1167 Tita en de drukke agenda #boostyourpositivity

Omdat ik op dit moment nog geen huishouden te runnen heb, is het bij mij eventjes niet van toepassing hoe ik werk (dat ik zelfs niet heb op dit moment) en andere activiteiten combineer. Maar er is wel iets anders dat de laatste tijd door mijn hoofd spookt.

Even de situatie schetsen. Mijn Lief heeft een dochter van bijna 5 jaar. Momenteel wonen wij nog niet samen maar elk door de omstandigheden bij onze ouders. Maar ergens volgend jaar komt dat samen wonen er waarschijnlijk wel van. Zelf zijn wij best wel een beetje huismussen. We doen wel eens graag een culturele uitstap of spreken wel eens graag met vrienden af. Maar we zitten niet te springen om elk weekend vol te stoppen met afspraken. Wij willen ook gewoon graag eens thuis zijn, zonder sociale verplichtingen.

Maar Lief heeft co-ouderschap. Dus is zijn dochter week om week bij hem. En dan zijn er een heleboel mensen die haar ook graag zouden zien. Zijn ouders en zijn grootouders die nog leven. Maar we vinden ook dat ze mijn ouders ook regelmatig moet zien zodat die geen vreemden voor haar blijven. En dan zijn er nog vrienden om af en toe mee af te spreken. Of dan is er een familiefeest. Soms vraag ik mij af hoe vaak wij een echt vrije dag (en daarmee bedoel ik dus “vrij van sociale verplichtingen” want het huishouden ligt natuurlijk nooit stil) gaan hebben in het weekend, een dag voor ons gezin.

En nu heb ik het over binnen een dik jaar. Maar ook dichterbij slibt onze agenda al dicht rond de feestdagen. Om even december en januari te schetsen: de verjaardag van mijn schoonmoeder, Sinterklaas, mijn verjaardag, de verjaardag van mijn vader, kerstavond bij de schoonouders, kerstdag bij mijn familie, oudejaarsavond bij de schoonouders, ergens een dag in januari nieuwjaar vieren met mijn familie, nieuwjaar vieren met mijn petekind (gelukkig wordt zijn verjaardag gewoon met kerst met de familie gevierd), de verjaardag van de dochter van Lief, de verjaardag van de Bompa van Lief, de examens van Lief en dan nog eens bezoek van een vriend van Lief die in het buitenland woont. En dan hoop ik dat ik niets vergeten ben. Pfff. Ik word al moe als ik er nog maar alleen aan denk.

Hoe lossen jullie zo’n dingen op? Hoe vaak gaan jullie langs grootouders en overgrootouders?

Advertenties

9 thoughts on “1167 Tita en de drukke agenda #boostyourpositivity

  1. Hier is het de wet van ” het belangrijkste eerst “. Vinden we dat het lang geleden is dt we nog bij mijn moeder zijn langs geweest, dan doen we dat, als er geen andere verplichtingen zijn. Er is geen moeten, geen regelmaat. In de winter wordt er minder buitengegaan dan in de zomer. Wij willen zeker geen vaste dagen, zoals elke zaterdagvoormiddag naar de schoonouders. We springen binnen als dat ons past. En daar kan ook al eens snel twee tot drie weken tussen zitten. We leven een dag met de keer. UIteraard moet er wel een agenda bijgehouden worden voor feestjes en weekends en zo te plannen.

  2. Ik vrees dat de grootouders echt wel elk weekend dat de dochter er is (dus elke 14 dagen) verwachten dat we met hen een uitstapje of activiteit doen. Ook al zullen ze zowat de helft van die week hun kleindochter naar school moeten brengen en praktisch alle dagen haar moeten afhalen. Ik hou mijn hart al vast.

  3. Wij gingen vroeger om de twee weken naar de grootouders; dat was leuk, maar toen het later minder vaak was, was dat ook goed, hoor (zeker als ik lees dat ze haar grootouders sowieso tijdens de week voor/na school zal zien).

