1179 Tita en haar te lezen lijst voor november

Ondertussen ben ik eindelijk door die berg bibliotheekboeken geraakt. Of eigenlijk heb ik een beetje vals gespeeld. Maar de druk is er af. Zelfs zo dat ik me niet helemaal aan mijn leeslijst van oktober heb gehouden. Maar dat mag. Ik vertel er meer over binnenkort.

Wat ik plan te lezen in november:

1) Terry Hayes: Ik ben Pelgrim
Ja, hij staat nog steeds op de to read-lijst. Maar ondertussen kan ik wel zeggen dat ik er al in begonnen ben.

2) Krista Bracke: Mijn leven op stelten
Hoewel het zou kunnen dat op het moment dat jullie dit lezen, dit boek al uit is en het dus toch nog een oktoberboek wordt. Het is een waar gebeurd verhaal van radiopresentatrice Krista Bracke. Toen ze het net uitbracht is er veel om te doen geweest in de pers en haar verhaal greep mij aan. Ik ben benieuwd naar haar boek.

3) Dirk Bracke: Het engelenhuis
Een jeugdboek uit mijn eigen kast.

4) Roald Dahl: De Reuzenperzik
Nog een jeugdboek uit mijn eigen kast.

5) Joris Verbeeck en Inge Delva: Leef nu ik er niet meer ben
Weer een waar gebeurd verhaal van Bart die overleden is aan kanker. Ook hij kwam toen hij nog ziek was af en toe in de media en ook zijn verhaal vond ik aangrijpend.

6) Haruki Murakami: De kleurloze Tsukuru Tazaki en zijn pelgrimsjaren
Een boek dat ik maanden geleden leende van een nonkel maar dat ik nog altijd niet gelezen heb door die enorme bibliotheekstapel. En ik lees graag boeken van Haruki Murakami. Ik ben dus ook heel benieuwd naar dit verhaal.

 

Ik ben ook benieuwd naar jullie leesplannen. Dus deel ze gerust in de reacties. Of heb je een goed boek gelezen? Tips blijven welkom.

Advertenties

1178 Tita en 10 activiteiten voor november

November belooft weer een gevulde maand te worden vol leuke en nuttige activiteiten:

1) Naar een muziekmiddag in de Singel gaan met Lief en zijn dochter.

2) Naar een Sint-Maartenfeest gaan op de plaatselijke kinderboerderij met Lief en zijn dochter.

3) Naar een concert gaan van Allen Toussaint met Lief.

4) Alle cd’s die ik de afgelopen maanden tweedehands heb gekocht beluisteren.

5) Een cadeautje zoeken voor mijn metekind zijn verjaardag en nieuwjaar.

6) Kerstkaartjes knutselen met de dochter van Lief.

7) Achter het stuur van de auto kruipen en rijden.

8) Mijn boekenlijst verder aanvullen.

9) Mijn 1e fotoalbum bestellen (want alle foto’s van alle vakanties zijn geselecteerd).

10) Nieuwe jeansbroeken kopen.

 

Wat zijn jullie plannen voor november?

1177 Tita en een lijstje

Sinds ik samen met Lief ben ga ik wel eens vaker naar een concert. Dat vond ik voordien al leuk om te doen, maar op mijn eentje kwam het er vaak niet van. Ben ik blij dat ik op dat gebied een maatje heb gevonden die dat ook echt graag doet. En een leuke bijkomstigheid is dat ik dankzij Lief een heleboel muziek leer kennen waar ik nog nooit van gehoord heb.

Vandaag deel ik met jullie een lijstje met namen van artiesten die ik ooit nog wel eens live zou willen zien spelen. In willekeurige volgorde.

  1. Tom Waits
  2. Elvis Costello (mei 2016 in de Roma in Antwerpen en we twijfelen om tickets te kopen omwille van de prijs)
  3. Alison Krauss (liefst met Dan Tyminski)
  4. Tori Amos
  5. Laura Pausini (nostalgie ten top!)
  6. Cristina Branco
  7. Luka Bloom

 

En stiekem nog veel meer. Hebben jullie zo’n lijstje met artiesten waar je zeker eens een concert van wil meemaken?

 

1176 Tita en 50 books: Is het korte verhaal meer of minder dan een ingekorte roman?

Tijd voor de wekelijkse 50 books-vraag:

Is het korte verhaal meer of minder dan een ingekorte roman?

Een kort verhaal is een op zichzelf staand verhaal en daarom dus niet meer of minder dan een gewone roman voor mij. Het kan perfect een mooi of boeiend verhaal zijn. Maar ik moet wel toegeven dat ik niet zo’n fan ben van korte verhalen. Ik heb iets meer tijd nodig om in een verhaal te komen. En bij een kort verhaal is het verhaal daartegen al verteld.

De afgelopen 3 jaar las ik het boek “Alle verhalen” van Roald Dahl. In stukjes en beetjes. Meestal las ik er eentje per week. Net omdat korte verhalen mij minder liggen. Ondertussen ben ik begonnen in “Misschien wisten zij alles” van Toon Tellegen. Hier probeer ik meerdere keren per week een verhaal uit te lezen. Op deze manier kan ik er wel plezier aan beleven.

Lezen jullie graag korte verhalen?

