971 Tita en grappige babysitmomenten

Laatst schreef ik hier een post over babysitten, naar aanleiding van deze post van deze sterke madame. Maar er zat nog een beetje inspiratie in mijn hoofd. Tijdens het babysitten maak je namelijk zo af en toe wel eens iets mee. Meestal hilarische dingen overigens. Dus deel ik vandaag met jullie mijn best bewaarde babysitherinneringen.

1) De 1e keer babysitten op mijn eigen nichtje en neefje
Ik was 16 en ik ging voor de 2e keer babysitten. Mijn tante en nonkel hebben een winkel en hadden die dag overdag een babysit nodig van ’s ochtends tot ’s avonds. Mijn nichtje en neefje (toen 7 en 4 jaar oud) waren gewoon dat ik met hen speelde bij de grootouders, niet dat ik de baas over hen mocht zijn. Ik arriveerde ’s ochtends en samen gingen we de ontbijttafel dekken. Mijn neefje besloot plots de hele koelkast uit te laten om zich eens eventjes van zijn interessantste kant te laten zien. Toen hij daar niet onmiddellijk mee stopte op mijn vraag, pakte ik hem op, droeg hem naar de andere kant van de kamer en zette hem daar in de hoek. Hij schrok zich rot en huilde tranen met tuiten. Het nichtje had ondertussen de telefoon gepakt en naar haar mama gebeld om te zeggen dat haar broer stout was. Tante zei dat de papa wel eens naar boven zou komen. Nu is mijn nonkel heel streng en wist ik dat dat manneke een pak voor zijn broek zou krijgen. Vermits ik hem zelf al gestraft had ben ik dan beneden maar gaan zeggen dat ik het al had opgelost en dat het nichtje te snel had gebeld. Mijn neefje is de rest van de dag een mak lammeke geweest. Zijn grote nicht maakte blijkbaar indruk. 😉

2) me laten buitensluiten
Ooit ging ik een periode babysitten bij een Chileens gezin. De papa kon engels, de mama enkel spaans, de kinderen een beetje engels. Op een middag was ik met de kindjes buiten aan het spelen. Op een gegeven moment loopt 1 van de kindjes (4 jaar) lachend naar binnen en gooit voor mijn neus de achterdeur toe en draait snel de sleutel om. Ik wist dat dat een moeilijk slot was, zelfs voor een volwassene. Ik besefte dan ook onmiddellijk dat die kleine de deur niet meer zou kunnen openen. Ik probeerde hem dan maar uit te leggen dat hij de voordeur moest gaan opendoen (gelukkig was het huis een open bebouwing), maar dat begreep hij met zijn gebrekkig engels niet en hij raakte een beetje in paniek. Uiteindelijk ben ik zelf rond het huis naar de voordeur gelopen en gaan aanbellen. Ik wist dat er ook een sleutel op die deur zat en dat hij die wel zou kunnen open krijgen. Achteraf vertelde de papa mij dat zoonlief zich ook al eens een keertje lachend had opgesloten in de badkamer. Hij had blijkbaar zijn lesje nog niet geleerd.

3) in het zwembad vallen met je kleren aan
Toen ik een jaar of 19 of misschien 20 was moest ik overdag gaan babysitten midden in de zomer. Het was een hele warme dag, maar ik zwem nooit. Mijn babysitkids zaten wel in het zwembad. Op een gegeven moment wou de dochter des huizes van op de kant op een luchtmatras die in het zwembad dreef springen. Maar die luchtmatras was wat afgedreven en ze vroeg of ik hem wat dichter naar de kant wou trekken. Ik ging dus op het trapje staan en hield met 1 hand het trapje en mijn rok vast en met de andere reikte ik naar de luchtmatras. Twee tellen later lag ik met kleren en al in het water: uitgegleden op het trapje. Ik heb toen maar mijn kleren uitgetrokken en te drogen gehangen op de haag en in mijn ondergoed (dat gerust kon doorgaan voor een bikini) met de kinderen in het water gespeeld. Zowat een uur voor ik de mama weer thuis verwachtte heb ik mij in het gras te drogen gelegd. En toen de mama arriveerde was ik weer aangekleed. Ik heb het haar wel verteld en ze moest er hartelijk om lachen.

