835 Tita en een dagje Planckendael

Op mijn vakantieactiviteitenlijst voor tijdens mijn vakantie stond een dagje Planckendael. Al het 2e jaar op rij. En al het 2e jaar op rij was ik er niet in geslaagd om het een bezoekje te brengen. Nochtans wou ik heel graag Kai-Mook nog eens zien want dat olifantje zit in mijn hart. Ik heb namelijk heel erg meegeleefd toen ze geboren werd. Maar toen kwam Dave met het idee om samen naar Planckendael te gaan en daardoor kwam het er de voorbije zondag uiteindelijk dan toch van. Check!

De dag begon nogal chaotisch bij mij. Op een zondag zo vroeg moeten opstaan is niet echt mijn ding. Bovendien moest ik mijn trein-combi-Planckendael-ticket nog kopen. En toen bleek plots dat het station uitzonderlijk gesloten was. Gelukkig stond er ook een ticketautomaat. Maar toen slaagde ik er ook nog in om enkel mijn treinticket uit het toestel te nemen en niet mijn Planckendael-ticket dat er achterna kwam. Wist ik veel dat dat apart werd afgedrukt. Gelukkig bracht de kerel die achter mij stond aan de automaat het mij nog achterna. En zo haalde ik nog nipt mijn trein.

Toen bleek in Antwerpen-Centraal Dave al voor mijn neus te staan. We hadden eigenlijk in Berchem afgesproken, maar ik kreeg dus al vroeger gezelschap. Zo konden we onderweg al wat babbelen. Die Planckendael-shuttle van aan het station van Mechelen is trouwens echt wel gemakkelijk. Alleen jammer dat de boot niet meer vaart. Dat zou net ietsje leuker zijn geweest.

Planckendael zelf is een heel mooi groen park verdeeld in verschillende werelddelen. Mijn favorieten waren Azië en Afrika omdat daar mijn favoriete dieren zaten. Ik probeerde gedurende de dag wat foto’s te trekken met mijn smartphone, maar de mooiste zijn toch wel het werk van Dave met zijn indrukwekkende fototoestel.

DSC_1487

Een superschattig wasbeertje. En je ziet zelfs zijn weerspiegeling in het water.

Ik vind giraffen echt prachtige dieren. Ze hebben zo’n lieve blik en het lijkt net of ze mascara en eyeliner aanhebben. Prachtig! Na de olifanten zijn het echt wel mijn favoriete wilde dieren.

DSC_1505

Mijn ultieme favorieten blijven dus de olifanten. We gingen kijken naar het voederpraatje en ik was weer helemaal betoverd door die dieren. Ik vind dat ze zo leuk bewegen. En ik vind het boeiend om te zien hoe ze elk hun eigen karakter hebben. Ik zou er echt uren naar kunnen kijken en vergeet dan de hele wereld rondom mij.

2014-09-21 13.39.18

Kai-Mook en Chang (die overigens geboren is in Kopenhagen).

2014-09-21 13.39.54

Olifantenpoepen: ik blijf dat zo grappig vinden.

Dave heeft mij trouwens aangenaam verrast door veel meer te babbelen dan ik van hem gewoon was. Hij was echt fijn gezelschap.

Onderweg naar huis, in het laatste stukje toen ik nog alleen op de trein zat, ontspon zich het volgende gesprekje tussen mij en een schattig jongetje van een jaar of 4. Ik was aan het lezen op mijn tablet en hij boog zich voorover om mee te kijken.

Jongetje: Wat ben jij aan het doen?
Ik: Een boek aan het lezen.
Jongetje: Wat staat er in dat boek?
Ik: Een verhaal voor grote mensen.
Jongetje: En waarover gaat dat verhaal?
Ik: Over een mevrouw.
Jongetje: Ik kan nog niet lezen.
Ik: Nee, jij moet eerst nog een beetje groeien.

Ondertussen kreeg dat jongetje van zijn tante en ouders naar zijn voeten omdat hij mij stoorde tijdens het lezen. Maar ik vond het eigenlijk helemaal niet erg omdat hij zo ontwapenend was. Een tijdje later heeft hij nog eens aan mijn ring gevoeld maar dat mocht hij ook niet van zijn familie. Niet dat ze echt boos op hem waren, hoor. Ze vonden het ook wel grappig maar uit beleefdheid zeiden ze wel tegen hem dat hij dat niet mocht doen. En zo ben ik met de glimlach van de trein gestapt en even later in mijn zetel geploft.