1185 Tita en haar lichaam #boostyourpositivity

Ik loop een beetje achterop wat de #boostyourpositivity-posten betreft. Maar chic volk komt altijd te laat. 😉

The body
Eigenlijk voel ik mij de laatste maanden wel goed in mijn vel. Ondanks het feit dat er een paar kilo’s bij zijn gekomen. Ik heb een Lief die verliefd is geworden op mij met mijn rondingen en al, met mijn meer dan 20 kg te veel. Dat betekende eigenlijk wel een boost voor mijn zelfvertrouwen.

Aan de andere kant beland ik de laatste tijd vaak op webshops en zie ik daar heel veel mooie kleren, maar meestal 1 à 2 maten te klein voor mij. Ik weet niet wat dat is met mode voor grote maten, maar blijkbaar willen die fabrikanten vooral dat je er als een walvis of nijlpaard bij loopt. Echt, moest ik talent hebben voor mode dan ontwierp ik meteen een toffe modelijn voor jonge mensen met een paar maatjes meer. Met vrolijke kleurtjes en getailleerd.

Toegegeven, die overtollige kilo’s zijn eigenlijk ook niet gezond. Ik heb al vaak geprobeerd om daar iets aan te doen, maar ik slaag er nooit in. Doorzetten op dat gebied is niet mijn sterkste kant. Een dieet hou ik meestal hoogstens 14 dagen vol. En ook: een dieet is meestal extreem terwijl ik meer van mening ben dat je beter je levenswijze of manier van eten wijzigt. De 5/2-regel (2 dagen per week streng op je eten letten, de andere dagen normaal eten) blijk ik ook niet vol te houden.

Het enige wat ik momenteel echt veranderd heb (sinds 3 weken) is dat ik appels ben gaan eten. Niet dat ik niet meer snoep en geen vreetaanvallen meer heb. Maar ik eet wel elke dag minstens 1 appel. Vaak zelfs 2 en soms zelfs 3. En ik vind ze echt lekker! Tot hier toe heeft het me helaas nog geen grammetje opgeleverd.

Soms maak ik me wel echt zorgen over mijn lichaam. Ik wil bijvoorbeeld heel graag binnen een paar jaar een kindje. Maar als ik rondkijk naar zwangerschapskleding dan vind ik weinig moois. En borstvoedingsbh’s heb ik nog nooit in mijn maat gevonden. Andere vrouwen willen op dat gebied graag een maatje meer, maar ik zou met een paar maatjes minder niet inzitten.

Waar ik overigens wel blij mee ben zijn mijn haar, ogen, mond, oren, handen en taille.

 

Smeren en schilderen
Ik ben te lui om mij elke dag in te smeren met crèmekes en mij volledig tot in de puntjes op te maken. Soms heb ik een periode dat ik wel regelmatig smeer. Maar ik moet toegeven dat ik vaker zonder dagcrème als met de deur uit ga/rondloop.

Op dagen waarop ik niet de deur uitga, ben ik vaak ook niet geschminkt. Niets. Compleet naakt. Moet ik wel de deur uit dan ga ik voor een lijntje onder mijn ogen en wat mascara en ik ben klaar. Soms, als ik er wat meer moeite voor wil doen, breng ik ook een dun lijntje eyeliner boven mijn oog aan. Maar eigenlijk blijft het altijd heel naturel.

Vroeger gebruikte ik ook wel eens oogschaduw bij gelegenheden. Maar ik gebruikte altijd maar 1 kleur en heb geen idee hoe je dat best aanbrengt. Dus ik ben er dan maar mee gestopt. Ik heb ook een knalrode lippengloss liggen, maar durf hem gewoonweg niet dragen omdat ik bang ben dat het TE is.

Nagels lakken doe ik dan weer wel. Liefst van al in vrolijke kleurtjes. Sober past nu eenmaal niet bij mij.

 

Bewegen
Sporten is nooit mijn ding geweest en ik vind het ook heel tijdrovend. Een paar jaar geleden ben ik toch eens met start to run gestart. En ik heb dat meer dan 3 maanden vol gehouden. Ik had er zelfs plezier in. Tot een auto mij aanreed en ik wegens verstuikte enkel 6 weken moest rusten. Ik ben nog steeds aan die rust bezig, want ik ben nooit meer herbegonnen. En op dit moment heb ik de hoop om er weer aan te beginnen een beetje opgegeven.