4) kaka in bed
Zowat mijn meest hilarische babysitverhaal ever. Ik paste op 2 zusjes van 6 en 4 en ging ze in hun bed stoppen. Eerst stopte ik de jongste in terwijl de oudste haar tanden al ging poetsen. Plots hoor ik de oudste gillen en in tranen uitbarsten. Dus ik spurt haar kamer in. Bleek dat hun hondje (een jack russell) kaka had gedaan op haar donsdeken. Ze was helemaal over haar toeren, maar ikzelf vond het eigenlijk best grappig. Uiteindelijk heb ik het schepje om kaka uit de tuin te ruimen van op het dak van de garage gehaald, de kaka in een zakje geschept, het donsdeken in het waskot gedropt en het donsdeken van het bed van de ouders gehaald en op het kind haar bed gelegd.

 

Hebben jullie zulke verhalen? Van in de periode waarin jullie zelf babysitten? Of dingen die jullie zelf hebben meegemaakt met jullie kinderen? Ik lees het graag.

Advertenties

963 Tita en babysitten

Vorige week schreef Prinses op de kikkererwt een post over haar heldinnen die regelmatig op haar zoontjes passen. Een post over het positieve en negatieve van babysits. Haar post gaf mij de inspiratie om eens iets te schrijven vanuit het standpunt van de babysit. Hoewel ik mezelf niet echt als een heldin zie. 😉 Omdat ik er heel wat over te vertellen heb, ga ik het opdelen in 2 posts. Vandaag krijgen jullie een post met de leuke en minder leuke dingen aan het babysitten. Binnen een paar dagen of volgende week volgt nog een post met een paar leuke/minder leuke dingen die ik tijdens mijn jaren babysitervaring heb meegemaakt: anekdotes dus.

Hoe ik aan mijn babysitadressen kwam.
Ik begon ooit op mijn 16e te babysitten via de oppasdienst van de gezinsbond. Maar ik babysitte al gauw ook op mijn veel jongere nichtje en neefje. Via een vriendin kwam ik bij een babysitgezin van haar terecht als reserve-babysit. En verder ben ik heel veel bij mensen terecht gekomen via mond-op-mond-reclame: ik ging al ergens babysitten en die mensen gaven mijn naam door aan vrienden/familie. Soms leerde ik mensen ook op een andere manier kennen (via mijn werk bijvoorbeeld) en werd dan hun babysit. En ook bij mijn buren heb ik veel gebabysit. Ik heb ook altijd veel gebabysit: vaak 4 tot 5 keer per week. En zowel ’s avonds als overdag en soms zelfs met een overnachting. Ik babysitte overigens evengoed op baby’s van 2 maanden oud als peuters, kleuters, basisschoolkids en zelfs jonge pubers. En ik pas het liefst op kleine kindjes (tot en met de kleuterschool) omdat je daar veel moet mee bezig zijn. Ik ben niet zo’n babysit die op de zetel gaat zitten wachten tot de kids naar bed moeten.

Mijn babysit-taken:
Pampers verversen, kindjes eten geven, badjes geven, verhaaltjes voorlezen, entertainen, pijntjes verhelpen, troosten,… En dan ben ik waarschijnlijk nog heel wat vergeten.

Dingen die maken dat ik ergens graag ga babysitten:
– leuke kindjes (het belangrijkste uiteraard)
– ouders die zich aan de afspraken houden (Niet als je om 2u thuis ging zijn om half 3 bellen om te vragen of je wat later naar huis mag komen. Hoe kan ik dan in godsnaam “nee” zeggen? Dat getuigt van weinig respect. Een kwartiertje te laat daarentegen kan uiteraard iedereen overkomen.)
– ouders die mijn gezag niet ondermijnen net zoals ik niet het hunne ondermijn (Een kind dat aan papa vraagt of het op de computer mag en de papa die dan zegt dat het kind het aan mij moet vragen is een zaligheid. Ik zal dan zelf altijd reageren met “Als het van papa mag, mag het van mij ook”.)
– een beetje vrijheid: Ik zit niet graag opgesloten in huis en trek al eens graag naar de speeltuin of het park, maak een fietstochtje of wandelingetje of neem de kindjes mee naar de winkel, de kinderboerderij of de dierentuin.
– dat de ouders geen TE hoge eisen stellen: Ik vind het niet meer dan normaal om flexibel te zijn en de boel netjes achter te laten achteraf, maar ik ben de babysit en niet de poetsvrouw.

