1140 Tita en een liedje

Vandaag een liedje dat jullie waarschijnlijk totaal niet van mij verwachten. Eentje dat ik ontdekte door Lief die in een zotte bui een cd van Katastroof opzette. Wees gerust, hij heeft niet alleen foute cd’s.

Op die cd stond het volgende liedje en eigenlijk vond ik dat wel heel mooi. Ik vond het heel echt overkomen en best ontroerend. Hopelijk jullie ook.

Advertenties

1111 Tita en een liedje

Dit jaar ging ik niet op reis. Omdat het eventjes niet kon. Fysiek reizen ging dus niet. Maar reizen in mijn hoofd des te meer. Het mooie weer hier in België hielp daar enorm aan. Maar ook mooie films en boeken. En vooral muziek.

Van deze muziek krijg ik telkens weer een heerlijk zonnig zomergevoel:

1075 Tita en een liedje

Ik wil al heel lang graag eens een duet zingen. Het maakt me niet uit of het met een vrouw of een man is. In de band waarin ik zing, zingt ook een meisje mee maar we hebben een totaal andere muzieksmaak. Dus ik vrees dat zij iets heel anders zou willen zingen dan ik. Bovendien vind ik haar persoonlijk niet zo goed zingen. Ze heeft wat moeite met ritme houden en een tweede stem zingen lukt haar ook niet waardoor ik die altijd moet zingen en dat is nogal ondankbaar. Maar nu komt er volgend schooljaar waarschijnlijk een man meezingen. En voor zover ik hem al heb horen zingen, lukt tweestemmig zingen wel. Dus nu ben ik al wat inspiratie aan het opdoen voor toffe duetten.

Deze bijvoorbeeld lijkt me geweldig leuk om te zingen (de zang begint pas na ongeveer een minuut):

 

Kennen jullie nog leuke duetten? Wie weet brengen jullie me nog op ideeën. Het genre maakt niet uit.

1049 Tita en een liedje

Vandaag trakteer ik jullie nog eens op iets muzikaals. Een paar weken geleden ging ik naar een bluesfestival en daar ontdekte ik de groep “Hat Fitz and Cara”. Hij is een Australiër, zij is Britse. Vooral Cara is heel multifunctioneel: drummen, zingen (een geweldige stem), percussie, tin whistle, dwarsfluit,… En liefst nog een paar dingen tegelijkertijd. De energie spat er af!

“Nobody’s fault but mine” is eigenlijk een klassieker en al door veel artiesten gebracht. Maar deze versie vind ik ook heel tof.

915 Tita en een liedje

Vrijdagavond moest ik tot laat babysitten. Oorspronkelijk had ik gepland om er een leesavondje van te maken eens de kids in hun bedje lagen. Maar toen besloot ik toch nog eens rechtstreeks naar “Thuis” te kijken (tegenwoordig kijk ik altijd op youtube). En toen bleek dat ze daarna “Het varken van Madonna” speelden, een film waar ik toen ik hem voor het eerst zag kei-hard om gelachen heb. En daarna zapte ik naar Canvas waar Thomas Vanderveken een boeiend gesprek had met psychiater Dirk De Wachter in “Alleen Elvis blijft bestaan”. Overigens een programma dat ik nooit bekijk omdat ik eigenlijk nooit meer echt tv kijk, ik kijk “computer” en dat staat niet online blijkbaar. En dat laatste vind ik jammer. Daarna werd er een solo-concert van Jef Neve uitgezonden.

En hoewel ik de hele avond tussendoor heb zitten lezen en de tv meer op stond als achtergrond, was het enkel tijdens dat concert van Jef Neve dat ik me echt. niet. kon concentreren op mijn boek. Omdat zijn muziek vol verrassingen en leuke wendingen zit. Omdat ik hou van de manier waarop hij zijn toetsen aanslaat, van de gevoeligheid waar hij mee speelt.