 

Dus ben ik tevreden met mezelf? Nee, verre van. Maar helemaal ongelukkig met mezelf ben ik nu ook weer niet. In het kopke zit alles goed.

1167 Tita en de drukke agenda #boostyourpositivity

Omdat ik op dit moment nog geen huishouden te runnen heb, is het bij mij eventjes niet van toepassing hoe ik werk (dat ik zelfs niet heb op dit moment) en andere activiteiten combineer. Maar er is wel iets anders dat de laatste tijd door mijn hoofd spookt.

Even de situatie schetsen. Mijn Lief heeft een dochter van bijna 5 jaar. Momenteel wonen wij nog niet samen maar elk door de omstandigheden bij onze ouders. Maar ergens volgend jaar komt dat samen wonen er waarschijnlijk wel van. Zelf zijn wij best wel een beetje huismussen. We doen wel eens graag een culturele uitstap of spreken wel eens graag met vrienden af. Maar we zitten niet te springen om elk weekend vol te stoppen met afspraken. Wij willen ook gewoon graag eens thuis zijn, zonder sociale verplichtingen.

Maar Lief heeft co-ouderschap. Dus is zijn dochter week om week bij hem. En dan zijn er een heleboel mensen die haar ook graag zouden zien. Zijn ouders en zijn grootouders die nog leven. Maar we vinden ook dat ze mijn ouders ook regelmatig moet zien zodat die geen vreemden voor haar blijven. En dan zijn er nog vrienden om af en toe mee af te spreken. Of dan is er een familiefeest. Soms vraag ik mij af hoe vaak wij een echt vrije dag (en daarmee bedoel ik dus “vrij van sociale verplichtingen” want het huishouden ligt natuurlijk nooit stil) gaan hebben in het weekend, een dag voor ons gezin.

En nu heb ik het over binnen een dik jaar. Maar ook dichterbij slibt onze agenda al dicht rond de feestdagen. Om even december en januari te schetsen: de verjaardag van mijn schoonmoeder, Sinterklaas, mijn verjaardag, de verjaardag van mijn vader, kerstavond bij de schoonouders, kerstdag bij mijn familie, oudejaarsavond bij de schoonouders, ergens een dag in januari nieuwjaar vieren met mijn familie, nieuwjaar vieren met mijn petekind (gelukkig wordt zijn verjaardag gewoon met kerst met de familie gevierd), de verjaardag van de dochter van Lief, de verjaardag van de Bompa van Lief, de examens van Lief en dan nog eens bezoek van een vriend van Lief die in het buitenland woont. En dan hoop ik dat ik niets vergeten ben. Pfff. Ik word al moe als ik er nog maar alleen aan denk.

Hoe lossen jullie zo’n dingen op? Hoe vaak gaan jullie langs grootouders en overgrootouders?

1162 Tita en haar ochtendrituelen #boostyourpositivity

Ik loop een beetje achter met het plannen van mijn blogposten. Vandaar dat jullie vandaag pas mijn post over ochtendrituelen te lezen krijgen.

Zoals ik al vaker heb verteld, ben ik geen georganiseerd iemand. Mijn ochtenden verlopen dus ook zo. En doordat ik op dit moment niet werk doet dat er ook allemaal niet zo toe. Maar als ik ooit samen woon en dan ook nog eens een kind in huis heb, gaat daar echt verandering in moeten komen.

Op dit moment zien mijn ochtenden er zo uit:

7u45 Mijn wekker loopt af. Ja, ik weet dat het een schandalig uur is en het wordt nog schandaliger. Maar ik kruip dus te laat in mijn bed. Ik ben overigens ook niet goed in gelijk opstaan. Ik heb daar tijd voor nodig. Maar ik probeer het tegenwoordig wel al een beetje nuttig aan te pakken. Sinds ik weer actief bezig ben met mijn tijdschriftenproject lees ik elke dag 2 artikels en dat doe ik dus om 7u45.

8u30 Het uur waarop ik écht opsta. Ik doe een kattenwasje en kleed mij aan. Mijn kleren kies ik op dat moment trouwens ook uit.

