Beveiligd: 924 Tita en een brief aan haar oogappel

De inhoud is beveiligd met een wachtwoord. Om deze te kunnen bekijken, vul het wachtwoord hieronder in:

Advertenties

855 Tita en een bleitweekend

Het voorbije weekend zijn er weer wat traantjes over mijn wangen gelopen. En eigenlijk ben ik er kwaad om op mezelf. Waarom laat ik verdorie toch toe dat het mij zo raakt? Simpel: omdat het om mijn Oogappel/Metekind gaat.

Het voorbije weekend zag er veelbelovend uit. Mijn ouders gingen op weekend met vrienden en ik zou een heel weekend kunnen genieten van de rust, kunnen opruimen zonder commentaar te krijgen en lekker kunnen lezen zo veel ik wou. Toen kwam er een telefoontje van één van de tantes. Dat mijn nicht langskwam bij haar met mijn metekind en dat ze niet zo lang wilden blijven omdat ze ook nog langs mij zouden komen. Maar dat zij had voorgesteld om mij ook uit te nodigen bij haar zodat ik het Metekind toch ook kon zien en ze dan konden blijven eten. Ikke stomkop stemde toe want ik zou mijn Metekind zien.

Ik had kunnen weten dat het geen goed plan was. Tante is namelijk zot van mijn Metekind. Maar ja, daar is ook een beetje een reden voor. Mijn zussen claimen hun kinderen meer dan mijn nicht. De tantes mogen dus helemaal niet zo veel aan de kindjes van mijn zussen zitten. En wel aan het zoontje van mijn nicht. Dus als de tantes worden gelost op mijn Metekind… Enfin, de ene tante is daar heel correct in. De tante waar we bij waren uitgenodigd gaat dan all the way. Zo veel mogelijk zijn aandacht opeisen, hem gauw nog een stukje cake in zijn mond stoppen als zijn mama en papa hebben gezegd dat hij genoeg heeft gehad, hem dingen laten doen die hij anders niet zou mogen ( ’t is niet erg als hij aan dat kabeltje trekt, och dat kan geen kwaad),…

Zo lang we aan tafel zaten was het allemaal wel te doen. Ik zat gelukkig naast de papa van mijn Metekind en die had hem op schoot. We hebben dan samen ook heel veel plezier gehad met een onnozele opblaasbare strandbal. Zijn favoriete speelgoedje van de dag. En ik was zijn favoriete speelmaatje want ik hield dat even lang vol als hij.

Maar na een tijdje besloten nicht en haar vriend dat ze naar huis moesten vertrekken want anders zou het Metekind honger krijgen in de auto (ze moesten nog een klein uurtje rijden) en dan hadden ze een probleem. Dus omdat op dat moment Tante met mijn Metekind aan het spelen was gingen zij samen zijn reisbedje (dat ze bijhadden voor zijn middagdut) inklappen en al zijn spulletjes verzamelen en opruimen. Tante begon met mijn Metekind rond te rijden op een poef, daarna ging ze met hem aan het raam naar de vogeltjes kijken en moest ik buiten in mijn handen gaan klappen zodat de vogels opvlogen en hij ze goed kon zien. Zo stond ze wel 10 minuten met hem op haar arm en tegen hem bezig. Terwijl negeerde ze mij volkomen telkens ik in de buurt kwam (buiten om mij dus naar buiten te sturen voor die vogels). Na een tijdje wou ik hem toch ook wel eens pakken want ik had hem nog niet vastgehad die middag (buiten 2 secondjes een paar uur eerder, maar toen begon hij te wenen omdat hij nog niet voldoende gewend was aan mij). Dus toen Tante zich wegdraaide van het raam vroeg ik aan het Metekind: “Mag ik jou nog eens pakken?”. Tante draaide zich snel om en zei tegen hem: “We gaan nog eens rijden, sè. Broembroem”. En ze reed met hem op de poef weg.

Het kan echt niet dat ze het niet gehoord heeft. Ze deed het echt expres omdat zij hem wou vasthouden. Even later wou hij duidelijk van die poef af en liet ze hem naast die poef staan. Ze hield hem een beetje tegen zodat hij niet zou vallen maar stond zelf aan de andere kant van de poef waardoor ze hem niet goed kon tegenhouden. Toen zag ik mijn kans om hem op te pakken, maar net toen kwamen zijn ouders beneden en zag hij hen met hun spullen naar de auto lopen. En toen begon hij dus een beetje te neuten en wou hij liever naar hen. Ik ga hem dan uiteraard niet tegenhouden en heb hem aan zijn papa gegeven. Maar daardoor heb ik hem natuurlijk maar eventjes vastgehad.

Nicht en haar gezinnetje gingen dan naar huis en ik ben onmiddellijk ook doorgegaan. Ik had echt geen zin om daar nog te blijven. Ik heb amper nog 2 woorden gezegd en ben op mijn fiets gesprongen. In tranen ben ik naar huis gereden.

’s Avonds stond Nonkel (de vriend van Tante) voor de deur. Hij en ik hebben een speciale band. Al jaren. Hij heeft me leren zwemmen, we zijn veel gaan wandelen met de hond van hun buren en hij heeft me leren autorijden. Ik ben zijn favoriete nichtje. Tante had hem langsgestuurd maar ik denk dat hij uit zichzelf ook wel was langsgekomen. Toen bleek dus dat hij wel door had dat ik niet zo gelukkig was met hoe Tante tegen mij had gedaan (hij had niet gezien en gehoord dat ze mij zo rechtstreeks had genegeerd, maar hij had wel in de gaten dat ze mijn Metekind claimde), maar hij kan daar niets aan doen. En dat weet ik ook. Ze luistert gewoon nooit naar hem. Dus ik zal nu zelf gewoon kei-hard tegen haar moeten zijn en haar zoveel mogelijk moeten laten voelen dat ik boos ben en dat ze echt te ver is gegaan.

Het hele gedoe heeft me nog wel wat traantjes gekocht tijdens het hele weekend. Ik heb er een heel weekend mee lopen worstelen.