    Ik denk dat jullie daar vooral zelf ook wat evenwicht in zullen moeten zoeken, want door het feit dat jullie een samengesteld gezin zijn, kom je er natuurlijk niet met “maar” twee grootouderparen. En het lijkt mij wel heel druk voor de dochter als ze de ene week bij haar moeder naar diens ouders moet (en misschien ook de ouders van een nieuwe partner?) en dan de andere week zowel naar jouw als naar jouw vriend zijn ouders. In dat opzicht is af en toe eens een weekend niet langsgaan toch ook niet zo overdreven: anders hebben jullie ook totaal geen tijd meer om als gezin met drietjes een uitstap te doen.

  4. Ze gaat aan de kant van de mama niet veel naar de grootouders. Maar Lief zijn ouders gaan proberen hun kleinkind een beetje op te eisen, vrees ik. Ze is ook het enige kleinkind, want Lief is enig kind. Wij willen wel dingen met ons gezin doen, maar er wordt een beetje gemanipuleerd en zielig gedaan als we niet mee willen.

  5. Ik kan me niet herinneren hoe dikwijls wij als kind mijn grootouders zagen. Ze babysitten al eens op ons, en eenmaal we zelf mochten fietsen (zo rond 10 jaar) gingen op eigen houtje naar daar (was maar 1,5 km fietsen). Ik vind niet dat ze mogen verwachten dat je er om de 14 dagen een dag gaat doorbrengen, dat is gewoon belachelijk als ze hun kleindochter door de week al zoveel zien. Baken je grenzen zo vlug mogelijk af, of je kan niet meer terug… En dat zielig doen, hoe kinderachtig is dat eigenlijk… Dat gaat echt problemen geven eens het zover is. Ik zie dat ook gebeuren bij een vriendin van me, wiens schoonouders ongeveer vier keer per week langskomen nu ze een baby heeft, omdat haar echtgenoot het maar normaal vindt en dus geen grenzen wil stellen… Best dat je daar duidelijke afspraken over maakt, zowel onder jullie 2 als met de schoonouders, om ruzie te voorkomen.
    De feestdagen zijn hier ook een hel: kerstavond bij mijn ouders, kerstdag eerst bij zijn familie en daarna bij de mijne, 2e kerstdag bij zijn familie (incl verjaardag schoonmoeder), oudjaar met vrienden, 1 januari bij zijn familie, 6 januari zijn verjaardag, 13 januari mama verjaart, 15 januari zijn grootvader verjaart en dan hoef ik 2 maanden ff niemand meer te zien 🙂 Wij hebben in het begin ook moeten zoeken naar evenwicht tussen de families, wat het moeilijker & drukker maakt is het feit dat het lief zijn ouders gescheiden zijn en er dus twéé schoonfamilies tevreden gesteld moeten worden, maar de dagen waarop we naar wie gaan liggen nu al 7 jaar vast en zo is het prima…

  6. Ik vind elke 2 weken je grootouders zien wel erg veel hoor. Ik ben het daarmee wel eens met LJ. Ik zag mijn opa en oma’s ook bijna nooit. Ik denk dat je prio’s moet gaan stellen wat je belangrijk vindt, want elk weekend dat je samen bent op een verjaardag zitten is ook weer zo wat.

    Wij maken daarbij voor onszelf de keuze naar welke verjaardagen we wel en niet gaan. Ja dan vinden ze ons maar even niet leuk, maar ik vind ons belangrijker dan al die andere mensen.

  7. Het probleem is dat op dit moment de grootmoeder de kleindochter zo naar zich toetrekt dat de kleindochter eigenlijk niets zonder de grootmoeder wil doen. De grootmoeder nodigt zich ook constant uit voor uitstapjes. Wij willen met ons 3 naar de rommelmarkt dan gaat zij er van uit dat zij en de grootvader ook meegaan. Binnenkort is het griezelwandeling van de school en ook dan gaat ze er van uit dat zij meegaan. Als wij zeggen dat we met ons 3 willen gaan is ze verbaasd en zegt ze dingen als “wij mogen dus niet buiten komen”, maar het erge is dat ze zonder ons dus effectief niet buiten komen. Die kunnen geen dingen alleen doen. Op dit moment trekt ze zo veel naar zich toe dat ik er eigenlijk de kriebels van krijg. Lief weet dat en ook hij vindt dat er als wij samen gaan wonen grenzen moeten getrokken worden. Maar dat gaat nog niet simpel zijn, vrees ik.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s