8u45 Tijd voor het ontbijt. Dat klaar staat. Ja, “hotel mama”. Of het staat toch deels klaar. Meestal eet ik een boterham met choco en hagelslag of speculoospasta. Daarna eet ik soms nog een stuk fruit. Maar er zijn dagen dat ik toch meer zin heb in yoghurt met muesli en een stuk fruit. Dat bereid ik uiteraard zelf. Na mijn ontbijt ruim ik de tafel af.

9u Ik trek mijn sokken aan (om de één of andere reden doe ik dat altijd pas na het ontbijt of draag ik zelfs een hele dag geen kousen als ik niet buiten de deur moet) en poets mijn tanden. En daarna verzorg ik mijn gezicht en breng ik wat basic make-up op. Vaak doe ik ook dan mijn oorbellen in.

En dan kan mijn dag starten.

 

 

 

972 Tita en destress #boostyourpositivity

Af en toe ben ik een echt stresskonijn. Zenuwachtig zijn om iets te doen. Vrezen iets niet op tijd klaar te hebben. Of vaak ook gewoon te veel gezaag aan mijn hoofd. Jullie kennen het wel.

Gelukkig zijn er zo een aantal dingen die mij helpen ontspannen. Ik deel graag met jullie mijn lijstje, maar ik beloof niet dat het voor jullie ook werkt.

1) kussen en knuffelen met mijn lief
Op dit moment is dat echt DE topper. Als hij door mijn haar streelt of mij eens goed vastpakt en ik mag gewoon tegen hem aan kruipen dan ontspan ik echt.

2) muziek opzetten en dansen en meekwelen
Dan is de grootste stress er wel af. Daarom zijn de dingen waar ik mee zit niet verdwenen, maar vaak ben ik dan wel wat gekalmeerd en kan ik de dingen anders bekijken.

3) joggen
Ik doe het veel te weinig, maar eigenlijk ontspant mij dat omdat ik er zo moe van word en ik er tegelijk ook zo veel energie van krijg.

4) knuffelen met de kat
Buiten in het zonneke gaan zitten in een strandstoel, met eventueel jas en dekentje, en de kat op schoot.

5) een boek lezen
Eventjes in een andere wereld vertoeven. Daarna bekijk ik de dingen vaak ook anders.

6) uitwaaien
Eventjes de deur achter mij dicht trekken, naar buiten gaan en een wandelingetje maken.

7) de slappe lach krijgen of eens goed wenen
Dat doet zo’n deugd en dan is alles er eens uit.

 

Wat zijn jullie ontstressmethodes? Ik lees ze graag. Misschien doe ik nog ideetjes op.

970 Tita en lifehacks #boostyourpositivity

Ik heb geen gezin. Ik woon zelfs nog bij mijn ouders. En ik ben een chaoot. Lifehacks? Hmmm, ik neem mij al eeuwen voor om er mijzelf een aantal aan te leren. Want ja, ik ben mij er van bewust dat ik niet efficiënt leef en vooral werk. En ik voel dat ik nood heb aan structuur. En ik weet vooral dat dankzij kleine trucjes ik mijn werk of klusjes of hoe je het ook wil noemen sneller gedaan zou hebben en dat ik dan meer tijd voor mezelf en leuke dingen over zou houden. De afgelopen dagen deed ik dankzij #boostyourpositivity al een heleboel ideeën op. Ideeën die ik op een dag zeker in gebruik ga nemen. Zeker nu er plots iemand is opgedoken die wel heel graag diep in mijn ogen wil kijken en mij doet dromen van een gezamenlijk stekje en een gezinnetje.

Toch zijn er gelukkig een paar dingen die wel werken. Als ik ze toepas.

1)  mijn geheugen
Ik heb daar chance mee. Ik vul niet consequent mijn agenda in, maar ik vergeet hoogst uitzonderlijk een afspraak. En ik onthou ook verjaardagen. Maar een mens mag daar niet te veel op vertrouwen. Dus wees gerust, ik heb wel degelijk een agenda.

2)  Pomodoro
Ik ben niet zo goed in dingen afwerken en concentratie. Een keukenwekkertje of de Pomodoro-app helpen me daarbij. 25 minuten gaan met die banaan en plots krijg ik bergen verzet.

