1201 Tita en vermoeiende tijden

Voor het eerst begrijp ik dat mensen geen tijd hebben om een boek te lezen. Of dat ze te veel aan hun hoofd hebben om een boek te lezen. Ik ben al dik 2 weken bezig in hetzelfde boek en ik zit nog niet eens aan de honderd pagina’s.

Allereerst is er de (nog redelijk nieuwe) job. Het is serieus wennen om ’s morgens voor 7u op te staan (ik ben echt geen ochtendmens) en dan 8u intensief fysiek te werken. ’s Avonds ben ik echt moe. En ik heb het gevoel dat ik nog eventjes tijd nodig heb om daar aan te wennen.

Dan is er nog mijn to do-lijst. Vermits ik nu overdag geen tijd meer heb voor klusjes en taken moet ik die ’s avonds doen. Eigenlijk net op dat moment waarop ik zo moe ben. Maar toch probeer ik ze telkens grotendeels af te werken want anders wordt de achterstand onoverzienbaar.

Uiteraard wil ik ook Lief regelmatig horen. ’s Avonds hebben we dan ook onze vaste afspraak op facebook. Maar dingen echt bespreken lukt dan toch niet. Meestal is het een mini-verslagje van onze dag en wat concrete dingen afspreken voor de komende dagen.

En dan is er ook nog het feit dat onze samenwoonplannen concreter beginnen te worden. Het plan is om zijn ex uit te kopen en in dat huis te gaan wonen. Momenteel doen we dus onze toer langs de banken. Maar er moet ook nagedacht worden over andere praktische zaken. Eigenlijk hebben we momenteel heel veel te bespreken en daar te weinig tijd voor. Lief zei het nog deze week: “Bij momenten zijn we precies eerder zakenpartners, we hebben dringend nood aan wat gewone koppel-tijd”. Doordat we te weinig kans hebben om die dingen te bespreken zit mijn hoofd echt vol met dingen waar ik het over wil hebben. En dus slaap ik slecht.

En dan zwijg ik nog over het feit dat we binnen 4 weken een weekendje naar Rotterdam gaan en we daar nog niks, nada, voor gedaan hebben om dat voor te bereiden.

Het zijn even vermoeiende tijden. Maar ik hoop dat er gauw wat dingen concreet zijn.

Advertenties

5 thoughts on “1201 Tita en vermoeiende tijden

  1. Veel succes de komende weken! Leuk dat de samenwoonplannen zo concreet worden; wel jammer (maar ergens natuurlijk ook wel logisch) dat dat zoveel stress met zich meebrengt.
    En wat Rotterdam betreft: misschien gewoon niet teveel voorbereiden en het een beetje op jullie af laten komen? ’t Is nu ook weer niet zo ver weg dat als jullie iets niet zouden bezoeken, dat voor eeuwig en altijd een gemiste kans is he 🙂

  2. Ik moet eerlijk bekennen dat het een opluchting is, eens dit te lezen. Soms begrijp ik gewoon niet hoe anderen het doen. Ik sta op rond 7uur, vertrek rond 8u naar mijn werk – half 9 tot 17u of 17u30 daar aanwezig. Rond 17u30/18u thuis, wat kleine zaken in huishouden doen. Voordat je het weet is het 9 uur s avonds. Soms zo moeilijk om dan nog te lezen zonder te knikkebollen.. tv kijken gaat dan wel weer…

    • Ik deel je mening Kaardawn. Ik vraag me dat soms ook af hoe anderen het doen.
      Een mogelijke toekomstige werkgever zou willen dat ik om 07u00 ’s morgen begin, ik zou dan om 5u15 moeten vertrekken om tegen 6u30 (als’t meezit met de files) daar te arriveren… Ik vraag me altijd af hoe anderen dat doen…

  3. En dan is daar nog geeneens een huishouden bij… Pffff het is hard werken denk ik poetsvrouw, fysiek vooral, ik kan me voorstellen dat je dan heel moe bent. Maar wat fijn om te lezen dat de samenwoonplannen concreet worden!
    En wat de voorbereiding voor R’dam betreft: dat hoeft echt niet zo geregeld te zijn hoor. In het hotel vraag je een kaartje en dan ga je gewoon wat ronddwalen, dan kom je vanzelf de leukste plekjes tegen 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s