1072 Tita en een quote

Ik heb het al wel vaker gezegd: ik heb best veel behoefte aan me-time. Tijd helemaal voor mezelf. De momenten met Lief samen zijn heerlijk. En liefst van al wil ik dat er veel van die momenten samen zijn. Maar toch heb ik ook nog behoefte aan veel tijd voor mezelf. Hoe ik dat ooit ga rijmen met een kind van mezelf erbij, weet ik niet. Maar gelukkig heb ik een groot je m’en fou-gehalte. 🙂

Bij mij is “putting myself first” dus af en toe echt wel lekker egoïstisch. Maar het is ook “necessary” want ik weet dat als ik regelmatig een momentje voor mezelf neem (lezen in een goed boek, meezingen met een leuk nummer, lekker gaan shoppen, wat prutsen op de laptop, Pinterest,…), ik veel beter gezelschap ben en veel productiever. Dus het is maar hoe je het bekijkt. Wil je de happy Tita, dan is het maar best dat je me af en toe dat momentje gunt. 🙂

Advertenties

847 Tita en moe

De voorbije dagen werd ik me plots bewust van de vermoeidheid. De vermoeidheid die er al was, maar die nu als een moker op me inhakte. Mentale vermoeidheid. Ik heb dan ook eerst alle belangrijke dingen in orde gebracht en daarna heb ik mezelf een paar dagjes vrijaf gegund. Om leuke dingen te doen en te ontspannen. En om uit te rusten.

Maandagochtend voelde ik weer dat ik energie had. Maar dat er heel veel onrust in mij heerste. En ik ergerde mij dood aan de rommel en chaos rondom mij. Ja, ik wil al heel lang komaf maken met die rommel. En het lukte niet. Dus besloot ik om deze dagen dan maar op een positieve manier te gebruiken om nu echt eens iets aan die rommel te doen. Ik heb niet de illusie dat alles spic en span en compleet georganiseerd zal zijn als deze periode gepasseerd is. Maar ik heb dan toch in ieder geval een poging gedaan om er iets aan te doen.

Gisteren heb ik dus al wel het één en ander verzet. Papieren gesorteerd, tijdschriften gelezen die ik al lang wou lezen en wegsmijten, dingen op de computer gezet, puntjes op mijn to do-lijstjes geschrapt, maar ook puntjes aangevuld. Mijn bureau ziet er niet meer uit als 1 grote berg maar er liggen stapeltjes papieren en boeken en tijdschriften. En ik zie weer het blad van mijn bureau. Mijn doe-alles-in-stapjes-plan werkt.

De rust in mijn hoofd is er nog lang niet. Maar zien dat er orde ontstaat is geweldig. En ik heb het gevoel alsof ik iets echt nuttig aan het doen ben en dat was eventjes geleden.