niet in. Het is nochtans simpel: eigenlijk moet je altijd “heten” zeggen, behalve als je net een kind krijgt en het een naam geeft. Haar antwoord: “Ik vind “noemen” veel mooier klinken dan “heten”.” En toen waren we uitgepraat natuurlijk. 🙂

 

Advertenties

3 thoughts on “1112 Tita en noemen/heten

  1. ik ben helemaal geen talenknobbel maar om één of andere reden ben ik gefikseerd op noemen/heten. En het valt me echt op dat bijna iedereen dat verkeerd zegt.
    Het irritante is dat ik me dan ook niet kan inhouden en de ander direct verbeter (terwijl ik zelf zoveel taalfouten maak)

  2. Pingback: Graag gelezen « Annelyse

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s