3) Evernote
Mijn 2e geheugen. Voor als dat ene dus toch niet werkt. Hoewel ik het wel hoogdringend eens een keertje zou moeten opruimen. Dan zou het nog pakken beter werken.

4) mijn eigen versie van Getting Things Done
Op bepaalde (of niet zo bepaalde) momenten mijn hoofd leegschrijven. Echt alle dingen noteren die in mij opkomen die ik nog moet doen. De dingen die ik gelijk kan doen ook gelijk doen. En de rest een beetje proberen inplannen volgens dringendheid en belangrijkheid.

5) De boel de boel laten en genieten
Volgens mij ben ik hier het beste in. 🙂

Ik ben benieuwd naar jullie lifehacks. Tips zijn altijd welkom.

968 Tita en koken #boostyourpositivity

Opdracht 2 van #boostyourpositivity is een opdracht compleet uit mijn comfortzone. Want Tita en koken zijn niet echt een topmatch. Ik ben namelijk vooral goed in dingen laten overkoken, aanbranden en in paniek slaan van zodra ik 2 verschillende potten op het vuur heb staan. Ik ben ook bang van vuur en bang om mezelf te verbranden. Daar komt nog eens bij dat koken me nooit geïnteresseerd heeft. Ik ben niet creatief en alles moet vooruit gaan bij mij. Koken duurt meestal te lang. Als ik honger heb, wil ik liefst dat mijn eten binnen de 5 minuten op tafel staat. Ja, geduld is niet mijn grootste talent, vrees ik.

Maar ja, ooit zou het toch wel handig zijn als ik eens wat gekookt eten op tafel krijg. En liefst van al nog lekker ook. Dus de laatste tijd zoek ik regelmatig, zo ongeveer 1 keer per week, een gemakkelijk receptje en probeer ik dat uit. Ik mag zeggen dat er toch al een aantal lekkere dingen bij zaten. En dan ben ik best trots op mezelf. Maar niet alles was een succes, dus er is nog werk aan de winkel.

Dus als er iemand doodsimpele receptjes heeft? Mijn postbus is groot genoeg. 😉

964 Tita en een brief aan mijn 16-jarige zelf #boostyourpositivity

Vol enthousiasme schreef ik me in voor #boostyourpositivity, want voor iets positiefs ben ik altijd te vinden. En toen las ik de eerste opdracht en zonk de moed me helemaal in mijn schoenen. Ik ben namelijk eigenlijk niet altijd zo trots op wie ik geworden ben en heb het gevoel dat ik enorm in mijn leven blijf steken. Die brief aan mijn 16-jarige ik vond ik dan ook heel erg confronterend. Maar ik schreef hem toch en probeerde ook om hem positief te houden.

 

Lieve 16-jarige Tita

Jij bent het verlegen meisje. Dat meisje dat overal een beetje buiten staat. Dat meisje dat gepest wordt. Je hebt het niet gemakkelijk.

Maar je bent ook ongelooflijk sterk. Ook al rollen er regelmatig tranen over je wangen: je krabbelt er telkens weer bovenop. Want jij bent slimmer dan al die anderen. Hoewel je dat nu nog niet weet. Maar op een dag laat je ze achter je. En je bent zelfs sterk genoeg om een deel van de pijn achter je te laten, te begraven. En je gaat voort.

Ok, de komende 15 jaar van je leven worden geen denderend succes. Maar je zal jezelf beter leren kennen. Leren wat je waard bent. En dat is veel meer dan wat je klasgenoten en zogezegde vriendinnen je laten merken nu. Je zal trots zijn op bepaalde aspecten van jezelf: zoals het feit dat je je aan je principes houdt en nooit een meelopertje bent, dat je iemand bent waar mensen graag mee omgaan, dat je goed kan luisteren en dat je positief in het leven staat.

Ik kan niet meer doen dan je een duwtje in de rug geven en zeggen dat je je op je 31e veel liever zal zien dan nu. En dat er een dag zal zijn waarop je niet meer in saaie kleding, maar in leuke vrolijke jurkjes op haken rond loopt en je vrouw voelt.

Dikke kus,

de 31-jarige Tita