1142 Tita en een huis vol herinneringen

Na 2 jaar is het huis van mijn Lieve Bomma en Bompa verkocht.

Deels eindelijk. Want ondertussen moest het huis en vooral de tuin nog onderhouden worden en er kwamen ook administratieve beslommeringen bij kijken. Weliswaar niet voor mij. Maar wel voor de Mams en haar zussen en broers.

Aan de andere kant wil dat zeggen dat we er vanaf januari niet meer heen kunnen. Dat we niet meer eens een wandelingetje door de tuin kunnen maken om te kijken naar de fruitbomen of onze vroegere favoriete verstopplekjes of het grasveld waar we ontelbare keren “Schipper mag ik over varen” speelden.

Het huis is al lang niet meer hetzelfde. De meubels zijn al bijna allemaal weg. De speelkamer is niet meer ons gezellige speelplekje. En vooral: de Lieve Bomma en Bompa zijn er niet meer.

Ik ga het missen daar en het gaat ongelooflijk raar doen om te weten dat daar andere mensen wonen. Ik hoop dat ze die plek net zo gaan koesteren als wij deden/doen.

Advertenties

3 thoughts on “1142 Tita en een huis vol herinneringen

  1. Jammer he, en ook jammer dat het niet in de familie kan blijven. Anderzijds, het is beter dat het huis in je herinneringen blijft zoals het was, en dat je het niet ziet als het huis van een ander gezin. Tenzij je er zelf in gaat wonen 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s