1099 Tita en International Cat Day

Vandaag is het International Cat Day, de dag van mijn favoriete huisdiertjes.

Als kind gingen we op een dag op bezoek bij mensen die kleine poesjes hadden en namen we er 2 mee naar huis. Een tijgerkatje en een witte met rosse vlekken. 2 duvelse broertjes, maar schatjes. Ik vond het zalig om met hen te knuffelen en te spelen met een bolletje wol. Maar wij wonen op een drukke weg en helaas zijn ze allebei aangereden door een auto en hebben we ze moeten laten inslapen. Mijn ouders namen zich toen heilig voor dat er nooit meer een kat in huis kwam. Want het is niet de bedoeling dat die beestjes op die manier aan hun eind komen.

Uiteindelijk is een paar jaar geleden de kat van de buren hier komen aanwaaien. Dat beestje werd bij de buren geweldig goed verzorgd en verwend. Maar er waren een paar veranderingen gebeurd. Ze hadden een jong katerke in huis gehaald waar de poes bang van was. En ze hadden verbouwingen gedaan waardoor het kattenluik vervangen was door een kattenluik met magneetsysteem en van dat magneetsysteem was ze ook bang. Dus sloop ze door onze tuin want het is eigenlijk een schuwe kat. We konden haar niet aaien. Na 3 maanden betrapten we haar in onze keuken op het aanrecht terwijl ze een cake (die daar stond af te koelen) aan het binnenspelen was. Toen zijn we eten beginnen kopen voor haar en daarmee hebben we haar vertrouwen kunnen winnen. ’t Is een beetje een eigenzinnige kat en je mag haar alleen aaien wanneer zij het wil. Maar verder is het een schatje die af en toe heerlijk komt knuffelen. Ze is alleen nog altijd heel bang van kindjes en voor vreemden heeft ze het ook niet zo. Bij de buren zelf komt ze helemaal niet meer, maar zij vinden het fijner dat ze op een plek zit waar ze zich goed voelt en waar ze goed verzorgd wordt.

Ik ben overigens echt zot van dat beestje. Maar ik ga haar natuurlijk niet kunnen meenemen als ik ooit verhuis. Dus ik heb mij ooit voorgenomen dat als ik het huis uitging er een kat zou komen. Dat hoeft niet per sé een kitten te zijn, dat mag ook een volwassen poes uit het asiel zijn. En het mogen er eventueel ook 2 zijn zodat ze elkaar gezelschap kunnen houden.

Maar toen kwam Lief in mijn leven. Of ja, die was al wel langer in mijn leven, maar toen werd hij mijn Lief. En toen bleek dat hij het totaal niet voor huisdieren heeft. Ondanks dat zijn ex tijdens hun huwelijk een hond en een kat in huis heeft gehaald. Dat was namelijk tegen zijn zin. En vooral met die kat had hij een echt probleem. Je begrijpt dat hij er dus echt niet om staat te springen dat er ooit een kat komt. Ik denk dat ik dat dus langzaam aan en heel subtiel ga moeten aanpakken. Maar hij weet wel dat ik heel graag een kat wil, hoor. Dus ja, ooit komt er een kat. 🙂

Advertenties

869 Tita en Cat Day

Vandaag is het de dag waarop je je kleine miauwende en spinnende vriend/vriendin eens extra mag verwennen. Hoe je dat doet mag je helemaal zelf kiezen. Mij doet het vooral weer eens stilstaan bij hoeveel vriendschap je van die beestjes krijgt. En hoe ze toch ook hun eigen karaktertje en eigen willetje hebben.

Wij hebben hier een logeerkat sinds een jaar of 5. Wegens verbouwingen en een nieuwe huisgenoot (een jonge kater) durfde het beestje niet meer naar huis. Ze heeft 3 maanden hongerig door onze tuin gezworven en vooral geslopen, schuw als ze was. Het was niet zo dat wij haar geen eten wilden geven, maar we wilden ook geen kat afluizen van de buren. En haar etensbordje stond bij de buren nog steeds gevuld klaar. Maar blijkbaar durfde ze echt niet meer terug en heeft ze toen van de grote honger stiekem bij ons een kwart van een cake opgegeten. Toen was bij ons de maat vol: van ons dessert moet ze afblijven. Sindsdien hebben we altijd kattenvoer in huis en heeft het beestje haar eigen plekje in ons tuinhok. Door haar eten te geven is ze minder schuw geworden, konden we haar aaien en ligt ze nu tijdens de zomer te zonnen op onze schoot. Of wordt ze geknuffeld op de vensterbank in de winter. Het is een gigantisch lieve knuffelpoes, maar ze mag niet binnen in huis. De Paps is eerst en vooral totaal geen dierenvriend. En ten tweede vinden mijn ouders een dier in huis vies. Ik begrijp niet hoe ze aan haar lieve snoetje kunnen weerstaan.

DIGITAL CAMERA

Deze week pas ik op de huisdieren van de andere buren. Eens iets anders dan op hun kinderen te passen. Elke ochtend en avond ga ik de poezen eten geven: een mamapoes en haar kittenzoon van ongeveer 6 maanden. Deze katten mogen wel binnen in huis. Als ik ze eten ga geven moet ik het eten binnen in het huis gaan halen, dus dan glippen ze altijd even mee binnen. Vermits het allebei knuffelkatten zijn, neem ik ook elke keer de tijd om met hen even in de zetel te gaan zitten en ze uitgebreid te strelen. Op zo’n momenten realiseer ik mij dat ik als ik ooit niet meer bij mijn ouders woon echt wel een kat wil als huisgenoot en dat die binnen in huis zal mogen. Ik vind het immers veel te gezellig om met zo’n beest op schoot te zitten dat dan lekker begint te spinnen. Dat ze hun karaktertje hebben af en toe, neem ik er dan graag bij.