1174 Tita en haar blessings

Ook de voorbije week heb ik genoten van leuke momenten:

* Lief die een berichtje stuurde op facebook: “Ik ben al de hele avond aan het googlen naar een cadeau voor je verjaardag”. Ik verjaar pas binnen anderhalve maand. En cadeautjes krijgen vind ik het leukste wat er is. Ik ben echt heel benieuwd naar waar hij me mee zal verrassen. En ik ben ook heel blij met het feit dat Lief de nodige aandacht besteedt aan het uitkiezen van een cadeau. Alleen ben ik nu dus supernieuwsgierig!

* Het gevoel dat ik de voorbije weken veel heb bijgeleerd in de zangles.

* Een goede babbel hebben met Lief over het werk zoeken.

* Een dagje alleen thuis zijn.

* Mij op het internet geweldig amuseren met inspiratie opdoen voor een cadeautje voor mijn metekind voor zijn verjaardag in december en nieuwjaar.

* Lief die anderhalf uur vroeger voor mijn deur stond dan verwacht om aan ons lang weekend samen te beginnen.

* Samen een film kijken.

* ’s Ochtends half wakker worden doordat Lief tegen mij aan kruipt en zijn armen rond mij slaat en zo nog een uurtje samen soezen.

* Ons eerste kerstcadeau in elkaar steken en kopen: een bureaukalender voor de schoonmoeder met foto’s van haar kleindochter. Ze heeft volgens mij al minstens vijf keer een hint gegeven dat ze dat heel graag wil hebben. 🙂

* Gaan eten in het restaurant waar we de laatste keer zijn gaan eten een paar dagen voor we een koppel werden. Good memories! En lekker eten in super gezelschap!

* Samen lachen om een muziek-dvd die mijn pa aan Lief had uitgeleend. Heel knappe muziek maar oude ventjes zonder tanden die met glunderende blik zingen over een hand leggen op de linkerborst en in de rechtertepel knijpen zoals in een hazelnoot, vind ik redelijk fout.

* Een uurtje langer mogen slapen.

* Lekker naast mijn slapend Lief mijn 66e boek van 2015 uitlezen.

* Samen vakantiefoto’s kijken.

* Bijna een hele dag met ons tweetjes alleen thuis zijn.

* Les krijgen over muziekakkoorden van mijn eigen privé-leraar.

 

Hoe was jullie week?

1173 Tita en slapen

Slapen is iets waar ik altijd een haat-liefdeverhouding mee gehad heb. Vroeger had ik niet veel slaap nodig en gebruikte ik de tijd in mijn bed eigenlijk liever om te lezen. Ja, tot een kot in de nacht lezen hoorde er regelmatig bij. Op mijn 18e kreeg ik klierkoorts, gelukkig in een vrij milde vorm, en sindsdien heb ik veel meer slaap nodig: 7u en als het kan graag 8u.

Tot ik een jaar of 10 was deelde ik een kamer met mijn twee jongere zussen. Toen kreeg ik een kamer voor mezelf en sindsdien vond ik samen met iemand anders een slaapkamer delen een ramp. Behalve tijdens die logeerpartijtjes bij mijn nicht en neef die ik al van kleins af aan gewoon was. Op bosklassen in een kamer met zeven klasgenootjes of zelfs een slaapzaal slapen: verschrikkelijk. Bij een vriendin blijven slapen of een vriendin die bleef slapen: verschrikkelijk. Met het 5e middelbaar een paar dagen op retraite en dus met vier op één kamer slapen: verschrikkelijk.

Waarom ik dat zo verschrikkelijk vond? Ik vond het zo raar om iemand in dezelfde kamer te horen ademen en bewegen. Ik vond het ook niet leuk als anderen nog wilden babbelen wanneer ik wilde slapen. Ik kon niet lezen voor ik ging slapen en ook niet als ik net wakker was. En toegegeven: ik was ook wel bang dat ik ’s nachts rare dingen zou doen. Ik woel heel veel en ik droom regelmatig en durf dan zelfs roepen of gillen in mijn slaap. En ik was bang dat ik scheetjes zou laten. 😉

Toen ik voor het eerst bij Lief zou blijven slapen was ik daar ook wel zenuwachtig voor om diezelfde redenen. En het heeft ook echt wel eventjes geduurd voor ik het gewoon was en goed kon slapen naast hem. De eerste keren vond ik het echt wennen om zo dicht naast iemand te slapen en sliep ik echt heel licht en werd ik vaak wakker. Ook al vind ik het zalig om eerst nog wat in zijn armen te kruipen voor we effectief gaan slapen, tijdens het slapen zelf heb ik toch wel wat persoonlijke ruimte nodig. Maar ondertussen vind ik het echt wel fijn om ’s nachts al eens een aanraking te voelen. Ik vond het ook wennen om hem te horen snurken (door de hooikoorts) en ademen. Maar eigenlijk viel (en val) ik vlotjes in slaap. Ik was ook weer bang voor scheetjes (check ondertussen en ik kreeg gewoon een lief geruststellend tikje op mijn been) en rare geluiden, maar vanmorgen moest ik eigenlijk gewoon lachen toen hij met blinkende oogjes vroeg of ik vannacht voor de zangles aan het oefenen was. 🙂 En ik merk ook dat ik ondertussen normaal slaap als hij naast mij ligt en dat ik dus gewoon diep slaap. Ik geloof dus dat ik ondertussen aan zijn aanwezigheid gewend ben. 🙂