1170 Tita en de betuttelende tante

Even een klaagpost. En eigenlijk ook een beetje een angstpost.

Ik heb een paar leuke en lieve tantes. Maar er zit er ook eentje bij waar ik het enorm moeilijk mee heb. Ze heeft een partner, maar geen kinderen en dus ook geen kleinkinderen. Maar ze ziet wel doodgraag kinderen. Toen wij klein waren heeft ze ons dus ongelooflijk verwend (logeerpartijtjes en al) en dat was heerlijk. Maar ondertussen is het uitgedraaid in zich moeien met ons leven, betuttelen, vooroordelen,…

En eigenlijk vooral in mijn geval want ik ben haar gemakkelijkste slachtoffer. Zo is ze bezorgd om mij omdat ik geen diploma heb (zou je niet aan een studie beginnen?), omdat ik geen werk heb (ja maar, je moet ook naar andere dingen zoeken (waar ik dus geen diploma voor heb en absoluut niet voor in aanmerking kom)), omdat ik nog steeds thuis woon (ik heb een huis gezien (dat veel te duur is)), om de scheiding van mijn Lief (waar ze haar mening dan over geeft), om mijn relatie met Lief in zekere zin (vooroordelen nadat ze nog geen vijf woorden met hem had gesproken),…

Nog zoiets. Als ze kleine kindjes ziet moet ze die direct vastpakken en vertroetelen. Mijn zussen hebben ondertussen allebei een kind maar die wonen nogal ver en die laten dat niet echt toe dat ze constant rond hun kinderen hangt. Mijn nicht woont ook ver, maar daar gaat ze af en toe wel eens langs. En op familiefeestjes loopt ze constant met haar kindjes rond. Het is zelfs al zo geweest dat ze met de oudste (die overigens mijn metekind is) rondliep en ik vroeg of ik hem eens mocht pakken en dat ze mij straal negeerde. Ik moet toegeven dat ik daardoor serieus op mijn tenen was getrapt.

Enerzijds erger ik mij dood aan die bemoeienissen. Anderzijds jaagt het mij angst aan. Angst voor de toekomst. Want ik ben het enige nichtje dat in de buurt zal blijven wonen. Ik kan er al bijna zeker van zijn dat ze gaat komen helpen bij onze verhuis (terwijl ik haar daar liever niet bij heb want ze is in staat om in mijn plaats mijn kasten te organiseren). Ik vermoed ook dat ze regelmatig (als in wekelijks) zal langs komen. En als wij nog een kindje krijgen, verwacht ik dat ze onze deur zal plat lopen en gewoon ons kindje uit de wieg neemt als zij er zin in heeft. Het klinkt misschien stom, maar daar boei ik mij nu al in op. Ik probeer dan ook een bepaalde afstand tot haar te bewaren, maar ze krijgt mij met haar gedrag telkens weer op mijn paard. Ik heb zelfs Lief al verteld dat hij mij moet helpen om haar op afstand te houden als wij samen wonen.

Maar eigenlijk is het momenteel dus vrij nutteloos dat ik mijn energie er door laat opvreten.

Advertenties

8 thoughts on “1170 Tita en de betuttelende tante

  1. Mja, enerzijds heeft het inderdaad geen zin om je daar nu al in op te jagen. Anderzijds: misschien moet je nu al wat proberen tegen haar in te gaan, haar duidelijk te maken dat jij jouw grenzen hebt en dat jij en niet zij bepaalt waar die grenzen liggen. Want uiteindelijk: het zal jullie huis, jullie verhuis, jullie kind zijn, niet de hare!
    Makkelijker gezegd dan gedaan natuurlijk, maar misschien dat wat assertiviteit er (hopelijk) voor kan zorgen dat ze je behandelt als de volwassene die je bent en niet als het kindje dat ze vroeger verwende (gaat soms ook op voor je ouders en dan vooral je moeder, denk ik). Al klink ik nu misschien wel heel streng, want het is niet alsof ik daar zelf niet bij sommige mensen keihard last van heb en niet verder geraak dan mij te ergeren…

  2. Ik probeer al grenzen te stellen, maar ze loopt er eigenlijk altijd weer over. En ze heeft altijd een antwoord klaar. Eigenlijk draait het dan altijd uit op een wrevelige discussie. Momenteel probeer ik zo weinig mogelijk bij haar langs te gaan. Maar ik kom wel heel goed overeen met haar partner. Dus ik ga soms langs op momenten waarop ik weet dat zij er niet is. En ik neem soms eerlijk gezegd mijn telefoon zelfs mijn telefoon niet op als ze belt.

  3. Maak je daar nu toch geen zorgen over, er kan nog veel gebeuren op korte tijd. Pas zorgen maken als er ‘echte’ problemen zijn. Gelukkig zijn met wat je nu hebt, lief, plusdochter, een dak boven je hoofd…

  4. Rolluiken naar beneden en deur op slot, dan kan ze niet binnen…
    Nee serieus, daar moet je nu nog niet aan denken. Misschien gaan jullie aan de andere kant van de provincie wonen. Misschien verhuist zij wel omdat ze de Lotto wint naar het zuiden. Er kan nog zoveel veranderen. Geniet van het leven zoals het er nu uitziet 🙂

  5. Ik weet dat het nog geen zin heeft om daar over te stressen, maar ik doe het dus toch. En wij gaan zeker in de buurt wonen omdat zijn dochter hier namelijk op school zit. En ik denk dat de kans heel klein is dat zij verhuist. Ze is te honkvast en gehecht aan de mensen rondom haar.

  6. Ik zou mij er nu nog niet druk om maken, zeker aangezien het nog niet aan de gang is Maar ik zou tegen haar zeggen wat je er van vindt. Misschien is ze helemaal niet op de hoogte hoe jij dit ervaart, en misschien is het even hard, maar ja als ze niet meer komt dan heb je ook weer een gelukje. 🙂

  7. Ze weet het ergens wel want vorige week heeft ze nog tegen mij gezegd dat ze weer iets verkeerd heeft gezegd en dat ik dan niet meer bij haar langs kom. Ze heeft dus wel door dat ze over mijn grenzen gaat.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s