1206 Tita en de pauzeknop

Ja, ik druk de pauzeknop in op mijn blog.

Een fysiek zware job, een relatie en een verhuis op de planning maken dat ik heel weinig tijd heb om ook nog te bloggen. Ik ging al van dagelijks bloggen naar 3 keer per week. Maar zelfs dat blijkt niet haalbaar te zijn. Eerst voelde ik mij daar schuldig om. Bloggen ging voelen als een verplichting tegenover mijn lezers. En dat is foute boel.

Mijn laatste post dateert van 3 weken geleden. En ik moet zeggen dat ik het niet gemist heb. Oorspronkelijk ontstond mijn blog voor een heel groot deel uit de nood om dingen te ventileren. Maar ondertussen ventileer ik bij mijn Lief en is de behoefte om er ook nog eens over te bloggen verdwenen.

Buiten tijdsgebrek is er nog een reden om de pauzeknop in te drukken. Toen ik Lief vertelde over mijn blog vroeg hij mij om niet te persoonlijk te worden over “ons”. Iets waar ik volledig achter sta. Maar persoonlijk is net hoe ik blog. Ik heb geprobeerd om het op dat gebied oppervlakkig te houden, maar ik merk gewoon dat dat mij niet lukt. En ik vind dat niet eerlijk tegenover Lief.

Ik spreek heel bewust over de pauzeknop. Misschien krijg ik binnen een paar weken of maanden weer goesting en tijd om te bloggen. Ik sluit dat niet uit. Dit blog wordt voorlopig dan ook niet verwijderd. En ik blijf blogs lezen en reageren. Hoewel ik toch ook nog eens in mijn feedly moet gaan snoeien.

Dus voorlopig blijft het hier stil, maar zien jullie mij wel op andere plekken verschijnen. Tot ziens, horens,…!

Advertenties

1200 Tita en haar blessings

De laatste wekelijkse blessings van dit jaar.

 

* Horen dat de ex het ok vindt dat wij waarschijnlijk haar zullen uitkopen. Maar we juichen pas wanneer alles ondertekend is binnen een paar maanden.

* De plusdochter die zo blij was met haar kerstcadeautjes.

* Zelf een boekenbon cadeau krijgen.

* Mijn schoonmoeder die compleet verbaasd was dat ze toch die kalender met foto’s van haar kleinkind kreeg. Ze had zelfs al zelf een gewone kalender gekocht.

* Ook mijn schoonvader was supercontent met zijn cadeau en liet dat duidelijk merken.

* De plusdochter die zich voorbeeldig gedroeg op het kerstfeest van mijn familie. Het was de eerste keer dat ze hen zag en ze heeft een hele positievie entrée gemaakt.

* Mijn metekindje eindelijk nog eens zien. Hij is zo guitig. Gelukkig ligt er al weer een afspraak vast voor volgend weekend voor zijn nieuwjaarscadeautjes.

* Ik heb ook lekker lang kunnen spelen en knuffelen met het babybroertje van mijn metekind.

* Meestal ben ik de laatste met wie Lief zijn dochter wil spelen (buiten als het op kietelen aan komt), maar op het kerstfeest bij mijn familie wou ze de hele tijd dat enkel ik met haar kleurde. Ze kwam me zelfs een tikkeltje jaloers weghalen bij mijn metekindje.

* En de volgende dag klom ze plotseling op mijn schoot om zo samen met mij aan tafel te kleuren in haar kleurboek.

* De dag daarna wou ze zelfs dat ik naast haar aan tafel zat in plaats van haar papa tijdens het eten. Dat was nog nooit gebeurd! Volgens mij heb ik serieus gescoord dit weekend. 🙂

 

Het weekend liep weliswaar een klein beetje met een sisser af, maar ik onthou toch vooral de positieve dingen van de voorbije week.

1176 Tita en 50 books: Is het korte verhaal meer of minder dan een ingekorte roman?

Tijd voor de wekelijkse 50 books-vraag:

Is het korte verhaal meer of minder dan een ingekorte roman?

Een kort verhaal is een op zichzelf staand verhaal en daarom dus niet meer of minder dan een gewone roman voor mij. Het kan perfect een mooi of boeiend verhaal zijn. Maar ik moet wel toegeven dat ik niet zo’n fan ben van korte verhalen. Ik heb iets meer tijd nodig om in een verhaal te komen. En bij een kort verhaal is het verhaal daartegen al verteld.

De afgelopen 3 jaar las ik het boek “Alle verhalen” van Roald Dahl. In stukjes en beetjes. Meestal las ik er eentje per week. Net omdat korte verhalen mij minder liggen. Ondertussen ben ik begonnen in “Misschien wisten zij alles” van Toon Tellegen. Hier probeer ik meerdere keren per week een verhaal uit te lezen. Op deze manier kan ik er wel plezier aan beleven.

Lezen jullie graag korte verhalen?

1041 Tita en 50 books: Welke boeken lees je stiekem omdat je je er eigenlijk voor schaamt?

Tijd voor de wekelijkse boekenvraag.

Welke boeken lees je stiekem omdat je je er eigenlijk voor schaamt?

Het gebeurt eigenlijk zelden dat ik me voor een boek schaam. Ik vind dat je gewoon alles mag lezen waar je zin in hebt, zolang je er maar plezier aan beleeft. Dus heb je zin in een stationsromannetje of een leuk roddelblaadje? Vooral doen!

Maar ik moet toegeven dat ik het eerste boek van “50 shades” las in Stockholm, doodleuk op een bankje in de waan dat ze daar die kaft wel niet zouden kennen. Tot ik het boek daar in een boekhandel zag liggen. 🙂

En ik moet toegeven dat ik nooit aan mijn ouders heb verteld dat ik dat gelezen heb, want mijn ouders zouden daar nogal op neerkijken. Ze kijken sowieso een beetje neer op lichte literatuur.

1030 Tita en haar blessings

Tijd voor de blessings van de voorbije week.

* Een zangles hebben rond inleving. Mijn song gaat over eindelijk de grote liefde vinden. Nogal herkenbaar op het moment. Qua inleving moest ik dan ook mij proberen voorstellen dat ik diep in de ogen van Lief keek. Volgens de leraar heb ik dat nummer nog nooit zo goed gezongen.

* Prachtige seringen en meiklokjes in huis hebben uit de tuin van de Lieve Bomma en Bompa. Die geur is echt zalig!

* Met Lief de tuin van de Lieve Bomma en Bompa bezoeken, een wandeling maken, lekker gaan eten, samen slapen, nog een wandeling maken, veel praten, elkaar plagen,… Kortom: dik 24u us-time.