Eerste kennismaking:
Kindjes moeten altijd even wennen aan een nieuwe babysit. Ik heb al vaak gemerkt dat recht op een kind af stappen niet de goede manier is om kennis te maken. Meestal laat ik de kinderen naar mij komen door interesse te tonen in hun speelgoed. Dan beginnen ze daar spontaan over te vertellen. En als de kindjes wenen wanneer de ouders vertrekken is er maar 1 tip: mama’s en papa’s ga zo snel mogelijk weg! Beter de korte pijn. En ik zweer dat het verdriet meestal binnen de 5 minuten al over is. Er bestaat namelijk zoiets als afleidingsmanoeuvres: “kijk, een vogeltje”, “gaan we een toren bouwen”,… En anders heb ik altijd wel iets bij: een boekje of een gezelschapsspelletje want spulletjes van iemand anders zijn altijd interessanter. Kindjes moeten overigens ook ALTIJD weten dat ik kom. Ooit heb ik gehad dat het kindje van niets wist, uit bed kwam, in paniek raakte, begon te huilen, zich niet wou laten troosten en zichzelf dan maar weer in slaap huilde. Mijn hart lag in duizend stukskes op de grond.

Entertainment:
Als puber vond ik dat ik constant die kindjes moest bezig houden en entertainen. Een babysit is er immers voor de kindjes en die genieten zo van die aandacht. Maar als je uren aan een stuk moet babysitten is dat heel vermoeiend. Vooral met kleine kindjes. Bovendien moet je af en toe ook eten maken, een kindje troosten, een pamper verversen,… De kindjes moeten zich dus af en toe ook op hun eentje kunnen bezig houden. Als ik overdag moet babysitten, bedenk ik vooraf soms een eenvoudig knutselwerkje dat liefst van al niet te veel rommel maakt en niet te veel tijd en geduld vraagt. En ik ga al eens een wandelingetje of zo maken: ik vind het belangrijk om even buiten te komen en een luchtje te happen. Verder speel ik uiteraard wel met hen en lees ik verhaaltjes voor, maar af en toe zet ik ook gewoon een half uurtje de tv op of spoor ik hen aan om zelf iets te spelen.

Flexibiliteit:
Ouders verwachten flexibiliteit van hun babysit. En dat begrijp ik. Ik probeer daar dan ook aan te voldoen. Ouders mogen mij eender wanneer bellen. Binnen 10 minuten een babysit nodig? Als ik vrij ben vind ik dat geen probleem en pas ik mij aan. Plots een kindje extra omdat iemand in de familie ook een babysit nodig had? Een kindje extra maakt mij niet uit. Ik heb zo eens met 6 kindjes (waarvan 3 extra) gezeten tussen 3 en 7 jaar en ik heb die allemaal op 1 uur tijd laten opruimen en in bed gekregen. Dikke ambiance! De boel opgeruimd hebben tegen dat de ouders thuis zijn lukt niet altijd als je met een drukke bende zit, maar als de kindjes in bed liggen probeer ik dat toch altijd wel te doen. Ik laad alleen geen vaatwasmachines in. Iedereen doet dat namelijk op zijn eigen manier heb ik gemerkt. Ik verzamel dus alles zo dicht mogelijk bij de machine en maak geordende stapeltjes. Ik heb ook zelden wisselgeld op zak. Ik ben namelijk geen wandelende bankautomaat. Maar ik vind het geen probleem om bijvoorbeeld pas bij de volgende babysitsessie voor de 2 sessies betaald te worden. Van mijn vaste babysitadressen weet ik dat dat wel in orde komt en dat als ze het vergeten ik het gewoon mag vragen.

Streng zijn?
Ik denk dat ik geen overdreven strenge babysit ben. En ook niet altijd even consequent. Elk kind is immers anders en vraagt een andere aanpak. Voor mij primeert veiligheid. Daar ben ik heel streng op. Maar verder wil ik vooral dat de kindjes zich goed voelen. En als de ouders een avondje uit gaan vind ik dat het voor de kindjes ook plezant moet zijn. Dan liggen ze wel eens een kwartiertje later in hun bed zodat ze dat ene tv-programma nog kunnen uitzien of dan lees ik wel eens een extra verhaaltje voor. Of dan dansen we op luide (aangepast aan kinderoortjes natuurlijk) muziek door de woonkamer. O ja, ik ben wel streng op gebied van beleefdheid. Dat draag ik ook hoog in het vaandel.

Verandert dit jullie kijk op de babysits? Binnenkort krijgen jullie nog een post met anekdotes.