1016 Tita en Morse Code Day

Vandaag is het Morse Code Day. Niet dat ik echt iets heb met Morse, maar het doet me wel denken aan mijn kindertijd.

Ik had namelijk een beste vriendinnetje in de lagere school waar ik heel vaak ging spelen. Ze deelde een slaapkamer met haar jongere zusje. Een zusje dat wij heel irritant vonden want die wilde altijd met ons meespelen en alles van ons weten. Zoals dat uiteraard met kleine zusjes gaat. Om niet alles met haar te moeten delen verzonnen wij onze eigen geheimtaal. We verzonnen ons eigen alfabet, wisselden letters,… en schreven elkaar dan briefjes die het zusje niet kon lezen. Heerlijk!

Een tante van mij kon in spiegelschrift schrijven. Wij, de nichtjes, vonden dat heel intrigerend en spannend. Vooral als we op bosklassen waren met de school en er een brief van tante aankwam die we dan voor de spiegel moesten gaan staan lezen. Ik kreeg overigens ook altijd de meeste brieven van de hele school op bosklassen: van de 4 grootouders, van mijn nichtjes en neefjes, van mijn ouders en zussen, van de tantes en nonkels,…

En ooit las ik het boek “De kinderen van Bolderburen” van Astrid Lindgren waarin de 2 buurmeisjes elkaar briefjes doorstuurden in een sigarenkistje aan een touwtje dat tussen hun slaapkamerramen was vastgebonden.

Waar is de tijd dat er nog geen sprake was van e-mail en sms? Zo slecht was het toen toch ook niet als ik aan deze dingen terugdenk.

1010 Tita en een lijstje

Vandaag deel ik met jullie een lijstje vol met nostalgie. Ik ga eventjes terug naar mijn kindertijd en haal herinneringen boven.

1) Vroeger hield ik een washandje voor mijn ogen toen ze mijn haar wasten.

2) Zondagochten was Samson en Gert-ochtend: in pyjama ontbijten aan het salontafeltje.

3) Als klein meisje dook ik graag in de verkleedmand. De eerlijkheid gebiedt mij te bekennen dat de sexy outfit die ik in gedachten aanhad meer iets van een prostituee-outfit had. Ahum.

4) Ik speelde graag bakkerijtje en fantaseerde dan dat ik vooral rozijnenbrood en suikerbrood verkocht.

5) Met de kleuterschool gingen we wandelen in het naburige bos om kaboutertjes te zoeken.

6) Als lagere schoolkind had ik meestal een lange blonde vlecht in mijn haar.

7) Bij de plaatselijke beenhouwer kregen we altijd een snoepje. Als ik nu nog ergens die bolletjes tegenkom… Hmmm.

 

Ik ben benieuwd welke dingen er in jullie hoofd opkomen als jullie aan jullie kindertijd denken.

849 Tita en World Post Day

Vandaag is World Post Day en dat doet me een beetje mijmeren.

Als kind had ik namelijk een tijdje een pennevriendinnetje. Eens we allebei naar het middelbaar gingen hadden we minder tijd en verloren we elkaar uit het oog.

Maar ik hield altijd al van schrijven en op een dag besloot ik weer op zoek te gaan naar pennevrienden. Jongens deze keer. Geen idee waarom eigenlijk. Ik schreef een brief naar het radioprogramma “Brieven en Lieven” op het toenmalige Radio Donna. En ik kreeg een hoop brieven thuisgestuurd.

Gedurende een jaar of 3 heb ik frequent gepend met 3 jongens. 3 totaal verschillende kerels. Alle 3 kerels die nog altijd een speciaal plekje hebben in mijn hart. Ook al hebben we nog amper contact en zijn we enkel nog facebookvrienden. Ze hebben mij door een heleboel puberverdrietjes heengeholpen. En ik keek telkens weer enorm uit naar het moment waarop ik thuis kwam van school en er weer een dikke enveloppe op mij lag te wachten.

Ondertussen zijn we aanbeland in het tijdperk van de email, maar stiekem mis ik het soms wel zo’n handgeschreven brief.