876 Tita en Stress Awareness Day

Vandaag is het Stress Awareness Day.

Ik heb een beetje een stress-antenneke. Ik ben gevoelig voor de stress van anderen en krijg daardoor vaak zelf ook een opgejaagd gevoel. En ik raak zelf ook door bepaalde dingen gestresseerd:

– door zaken die niet lopen zoals ik wil
– door mijn dagplanning die verstoord wordt
– door taken te moeten onderbreken voor andere taken en dan mijn draad kwijt raken
– door gezaag en gezeur van anderen
– door het controlegedrag van de Mams
– door tijdsdruk
– door situaties die ik niet onder controle heb (sollicitatiegesprekken bijvoorbeeld)
– tandartsbezoeken

En nog zoveel meer.

Ik heb periodes waarin ik totaal niet overweg kan met die stress. Dan ben ik een busje buskruit. Snel ontvlambaar. Dan voel ik de woede, negativiteit en moedeloosheid in mij borrelen. Dan zie ik even het bos niet meer door de bomen.

Gelukkig zijn er ook periodes waarin ik er beter mee om kan. Soms duurt het helaas amper een paar uur door de omstandigheden. Soms zijn het maar een paar dagen. Soms zelfs een week of 2. En liefst wil ik proberen om het langer te laten duren.

Wat ik dan doe?

Mij bewust zijn van het feit dat je niet enkel gelukkig kunt zijn als je het perfecte leven leeft.
Ik heb geen lief en geen kindjes. En momenteel zelfs geen job. Ja, ik zou dat allemaal doodgraag hebben. Maar moet ik daarom ongelukkig zijn? Ik heb familie die mij graag ziet (ook al zou ik ze af en toe achter het behang willen plakken), fijne vriend(inn)en waar ik bij terecht kan, leuke hobby’s en momenteel veel tijd voor mezelf.

– Bewust ontspannen.
Vorige week zat ik bij de tandarts en ik ben echt doodsbang van zijn boor. Zo’n akelig gevoel! Ik krijg er telkens weer koude rillingen van. Ik denk dat er bijna niets anders is dat ik zo erg vind om door te maken. Maar ik sprak mezelf toe in mijn hoofd: “Ontspan”. Ik geef toe dat ik het een paar keer heb moeten herhalen, maar het is me gelukt. Meer zelfs: ik moet nog terug deze week en zie daar eigenlijk helemaal niet tegenop.

– Mij bewust zijn van het feit dat dingen niet altijd aan mij liggen en ik er ook niet altijd iets aan kan doen en er dus gewoon door moet.
Vooral op mijn werk hielp dit me vaak. Er gebeurden fouten door anderen. Fouten die eens gemaakt niet meer hersteld konden worden. En waar we dus de gevolgen van moesten dragen. Soms waren die gevolgen uitbranders van de bazen tegen mij terwijl ik er dikwijls helemaal niets mee te maken had. Er tegenin gaan had geen zin. Ze geloofden immers niet dat ik er niets mee te maken had. De enige manier om het bij mij niet te hard te laten binnenkomen was mij realiseren dat het effectief niet mijn schuld was. Dat ik hier nu even door moest, maar dat ikzelf heel goed wist dat het niet aan mij lag. En zo kweekte ik een olifantenvel. Maar uiteraard hielp het lang niet altijd.

– Musica
Muziek opzetten. Liefst lekker luid. En dan zingen en dansen (terwijl er niemand kijkt). Het heeft mij altijd al geholpen om de stress van mij af te gooien. Of eerder te brullen en te springen. 😉

– Me-time
In tijden van stress heb ik meer nood aan tijd voor mezelf. Eventjes wegkruipen in een hoekje met een goed boek, wat blogs lezen, een blogpost schrijven over de situatie,…

– Joggen
Ik doe het eigenlijk niet vaak genoeg en niet consequent. En hoewel mijn hoofd absoluut niet stopt met malen terwijl ik loop, merk ik wel dat de buitenlucht en het bewegen me goed doen. En als ik een periode jog, voel ik me beter in mijn vel. En dat heeft een ongelooflijke invloed op mijn humeur.

 

Ik ben benieuwd wat jullie doen om stress tegen te gaan. Wat voor invloeden stress heeft op jullie gemoedstoestand,…

861 Tita en opgedraaid

Dat het werkloos zijn mij stress zou bezorgen had ik verwacht. Dat het al zo snel zo erg zou zijn niet.

Het wordt maar weer eens overduidelijk dat de Mams en ik niet 24u op 24 onder 1 dak kunnen zitten. Onze karakters botsen te veel. En we hebben totaal andere meningen.

Zij vindt dat ik een opleiding moet volgen, maar het dringt niet bij haar door dat de meeste opleidingen in september of februari beginnen en dus niet midden oktober. Ze heeft namelijk op de radio gehoord dat er elke dag opleidingen beginnen.

Ze vindt dat ik niet te kieskeurig mag zijn qua job en dat ik niet alleen moet kijken naar jobs voor verkoopsters. Ik zou het zelf ook wel uitgebreider willen zien, maar de enige andere optie is dan als poetshulp gaan werken. En tegenwoordig betekent als poetshulp gaan werken dat je ook moet kunnen koken en strijken. Ik verzeker u: mijn eten ziet zwart en mijne strijk zit vol kreuken (meer dan voor het strijken zelfs). Bovendien zie ik geen stof liggen (mannelijk trekje).

Ze zit constant te zeggen dat ik met mijn duimen zit te draaien terwijl ze de bewijzen van mijn opruimwerk van de voorbije weken nochtans heeft gezien. En ze zegt dat de jobs niet naar mij toe zullen komen als ik op mijn kamer zit. Van een job zoeken via het internet heeft ze blijkbaar nog nooit gehoord. Ik denk dat zij wil dat ik langs de winkels ga, van deur tot deur. Of nee, eigenlijk wil ze dat ik maar bij 1 winkel ga solliciteren: de Colruyt. Ik heb een hekel aan de Colruyt. Ik krijg daar geen lucht. En doordat zij en haar zus al jaren over die Colruyt bezig zijn tegen mij werkt dat woord op mij zoals een rode lap op een stier.

Ik heb het gevoel alsof ik verstikt word. Ik breng de helft van de dagen in de week door met het zoeken van een job online en sollicitatiemails te versturen. De andere helft van de dag ben ik bezig met dingen opruimen die ik al heel lang wil opruimen en mijn computer volledig uit te sorteren. Zij beweert overigens dat zij in die tijd al het hele huis zou hebben opgeruimd maar zij heeft dan ook geen besef van hoe erg de rommel op mijn computer dan ook is. ’s Avonds en in het weekend permitteer ik het mijzelf om wat te lezen. Ok, veel te lezen. En muziek op te zetten.

Maar ik ben eigenlijk nooit ontspannen als zij thuis is. Dan loop ik op de toppen van mijn tenen, zit ik zo veel mogelijk op mijn kamer en van zodra dat ik hoor dat zij naar boven komt begin ik te rommelen of open ik een “nuttige” website. Ik denk dat ademen nog net is toegestaan.

We lopen hier dan ook regelmatig tegen elkaar te roepen en hebben belachelijke discussies over details zoals dat zij beweert dat ik de badkamer niet heb opgeruimd terwijl ik enkel vergeten ben om 1 washand in de wasmand te gooien. Ik ben dolgelukkig als ik eventjes het huis kan ontvluchten of als zij er niet is.

Ik hoop dus heel snel een job te vinden, want ik sta stijf van de stress.